Hatid Lyrics Novels & Stories

Hanggang kailan ako Maghihintay na makasama kang Muli sa buhay kong puno ng paghihirap At tanging ikaw lang ang Pumapawi sa mga luha at Naglalagay ng ngiti sa mga labi Tumingin sa akin si Justin pagkatapos niyang kantahin ang first verse kaya ako naman ang kumanta ng second verse. Di mapigilang mag-isip Na baka sa tagal Mahulog ang loob mo sa iba Nakakabalisa knock on wood Wag naman sana

Nakakainlove lalo habang natagal. "Chorus: Are you ready to face the future without me? without my hug? without my kiss? without my comfort? are you going to be happy when the only person that make you happy is already the one you lost.." nakasimangot siya habang nakanta. Napikit at namulat. Sumasabay ang hangin sakanya. Sobrang galing talaga ni Yuan. Kuhang kuha niya rin ang lungkot ng lyrics. Kahit sino mapapaibig pag ganito kagwapo ang nakanta at ang gwapo pa ng boses talaga.

Silent, I can't wait here silent Gotta make a change and make some noise Undo my sad Undo what hurts so bad Undo my pain Gonna get out, through the rain I know that I am over you At last I know what I should do Undo my sad.. Nang matapos ang kanilang sayaw ay agad na niyakap ni Levi ang kaniyang ina, halatang praktisado iyon, kasunod ay agad silang nahiga sa semento at animo'y sabay na matutulog ng mahimbing. Yakap-yakap ang isa. Sa pagtatapos ng sound ay siya ring pagpikit ng mga mata nila.

Malamang mapapansin niya talaga iyon dahil nga kanina pa kami napapasulyap sa isa't isa. "Yeaahh!" Napatingin kami ni Charleston kay Zarrah at doon napansin kong wala si Dion sa tabi niya. Muli kaming napatingin sa stage at doon nakita namin si Dion na may hawak na mic, na tila ba kakanta. Saglit pa ay tumugtog ang banda at natigilan ako sa kantang kakantahin niya. Intro pa lang ng kanta ay biglang bumalot sa akin ang kaba. Kung hindi ako nagkakamali, kanta iyon ng Def Leppard, na When Love and Hate Collide. Minsan ko nang narinig ang kantang iyon, at pakiramdam ko ay nababalot iyon ng saya at lungkot na sadyang noon ay hindi ko maintindihan.

At ’yong red lipstick, para fierce. Umupo siya agad at um-order ng cappuccino para i-enjoy ang gagawin. At para pagtaguan ng ipis. May mahinang musika sa coffee shop. Sumusuot sa tainga niya ang nakaiinis na lyrics. Tungkol daw sa dalawang taong mukhang may something. Pero ipinagpupumilitang wala naman talaga. Almost lang. Almost feelings. Almost love. Almost happiness.

Agad-agad akong lumapit at sinubukan tulungan siya nang bigla itong tumawa at doon na ako natuluyang nainis. "Do you really think na malulunod ako sa pool na ito eh abot pa nga ng paa ko oh?" natatawang sabi niya habang nakatingin sa akin at nakatayo na siya, even I didn't realize na oo nga pla halos gang balikat ko lng yung tubig, sa sobrang kaba ko ba naman, hindi ko na naisip na hindi naman ganoon kalalim yung pool sa bandang kinaroroonan niya. May part kase na malalim sa pool na ito. "I hate you!" I shouted and splashed some water on his face. And left him, nagwas shocked when he suddenly hugged me from the back to stop me from walking away again.

Hagulgol ako dahil ramdam ko ang sakit sa aking dibdib. Hindi ko na nga masabayan ang lyrics. Hindi naman kami umiinom pero nalalasing ako sa kinakanta ko kasi relate na relate. "Hoy bitch! Tigil na. Pati ba naman Mr. Kupido dinadamay mo sa kadramahan mo!" Inagaw sa akin ni Hannah ang mike at siya naman ang kumanta. Nagpahinga ako sa gilid pero tulo parin ng tulo ang luha ko. This is so good. I should do this very often. Mas naiilalabas ko ang sama ng loob ko.

Hirap nang hindi naging bata. --- LIMMUEL I never imagined na magagawa ko siyang ihatid sa opisina or sabay kaming papasok ulit kagaya noon. Nakakatuwa din na makita ang babae na mahal mo sa tabi mo. "And I hold my favorite thing I hold the love that you bring But it feels like I've opened my eyes again And the colors are golden and bright again There's a song in my heart, I feel like I belong

Hindi siya nito nilingon kung kaya't hinubad niya ang suot niyang sapatos at agad niyang ibinato kay Bruce pero napangiwi rin ng mukhang malakas yata ang impact niyon dahil lumingon ito sa kanya gamit ang nakakamatay na tingin na parang gusto na siyang kainin nito ng buhay. Ang mga titig nito na parang tinatarak siya ng libo-libong kutsilyo. Hindi niya alam kung saan siya ngayon tutungo ngayong si Bruce ay napabalik sa dinaanan ng wala sa oras dahil sa napuruhang batok nito. "H-hey, I didn't mean to b-be that way..." Litse at talagang nag-stutter pa siya. "You did not mean that way, pero sapol na sapol mo ang batok ko. Ako ba ay pinagloloko mo?"

How. Hindi ko na namalayang nakatulogan ko na pala ang pagbabalik-tanaw ko sa nakaraan namin ng dati kong katipan. Yung puro ligaya lang, na akala ko ay wala ng katapusan. "Kung hindi mo ipinalaglag ang anak ko, masaya sana ako ngayon. Kung sana ay pumayag ka na kahit ako na lang ang mag-aaruga sa kanya siguro ay mapapatawad pa kita ngayon! You are heartless, Hikkary. You are damn selfish! You don't deserve my forgiveness! I hate you! I really hate you for the rest of my life! You are selfish!"