Hard Work Pays Off Quotes の小説・ストーリー

dugtong ko habang nakasandal sa lababo at nakapulupot ang mga braso sa dibdib ko, “kailangan ko pang magtrabaho nang magtrabaho para lang may magastos at tulungan siya. Eh kung sa matanda ako? Bubukaka lang ako, pera agad.” Bahagya siyang natigilan. “At least,” patuloy ko habang nakatitig nang diretso sa mga mata niya, “kapag nasa matanda ka, secured na ang buhay mo. Hindi mo na kailangang mamroblema kung saan kukuha ng pambayad sa bills, pambili ng luho, o pang-travel. Isang pitik lang ng daliri, ibibigay lahat ng gusto mo.”

Dahan-dahan itong tumango. (End of flashback) _ [Pero ikaw naman ang gumastos ng pagkain, para mo akong palamunin non.] "Ano ka ba! Kasalanan ko din naman kung bakit nawalan ka ng trabaho saka pwede bang wag na nating bilangin kung ilan o magkano ba ang naitulong natin sa isa't-isa. Normal lang sa pamilya ang magtulungan at saka hindi kita hinihingan ng kapalit o di kaya nanghingi ng bayad sa mga naitulong ko sayo, mas lalong hindi kita sisingilin no."

“Kailan ba ako pumalpak?” “H’wag kang pakampante! Kailangang malinis at pulido ang trabaho mo. Na ni isang tao ay walang makakakilala at makakakita sa gagawin mo. Kapag ganoon ang mangyayari ay hindi kita babayaran! Nagkakaintindihan ba tayo?” “Malinaw na malinaw, miss. Kaya dapat malinaw rin na dagdagan mo ang perang ibabayad mo... dahil kapag hindi… sorry ka na lang.”

Hindi din naman nagtagal ay pumayag na s'yang pumasok pa dina ko sa cafe pero sa tuwing lalabas kami ay s'ya ang sasagot nang lahat. "Hindi ba't parang hindi naman tama 'yon? May kinikita namang akong pera at may ipon" "Kahit na, malaki ang puwede 'kong maging sahod sa trabaho na 'yun, ipunin mo na lang ang pera mo at ako na ang gagastos sa magiging lakad natin" "Iyan din ang sinabi 'ko sayo! Mas mainam talagang ako na ang magbayad ng akin"

Paliwanag ni Gladyz “Uhm, pag-iisipan ko po muna.” “Huwag mo ng pag-isisipan yung offer ko sayo. You deserve it.” “hahaha, hindi naman ako nagdidemand ng mataas na salary, saka masaya ako sa ginagawa ko.” “Kung hindi ka naghahanap ng mataas na sahod bakit kapa magwowork sa iba?” “Ang gusto ko lang gawin ang mga bagay kung saan ako masaya." paliwanang ni Adrian

I cried, but he offer a lot of money. Natempt ako na mag-pabayad na para mas mapadali ang buhay ko, but I just remembered that Papa is agaisnt that idea. Tiniis ko, sumayaw ako sa bawat gabi at sinasamantala na kumita. How ironic that sa trabaho ay nag-titiis ako, tapos pag-uwi ko sa bahay ay nag-titiis padin ako. That time, I questioned god if I really deserve this kind of situation.

Ang mahalaga, nasa bahay si Lucille—ligtas. Sa daan pauwi, dumaan pa siya para bumili ng mga pagkain sa gabi para sa mga trabahador sa opisina. Alam niyang sila ang nagpapagod para humabol sa deadlines, at kahit paano, gusto niyang ipakita ang pasasalamat. Sabi nga nila, “If you want a horse to run well, you have to feed it good grass.” Kaya kahit kapos na si Aaron sa pera, ginagastos pa rin niya ang kailangang gastusin.

“I don’t want you to grow up without knowing the real value of money and how it will be earned through hardships. See those papers in your father’s table?” CV looked at his father’s table kung saan doon nakayukyok ang ama. “Your father was a hardworking man. Lahat ng pera na binibigay namin sa ‘yo ay bunga ng paghihirap niya…ng paghihirap naming dalawa. Hindi madali ang maghanap ng pera, CV. Anak, hindi lang nagsasalita ang daddy mo pero alam mo bang may mga pagkakataon na napupuyat siya dahil sa trabaho niya. May mga pagkakataon na pagod na pagod na siya galing sa trabaho pero kapag dumadating siya dito sa bahay, may oras pa rin siya para makipaglaro sa ‘yo at hindi niya pinapakita na pagod

Maaari niya naman nitong baliwalain ang pabor ni papa at isa pa, wala akong pera pang paaral sa aking sarili. Ang mabayaran nga siya ay nahihirapan na ako. Pag-aaral ko pa kaya? His jaw slightly clenched. "You don't need to pay me fifty thousand per week. Just pay me how much you can earn per week. So you don't need to work hard for you to pay me every fuckin' week. At the end of the week you'll give me your salary at the same place and at the same time," his eyes pierced into mine like fire in the middle of the North Pole.

"That's why you're working hard to buy this?" "Exactly." His eyes became soft as he said, "That's something new to me... actually. I was born in a household where I could easily get and find what I wanted. That's why I admire hard working people because they exert more effort to achieve something." "And when you said that there's no such thing as a perfect family... I felt that," his voice trembled a bit when he spoke. "Money makes things convenient to people and I won't lie that money has never given me happiness before... but for some reason, I seek more. More meaningful things. Things that last and don't fade overtime. Those things... are the hardest to find in the life I've grown up to."