Hard Work Pays Off Quotes Novels & Stories

Hindi siya ganoon ka-uto at mas matapang siyang ipaglaban ang sarili niya. "E kung hindi mo na kayang bayaran, ibalik mo na lang ang kotse, Mom. Bakit mo pipilitin ang bagay na hindi mo naman kayang tustusan?" "May trabaho ka naman. Saan napupunta ang suweldo mo? Ayaw mo bang tulungan ang asawa mo?"

Naging taga bantay lamang ako sa tindahan namin after ng online graduation ko. Hindi instant noodle ang success, it will take you long years bago mo matamasa iyon. Para siyang Jeep sa maulan na panahon na sobrang tagal o minsan ay walang dumarating...kaya pagsisikapan mong maglakad pauwi. Napagtanto ko no'ng makapasok ako sa call center na minsan hindi sapat ang diploma kung wala kang tiyaga at diskarte sa buhay. Mga effort mo minsan hindi na rin napapansin ng iba. Mahirap pala talaga kumita ng pera...sa panahon ngayon isa na ako sa nagsasabi niyan. But God is good, he blessed me after that hardships and taught me lessons that I never learned in school. Hindi naman pala lahat ng matututunan

“Alam mo, Aria, hindi lahat ng bagay na pwedeng bilhin ng pera ay tunay na mahalaga. Sa trabaho ko, napakaraming tukso, maraming pagkakataon na pwede kong gawing mas madali ang lahat… pero minsan, kailangan mong manindigan sa tama, kahit pa walang reward sa dulo.” Ngumiti ako, at hindi ko mapigilan ang pagkapit sa braso niya. “Kaya pala ang daming humahanga sa’yo. Alam mo ba, kahit hindi ka na kailangan magpanggap? Kasi mukhang totoo ang lahat ng nakikita ko ngayon.”

sabi ni Daniel, at lumabas siya ng opisina para bigyan ng privacy ang kanyang boss. Binasa ni Winston ang huling bahagi ng artikulo. Ito ay isang personal na paglalarawan kung paano siya nagbago mula sa isang basurero na naghahanap ng pag-asa, hanggang sa isang bilyonaryo na nagtatayo ng mga pangarap para sa iba. Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso."

Wala naman sa usapang manutok ito ng kutsilyo. “Lintek, saan ako kukuha ng isang daang libong piso!” Sita ng ama niya sa kanya, “Pambili nga ng ulam kinakapos pa tayo, pampiyansa pa kaya! Kasalanan mo yan. Naturingang matalino ka pero di mo ginagamit ang utak mo! Pano ka pa magkakaron ng magandang trabaho kung ganitong may record ka na!”

Hindi niya maiwasang isiping kasalanan niya iyon. "You don't need to work hard for you to earn money, pwede kong ibigay iyon sa iyo or you can work with my company and besides, in the end 'yong mayroon ako, magiging sa iyo rin kapag kasal na tayo, 'di ba?" patuloy nito.

Hindi ko mapigilang mapatawa. “Marahil nga ay tama ka. I work so hard for myself pero may masama ba sa ginagawa ko? I've been through the worst, Feron. Worst that you cannot even imagine. And now that I have already built my empire, now that I am seeing the fruit of my labor, sweat, sleepless nights and even at the cost of my peace of mind, I will not allow ANYONE to ruin it. Not even you or Geff. Nagkumahog at kumayod ako ng higit pa sa kayod ng isang kalabaw para mabigyan ko ng magandang buhay ang aking sarili. May masama ba roon? Hindi ako nag-anak para pagtrabahuhin ko sa akin at mas lalong hindi ako nag-anak para lang bawiin ang buhay na pinaghirapan kong abutin. You're not my retiremen

Kaya kailangan kong gawin 'to. I start my work when Dudong told it to me. Maya-maya pa ay sobra na 'kong pinapawisan dahil sa sobrang init. I saw my sweat drops from my face while I'm working. I realized na ganito pala ang buhay ng mahirap. Pawis muna bago pera. Earning money is so hard to sustain their basic needs everyday. Patuloy lamang kami sa aming pagtatrabaho. Construction workers were not easy. Now I realized na sobra talaga palang hirap ng buhay.

"Noong una tayong magsama, umiiyak ka dahil ang sabi mo, ayaw mo nang ganoong trabaho tapos ngayon heto ka, sinasamba ang pagiging bayaran." "Dahil dito ako kumikita ng malaki. At gusto na ang ganitong trabaho. Kung ayaw ninyo, ako hindi. Ayaw ko nang maghirap pa. Ayaw kong bumalik sa lugar sa amin nang hirap pa rin."

Napabuntong-hininga ako. “The offers are too big to turn down. It would be a waste.” Narinig ko ang pagbuntong-hininga ni Papa Ronan habang binababa ang hawak niyang libro. "You should take a break sometimes, Ada. Work will always be there, but if you push yourself too hard, you’ll burn out." Hindi ko alam kung paano ipapaliwanag sa kanila na mas gusto kong ilubog ang sarili ko sa trabaho. Dahil kapag wala akong ginagawa, mas lalo kong naiisip si Mishon.