Novel & Cerita Hopelessness Quotes

Dumistansiya ako sa kanila at tumungo na sa dulong bahagi ng bahay. Pumikit ako. Gustong-gusto kong sabihin na huwag muna akong umalis, na gusto ko pa silang makasama. Ngunit narinig ko ang yabag nila at mahinang pagtawa. I don't belong here because I am too far. Nobody understands another's sorrow. There are times in life when one feels down and experiences stuff that makes them miserable. Some people even hide their sadness because of the fear of getting judged by people or getting mocked.

"Move-on na rin kayong dalawa kung wala ng pag-asa. Huwag niyo nang pahirapan pa ang isa't-isa." Tulala ako maghapon hanggang sa naisipan kong mag-scroll sa f******k at puro sad qoutes lamang ang nakikita ko. Akma ko na sanang maglo-log out nang magpop-up ang message ni Kashmiere. @KGeyser: Kung wala na talagang pag-asa, hindi ko na ipipilit pa. Mahal kita, ikaw pa rin ang patuloy kong pipiliin sa huli. Mahal kita.

"ikaw yung unang taong naisip ko na makakatulong sakin.... pangalan mo lang ang tinawag ko Luther... pangalan mo lang" napailing ako ng mapansing nanunubig na Yung mata ko....fvck AKALA ko ba tapos na to!? "I feel so hopeless that time...kasi kahit maraming tao yung nakapalibot samin.....walang kahit sino ang sumubok na tulungan ako...at hindi ko sila masisisi dahil hindi naman Nila ako responsibilidad...." Natawa ako kahit para lang NAMAN akong tanga dahil wala namang Nakakatawa sa naging sitwasyon ko..

“Nothing else wounds so deeply and irreparably. Nothing else robs us of hope so much as being unloved by one we love.” – Clive Barker Chapter 23 I looked in the mirror, sobrang putla ko na, siguro dahil hindi ako nakakain ng maayos. Ayaw kong mag alala mga kaibigan ko kaya naglagay ako ng lipstick para di na ako maputla tignan. Iyong mga pasa ko, hindi parin nawawala. Hindi naman masakit ang mga pasa ko kaya nagtataka ako bakit ito nandito. Siguro dahil na ito sa sobrang pagod ko, sobrang pagod na talaga ng katawan ko pero wala akong choice kundi magpatuloy para sa anak ko.

I said slowly. "Even we have not splendid life before. But never lose hope, never give up and never felt unqualified. Instead, we make it all an inspiration and motivation to pursue our dreams." l continued. "Even people may drag us down but do not be shaken. We believe and exist for those people who loves and believe in us. No matter how darks our world just still keep shining." After I said those words they gave a big applause. Wala akong ibang narinig kundi ang malakas na palakpakan nila.

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

Napahawak si Anthon sa noo. Pagkatapos ay nagsimula itong magreklamo na parang nagra-rap. “Alam mo ba kung ano ang ibig sabihin ng hopeless, impossible, fearless, at lawless?” Itinuro niya si Nina. “Siya mismo ang depinisyon niyan!” “Nakakadismaya!” “Sobrang nakakadismaya!” “...” At walang kahit sino sa sasakyan ang sumagot.

Hindi ko napagiling tumulo ang aking luha. He's almost three months in a coma. "There is nothing greater in this world than finding the people with whom we feel safe, secure, and most ourselves. We search to find the person most accepting of our flaws; We search to find the person most encouraging of our dreams; even those crazy, impulsive ones that never get off the ground. But most of all, we search to find the person who loves us so unconditionally we simply can’t do anything but believe it."

"Masyadong malawak ang mundo, para habulin ang isang bagay na hindi naman para sa'yo." Bahagyang kumunot ang noo ko. Pamilyar sa akin ang Patama Quotes na sinabi niya, sapagkat minsan ko nang nabasa iyon noong dumaan sa wall ng Fezmuk ko. Hindi ko nga lang inaasahan na siya pa ang magsasabi ng mga katagang 'yon sa akin.

Everything has it ends, in a not expected way, it all ends in a painful way and painful goodbyes without nothing to say ~mariposa13_V