Harley And Ivy Novels & Stories

“Ilang taon niyang pinaghirapan ang pangalan at reputasyon ng Haraya. Isa iyon sa pinakamahalagang bagay na mayroon siya.” Nagkatinginan silang mag-ina. Hindi na nila kailangang magpaliwanag pa. Parehong naunawaan ng dalawa ang iniisip ng isa. Napangiti si Veronica. “Bakit hindi ko agad naisip iyon?” Mas lumapad ang ngiti ni Ivy. “Sinunog niya ang villa natin. Ibalik natin sa kaniya ang ginawa niya.”

ani Ivy at sinundan niya ito ng malutong na halakhak. Ivy’s laugh echoed through the room. It was just a joke and she didn't take it seriously. From the moment she agreed to go on a date with Seymour at the hotel, she knew what would happen, and she also knew that the closer the relationship between her and Seymour was, the less likely they could be husband and wife. Hindi pa nga sumasapit ang isang oras nang makaalis sila sa restaurant kanina ay bigla na lamang siyang tinawagan ni Seymour at sinabing magkita sila sa Marriott Hotel kung nasaan sila ngayon.

Pagmamadaling saad ni helen kay ivy habang buhat-buhat nito ang anak na si ivan papunta sa sasakyang gagamitin nila. Kapwa nakatalukbong ang mag-ina at mabilis na naka sakay sa nakahandang sasakyan. ngayon ang araw ng paglabas nila ng bansa kaya naman pinagplanuhan nila ng maigi ang gagawing pagtakas sa mga umaali-aligid na tauhan nila vivian.

Lihim na tuwang-tuwa si Ivy sa sobrang swerte niya. Noong nasa tabi siya ni Huron, siya ang pinakahuling karagdagan, at siya rin ang pinakakapansin-pansin sa limang dilag. Sa huli, lahat sila ay inilibing ng buhay magdamag ni Alex at si Ivy lang ang nakaligtas. Pinuntahan niya si Lenny, umaasa lamang na mabubuhay siya at hindi mamatay sa gutom, ngunit pagdating niya kay Lenny, nakilala niya ang isang taong kasingkapangyarihan ni Alex. Kahit si Lenny ay may pakiramdam na si Ivy ang kanyang masuwerteng bituin, at ganoon din ang naramdaman ni Ivy. Higit pa rito, hindi inisip ni Ivy na isang taong nakakatakot si Alex. At least, kahit hindi nagpakita ng awa kahit kanino si Alex simula nang dumati

Ang sagot ni Harvey, paulit-ulit din. At sa huli dahil unjust vexation ang kaso at may abogado na dumating, nakapagpyansa si Harvey. Lumabas ito ng presinto na parang walang kasalanan, naka-ayos pa ang buhok, at may ngiting nakakaasar. Pagdaan sa tabi ni Daryl, bumulong pa. “Threaten ka ba sa akin? Iris will be mine.” Umakyat ang dugo sa ulo ni Daryl.

Sa Aryadelle Capital Airport, lumabas sina Natalie at Holly mula sa airport. Opisyal na silang nagkita at pagkatapos ng ilang diskusyon, napagpasyahan nilang hanapin si Ivy nang magkasama. Hahatiin nila ang tubo na nakuha nila sa hinaharap. Ang babaeng bumili kay Ivy sa Ylore noon ay tiyak na hindi binili si Ivy dahil sa purong pagkagusto sa mga bata.

"You have to face Marley, the other half of me," saad niya na mas ikinalawak ng ngisi ko at naniningkit ang mga mata kong tiningnan siya. Harley has a mental illness called split disorder or dual personality. He's calling his half, Marley. Who has his evil side. "I thought you were totally healed and recovered from your crazy thoughts, pero nandiyan pa pala siya," saad ko sabay iling. "You asked me trap questions," saad niya kasabay ng pagdilim ng mukha niya.

Hindi ko kaya ang magbihis ng elegante, ang katawan ko ay pagod na at ang utak ko ay puno ng pag-aalala, ngunit kahit papaano, mas magaan ang pakiramdam ko nang hindi mukhang isang basang kaldereta ang buhok ko. “Hi, Lilly,” bati ni Harley, ang mga mata niya ay naglalaman ng hindi masasabing emosyon, at iniabot sa akin ang isang bagong bouquet ng mga bulaklak. Bawat araw, binibigyan niya ako ng mga bulaklak na parang sinasadyang padama na hindi ko kayang tumakas mula sa mga mata niyang iyon.

Natutuwa at nakararamdam ng pagka-panatag si Ivy sa kanyang mga narinig at sya'y ngumiti saka sya sumagot. “Masaya akong nakasama ko kayong lahat… Babalik ako sa araw ng inyong kasal Sean at Rogelyn.” At sya'y niyakap ni Rogelyn saka nagsalita. “Opo, babalitaan ka namin.” At si Ivy ay nag ba-bye kanila Rogelyn, Sean, Cyrell, at Vlad. Naging tahimik muli ang paligid ng ilang segundo… “Uuwi na rin ako kasama si Vlad.”

Pero kung hindi umatras ang tangang Harley na iyon, baka mapatay niya si Luther. Lumipat ang tingin ni Harley sa kanya, at pagkatapos ay binigyan niya si Luther ng isang malupit na ngiti. "Mula sa sandaling lumuhod ka at nagmakaawa para sa iyong buhay, nawalan ka ng karapatang pamunuan kami," sabi ni Harley. "Isa kang kahihiyan sa Blood Brothers. Kung uuwi kami kasama mo ang pamamahala, papatayin tayong lahat ni Tyson."