Healing

The day I was supposed to win the biggest award of my career, I walked in on my boyfriend, Ethan, in bed with another woman. He sneered, calling me a face-blind, scent-deaf bore in bed. I planned to expose his ass at the award ceremony. Instead, he and his lover mowed me down with their car. Next thing I knew, I woke up with them in an S-class horror survival game. Mortality rate: over 95%. We had to survive ten days in a haunted manor to be revived. Hit 100 on your Anxiety Level, and your soul is obliterated. Chloe, Ethan's lover, sneered. "Sensory defects? You can't recognize ghosts or smell danger. In a horror game, that’s a death sentence. You might as well just die." The others heard her and scrambled to team up. Me? I walked straight into the lair of the manor's final boss. The most powerful demon in the game wanted to devour my soul. I couldn't really see him. I just thought he was a cosplayer. I lunged forward, poked his abs, and pointed at the glowing crack in his chest. "Wow, you're really committed to the role. This getup must've cost a fortune."

After my death, my parents sign an organ donor consent form on my behalf. They have my corneas removed and transplanted onto their beloved adoptive daughter, Grace Lane. She later marries my brother, and they become a true family. Grace and I competed over everything in life, yet I ended up dying with nothing. Now that I've been given a chance to start over, I decide to live life without them. Surprisingly, I find myself getting a happy ending.

A young, beautiful she-wolf moves into the house opposite mine. She always strikes up conversations with me, her tone filled with enthusiasm. "You and Mr. Howl have such a great relationship. Even after seven years of marriage, he still kisses you goodbye when he leaves. It’s so sweet." She blinks playfully before continuing, "I have a friend who constantly complains about his mate. He says every time he kisses her, it feels like he's kissing a fat pig. Her scent disgusts him, and he can't even get hard when she's around. "And at night… just the sight of her belly rolls and sagging skin makes him want to throw up." I don’t particularly like this she-wolf, but I still offer her a polite smile. That night, however, when my mate kisses me, he suddenly freezes—then pushes me away and runs to the bathroom to vomit.

Aku terlahir kembali ke hari sebelum pernikahanku. Hal pertama yang aku lakukan? Aku menukar suami dengan kakakku. Di kehidupan sebelumnya, aku menikah dengan Julian, seorang taipan teknologi yang lembut. Dia tidak tahan dengan sifatku yang berapi-api dan aku tidak tahan dengan kelembutannya. Pernikahan kami hancur dalam waktu setahun. Sementara itu, kakakku yang manis dan penakut dijodohkan dengan Robin Anwar, bos dari keluarga kriminal terbesar di Nortangia. Dia tidak mampu menghadapi kehidupan yang brutal dan kacau itu. Dia juga disiksa oleh wanita yang disebut sebagai kekasih masa kecilnya Robin, Isabella. Dia tenggelam dalam depresi yang mendalam dan meninggal. Oleh karena itu, aku langsung membuat keputusan begitu aku terlahir kembali. Aku yang akan menikah dengan sang bos. Namun, aku tidak pernah menyangka bos yang dingin dan stoikisme itu akan menjadi pria yang berbeda setelah menikah. Setiap malam, dia yang berada di atas tubuhku akan menciumku seolah-olah terobsesi dan berbisik, "Gadis baik, aku akan membuatmu merasa enak. Sekali lagi saja ya, Sayang?"

I was eighteen when I donated one of my kidneys to Susie Grant, but she died to transplant rejection anyway, and I was chased out of the Grant family. Before long, the surgery incision festered, and I died of infection in the streets. When I opened my eyes again, I was five once more, and it was the day I was taken back to the Grant family's home. But this time, my brother Harry stepped in front of our parents, pointing at me as he said, "There's been a mistake. She's not actually my sister." Seeing the look of contempt in his eyes, I knew he had reincarnated too. As our parents left in disappointment, he shoved me a piece of candy and told me, "The Grant family just needs one daughter. There's no place for you among us if you can't save Susie."

Setelah aku meninggal, orang tuaku menandatangani surat persetujuan donor organ dan memberikan retina mataku kepada anak angkat kesayangan mereka, Emma Moore. Emma pun menikah dengan kakak kandungku. Mereka hidup bahagia sebagai keluarga yang utuh. Seumur hidup, aku selalu bersaing dengannya, tetapi ujung-ujungnya aku kehilangan segalanya dan berakhir tragis. Setelah terlahir kembali, aku memilih menjalani hidup tanpa memikirkan siapa pun dan justru itulah awal dari kebahagiaan yang tak pernah kuduga.

‘ปืน’ เขา... หล่อ โหด เถื่อน ใจร้าย รุนแรง ไร้ปรานี ไม่มีหัวใจ จงรักภักดีกับนายมาก มากถึงขนาดเต็มใจแก้แค้นแทนนาย ไม่ว่าคนๆนั้นจะเป็นใคร เขาพร้อมทำลายจนไม่เหลือชิ้นดี "ผมไม่คิดป้องกันตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" "ตั้งแต่แรก ผมตั้งใจ ให้คุณ ท้อง"

"Kau akan menikah, Alesha," kata Charlotte, suaranya lembut namun penuh racun. "Kau hanya perlu menjalankan tugasmu. Bukankah itu yang selalu kau lakukan? Menjadi bayanganku. Jadi pengganti." Dipaksa menjadi pengganti, Alesha menerima nasibnya dengan hati penuh ketakutan. Namun, senyum licik Charlotte dan tatapan dingin keluarga Waverly meninggalkan luka yang dalam. Pernikahan ini bukan hanya perang dengan takdir, tetapi juga jalan masuk ke dunia Lancaster yang penuh bahaya. Mampukah Alesha bertahan di dunia yang mengintimidasinya, ataukah ia akan kehilangan dirinya dalam permainan mematikan keluarga Waverly dan Lancaster?

เศรษฐีไกรสรผู้ที่เป็นเจ้าของโรงเลื่อยเจ้าใหญ่ที่สุดในเมืองระยอง เขาเป็นผู้ชายที่หวงความโสดมากที่สุดและไม่เคยชายตาและผู้หญิงคนไหนที่จะเอามาเป็นเมียหรือแม่ของลูก นอกจากผู้หญิงชั่วคราวที่เอาไว้บำเรอความใคร่เขา แต่แล้วเหมือนโชคชะตาจะกลั่นแกล้งให้เขาเจอเด็กผู้หญิงที่มีแววตาเศร้าสร้อยที่สุดเท่าที่เขาเคยเจอนั่งอยู่ในโรงเลื่อยของเขาด้วยท่าทีที่เหม่อลอยเธอกลับถูกชะตาเด็กผู้หญิงมอมแมมคนนั้นจนถึงขั้นรับเลี้ยงเธอ ปาริชาติเด็กผู้หญิงอายุ 12 ปีที่พ่อแม่ด่วนจากไปก่อนวัยอันควรและเธอก็ไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนเธอได้อาศัยอยู่กับป้าแม้นป้าใจดีในโรงเลื่อยแต่ป้าก็ไม่ได้มีเงินทองมากมายจึงทำให้เธอไม่ได้เรียนหนังสือออกมาช่วยป้าแม้นทำงานในโรงเรื่อยเล็กๆน้อยๆ ใครๆก็บอกว่าเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยเป็นคนใจดีมากปาริชาติเพิ่งเคยเห็นเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยเป็นครั้งแรกเธอแอบกลัวเขาอยู่เล็กน้อยแต่ไม่รู้เคราะห์ซ้ำหรือกำซัดที่อยู่ดีๆก็ถูกรับเลี้ยงโดยเศรษฐีเจ้าของโรงเลื่อยที่ขึ้นชื่อเรื่องความดุและโหดที่สุด

“พ...พอได้แล้ว...อึก...ท...ท่านกำลังข่มขืนเราอยู่นะ” “ข่มขืนแล้วมันยังไง!” ปึก! ปึก! ปึก! ปึก! “โอ๊ย!อ๊ะๆๆๆ ถึงเราจะเป็นภรรยาของท่าน อึก ท่านก็ไม่มีสิทธิ์ทำกับเราแบบนี้” “มีสิทธิ์หรือไม่มีสิทธิ์พี่เป็นคนตัดสิน!”