Happy Quotes For Work Novels & Stories

sagot ko. Matapos ang tawag, bumalik ako sa aking trabaho. Ramdam ko ang bagong sigla at inspirasyon sa bawat hakbang. Alam kong ang mga sandaling tulad ng outing ay nagbibigay ng lakas at pag-asa sa amin upang harapin ang mga hamon ng buhay at trabaho.

nakangiti niyang saad. Halata sa kanyang awra ang pagod na pilit lamang niyang itinatago kaya naman tila nakokonsensya ako dahil dagdag pa ako sa kanyang trabaho. “Kapag marami kang gawain sa office at hindi mo maharap na sunduin ako magsabi ka lang ha,” bigla na lamang lumabas iyon sa aking bibig. Saglit pa siyang tumingin at mabilis na inabot ang isa kong kamay, “masaya ako sa ginagawa ko Hon kaya hayaan mo lang ako.”

Pag bati ko ng may ngiti sa aking labi. Nakita ko na masaya ang mga tauhan ko kaya nag patuloy ako sa pagsasalita. “Kilala ninyo ako hindi ako mahilig sa mga long speech. Pero gusto ko magpasalamat sa inyo sa pagiging loyal sa akin at sa aking pamilya, lalo na sa aking kumpanya. Alam ko hindi pa tapos ang laban ko, pero sana manatili kayo dahil kayo ang dahilan din sa lahat ng ginagawa kong pag laban..” wika ko. Narinig ko ang samut-saring sagot sa akin ng mga tao ko kaya naman napa ngiti ako. “Now, mag enjoy muna kayo dahil bukas na ang totoong trabaho..” panapos ko at nag pasalamat ako.

Paglabas niya roon ay mukha na naman siyang energetic na handang sumabak at makipaglaban sa panibagong hamon ng mga nakatambak niyang trabaho. “Nak’s, Attorney parang hindi ka napuyat kagabi ah? Iba talaga kapag inspired. Masigla.”

So aware siya. “Actually not the great, but for me the best. Okay na ngayon. Makakatrabaho na ako without thinking a hassle.” Nahihirapan kasi ako mag-isip minsan at magtrabaho dahil bawat trabaho ko ay sila ang naiisip ko. “You look happy. Ano, dederetso ka na ba ulit sa bahay?” Napatawa ako. Para tuloy akong naglayas at pinaghahanap ng mga ito.

Agad siyang nilapitan ni Lala at binati. "Congrats bhe, deserved mong maging happy. Masayang masaya ako para sayo," niyakap pa siya ng kaibigan, maya- maya pa, umiyak na ito, "wag mo akong kalilimutan ha? araw araw aakyat ako sa opisina niyo. Ako ang bahala sa mga umaaway sayo, wag kang mag-alala. Kakalbuhin ko sila."

“Hindi ko na alam kung ilang buwan na ‘kong hindi nakalabas nang ganito.” “Don’t mention it,” sagot niya. “You deserve to enjoy your day. Lalo na’t magsisimula ka na sa Monday.” Napangiti si Charlotte, halatang kinakabahan pero excited. “Oo nga, nakakakaba pero nakakatuwa rin. Ang tagal kong hindi nagtrabaho sa opisina.” “Makakayanan mo ‘yan,” sabi ni Felicity. “Alam kong kaya mo, Char. Matalino ka, masipag ka, at may charm ka pa.”

“Medyo pagod lang, pero masaya naman. Maraming ginagawa, pero manageable pa naman.” Tumingin siya sa akin, parang sinusuri ang mukha ko. Sa loob-loob ko, nagdarasal akong hindi niya mahalata ang kasinungalingan ko. Pero tila kuntento naman siya sa sagot ko at ngumiti ulit. “Buti naman. Alam ko minsan nakakapagod, pero it’s good to hear na masaya ka pa rin sa trabaho.” “Oo, masaya naman,” sagot ko habang pilit kong pinipilit ang sarili na ngumiti. Sana lang totoo ang mga sinasabi ko. Sana lang may bahagi ng buhay ko na talagang masaya.

Oo nga pala birthday ko ngayon, nakalimutan kona" pagtawa ko "kahapon kapa busy sa work julia, you have to rest today because it's your birthday we have to celebrate" saad nito "Salamat sa cake andrei, i appreciate it" saad ko "Make a wish Julia. "Oo nga pala" saad ko at ipinikit ang mga mata para humiling na sana maging successful pa ang company ni andrei "second birthday na kasama ako julia" saad nito "Kaya nga salamat andrei, for everythin" pagyakap ko dito

Me: Patulog na. Lance: Ang aga pa. Me: Pupunta akong school bukas. Ikaw anong ginagawa mo? Lance: Office pa. Gusto mo ihatid kita? Me: Hindi na. Alam kong busy ka. Mabilis pa akong nag-type sa aking phone. Me: Don't over work, magpahinga din at wag kalimutan na kumain. Lance: Thank you, baby. Ikaw din, wag mong pabayaan ang sarili mo.