Novel & Cerita Hater Of Mankind

napabuntong hininga ito bago tumayo. "He's not the kind of man who's easy to fall inlove with. Not the ideal man of every woman. He's not a saint and not as bad as demons too. Let's just say that, in evil—there is kindness?" makahulugang sabi nito. Natawa naman ito dahil sa sariling sinabi. "Ahh... ano ba'ng pinagsasasabi ko?" hindi mapaniwalang sabi nito.

Hindi kailanman. She hates me. Paulit ulit kong sinasabi iyon sa sarili ko na parang panalangin. Mas madali kapag galit siya. Mas ligtas kapag iniisip niyang ako ang kalaban. Kasi kung malaman niya ang totoo, kung malaman niya kung gaano kalalim ang galit ng mundo sa kanya, hindi niya kakayanin. Lumipat ang camera sa hallway. Nakita ko siyang nakasandal sa pader, yakap ang sarili niya. Parang bata na iniwan sa gitna ng dilim. Parang ako ang nagtulak sa kanya roon.

Tama ang lahat sa paligid niya at kahit mahirap tanggapin, tama ang maliit na boses sa loob niyang hindi nawalan ng tiwalang hindi na lang basta aalis si Jeanna ng ganon-ganon na lang at babalik na para bang walang nangyari. God, he hated her and, now, he hates himself even more for hating her without being the man that finds reason to trust her. Naging makasarili siya at wala siyang ibang inisip kung hindi ang sarili niya. Hating Jeanna was the easiest thing he could do then...

tumangu-tangong wika ni Zeke habang masuyong pinipisil ang kamay niya. Napayuko si Hope nang may unti-unting namuong luha sa mga mata niya. "You know what, Zeke? Hindi ko na maalala kung kailan iyong huling beses na may nagawa akong mabuti sa ibang tao. Ever since nang mga nangyari sa amin ni Isaac, I felt like I have became the most evil person in this world. So much hatred have filled my heart that it made me want others to feel the same pain I'm going through. I wanted everyone to become miserable too."

“Shane?” Tumango lang ako at hindi nagsalita sa kanya. Nagulat ako nang may tumulong luha sa mga mata niya. “B-bakit?” tinakpan niya ang mga mata niya gamit ang braso at bigla nalang mas lumakas ang iyak niya. “Bakit? Bakit ikaw pa?” “W-what?” “I… I hate you so much, Shane. I hate you.” Pagak akong napangiti. I know. I know how much you hates me. Matagal mo nang ipinaparamdam sa akin.

But why does she felt small with this man in her front that still moving his jaw? "I hate to say this, but you are annoying." Napatili siya sa labis na kaba at naipikit muli ang mga mata ng itinaas nito ang kamay na may hawak sa kanyang sapatos dahil iyon siguro ang ipupokpok nito sa kanya. "Stupid. Kahit gustong-gusto kitang tirisin. My conscience can not." "Uy! Bruce! Wala sa lahi natin ang manakit ng babae."

Kahit may huling pagkakataon, alam kong hanggang dito na lang. Narinig ko ang pag singhot niya na ikinatingin ko sa kaniya. Nakita kong pinupunasan na niya ang kaniyang mata. "Nanang.. I'm sorry to disapoint you." Mabilis siyang umiling, "You are not a disapointment, Empress Bellona. You are a Warrior." malumanay na diin niya. "At some point you have to realize that some people can stay in your heart but not in your life." tinuro niya ang kaliwang d****b ko.

Suwerte ka na lang kapag nasaktuhan mong hindi pa sila nakakaalis. “This way, ma’am.” Itinuro ng Men in Black ang daan na pupuntahan ko. Ang arte ng amo nila. Naglakad ako patungo sa boss na sinasabi ng Men in Black. Napahinto ako nang makita ang babaeng maputi at singkit. Kahit yata lumaki ang mata niya, hindi niya kakayanin. Parang isang guhit lang ang linya ng mata nito. Naalala ko ang pinapanood kong cartoon character na si Karin.

Habang nagkukwento siya ay hindi ko mapigilan ang maluha dahil nakita ko ang sensiridad sa mga mata niya. “I’m sorry dahil hindi ko naiparamdam sayo na mahal kita dahil mas pinili kong nagpadala ako sa galit ko. Yung picture frame na nakasabit sa wall ng kwarto natin ay Litrato yung ni Rix ng baby pa siya at hindi ako. Sinadya kong isabit yon doon para paalalahanan ang aking sarili sa tuwing pakiramdam ko ay bibigay na ako sayo. I hate you before but I can’t help being attracted to you at the same time. Tuwing maaakit ako sayo tinitingnan ko lang ang picture frame niya para warningan ang sarili ko na nandito ka sa mansyon para magdusa sa mga kasalanan mo. Pero napakalaki kong tanga dahil wal

Balak pa yatang kalabanin si satanas eh. Mukhang nag seminar ang nga ito sa impyerno kaya ang sa sama ng ugali. Damay nyo na yung mahal ko dyan. Pwede na nga silang member ng mga ito eh. Hayst pero mahal ko naman ito kaya okay lang. Tanggap ko ang mga flaws niya. Kung ako nga ay natanggap nito kahit isa siyang dakilang homophobic. Ako pa kaya na hindi siya kayang tanggapin? kapal naman ng mukha ko nun no.