How To Stop Worrying And Start Living の小説・ストーリー

Bumulong siya sa sarili: “I’ve been running nonstop… it’s time to pause, reflect, and recharge.” Kinuha niya ang journal at sinimulang isulat ang mga saloobin: > “I’ve been through manipulation, jealousy, and professional sabotage… but I am stronger now. I have my focus. I have my mind. I have my skills.” Bawat salita ay parang maliit na sandata, nagpapaalala sa kanya na kahit gaano ka-busy o ka-stressful ang buhay, may karapatan siyang huminga at magpahinga.

"Para makalimutan mo ang mga problema mo." Napangiti ako. "Tingin mo, makakalimutan ko ang problema ko kapag nagtrabaho ako rito?" "Oo naman! You need to keep yourself busy so you won't think of your problems. Ganoon kadali! Ano? Wanna get hired?"

“Hindi ko hahayaan na mangyari ‘yon. Huwag mo mung isipin ‘yan. Worrying about tomorrow will only steal the joy from today. We have Stella, we have each other. And whatever happens, we'll face it head-on.” Ang mga sinabi niya ay tila nakapagpakalma ng isip ko. He was right. We couldn't let the fear of what might happen steal away the little peace we had found tonight. Huminga ako ng malalim, at sinusubukan na huwag isipin ang maaaring mangyari bukas. I need to focus. Stella giggled as she showed us another drawing, and I forced a smile, pulling her into my lap.

ani ko at ibinalik na ang atensyon sa mga papers sa harapan ko. "You're rejecting my offer, I see," huling rinig ko galing sa kanya. Napabuntong-hininga na lang ako at ibinalik ang atensyon sa trabaho. Hindi ko mapigilang manghinayang sa sinabi niya pero nananaig pa rin any desisyon kong huwag sumama. To be honest, lately I've been so stress sa lahat ng mga nangyayari sa buhay ko. Kahit ilang buwan na ang lumipas, hindi pa rin mawala sa akin iyong mga nangyayari. Pilit kong kinakalimutan lahat pero bumabalik pa rin eh. Bumabalik pa rin ang katotohanan na I am running away from my problem. I am leaving all my worries and responsibilities behind. Hinayaan ko ang sariling pamumuhay na mayroon a

Muli niyang itinuon ang kaniyang paningin sa fountain. Tumingin na rin si Yehudi sa ibaba. "I've got a painful past. I was hurt so much. I lost everything Andromeda. My career. My love. Myself. But still I am here. I want to continue to live and to move forward. I don't want to stay in the past. It is depressing. And I don't want to think the future also. It will give me anxiety. I just want to live in the present. I am at peace. That's why, the most important is to stay-stay living in the present. Be strong, be different, be you Andromeda."

Mabilis na umikot ang kanyang isip, naghahanap ng pinakamainam na paraan upang maiwasan ang posibleng gulo. “Xavier,” maingat niyang sambit, “alam kong kagagaling mo lang sa isang sitwasyong muntik nang kumitil sa buhay mo. Kailangan mo ng pahinga at katahimikan. Mas mabuti sigurong huwag mo munang isipin ang mga bagay na makakadagdag pa sa stress mo.” Saglit siyang tumigil bago muling nagsalita.

"Huwag kang mahihiyang magsabi ng nararamdaman mo kay Enrique. Ang pagiging bukas sa iyong asawa o mga mahal sa buhay ay mahalaga para hindi mo maramdaman na nag-iisa ka." "pang lima, Mindfulness and Relaxation Techniques" "Subukan mo rin ang mga relaxation techniques tulad ng yoga, meditation, o deep breathing exercises. Ang mga ito ay makakatulong na maibsan ang stress at maibalik ang focus mo sa kasalukuyan." "pang anim, Self-Compassion"

gives reassurance. " how... can i move on?" tanong ko dito. ngumiti ito saken. " take it slow and focus on what ahead of you." can i... do that? " your brother is really worried. so if you dont want worry everyone... live your life. just like the old days" sabi pa nito saka ngumiti ulit. sa sobrang pagmumukmok ko hindi ko napapansin ang mga taong nasa paligid ko

Matamis na ngiti, mahigpit na yakap at mabilis na halik ang naging tugon niya. "Sana wala na tayong magiging problema, asawa ko," sabi ko, kasabay ang pagsiksik ng mukha ko sa dibdib niya. " 'Wag ka nang mag-isip ng kung anu-ano, asawa ko," sabi niya. "Hindi dapat natin pangunahan ang mangyayari. Ang dapat nating gawin ay kung paano pa tayo maging matibay at masaya. Dapat walang puwang ang 'worry' sa puso at isipan natin dahil wala namang magandang dulot iyon."

Discipline is required to focus on what we can control, and worrying about the result is a waste of energy. Finding peace is about being still, calming your mind, and being content in the quiet. We all tend to react off emotions—that's normal and human—but when life becomes challenging, take a few deep breaths and stop for a moment. You will see that a situation looks much different when you come from a place of quiet. Every day is a day that culminates in us walking towards our truest selves or away from it. Every day is either choosing peace or having some dust accumulate on your chest. Every day, we feel a certain way.