Novel & Cerita Hugot Lines About Love

tanong ko dito. " hindi pa naman ako gutom love, magpahinga ka na lang at iuwi mo nalang ako" saad ko dito ng biglang tumunog ang tiyan ko na ikinatawa nito. "hindi pala gutom huh? Kain na muna tayo" natatawang saad nito sakin Napalabi nalang ako sa sinabi nito, wrong timing talaga itong tiyan ko -,- Quote: trusting too much will hurt you so much. Loving is also sacrificin

Ang bawat ungol ng isa't isa at ang mga halinghing nila. Hindi na mabilang ni Gretel kung ilang ulit nilang narating ang kasukdulan. Basta ang alam niya. Masayang-masaya siya. Hanggang sa kapwa sila mapagod. Ipinikit nila ang kanilang mga mata. Love is pure. Love is stronger. With faith of God. And trust is the best example for the two person to maintain the real foundation of true love. Love is patience. And above all. God is love.

Ang pagmamahal na masarap sa pakiramdam, pwede kang lasunin. Pwede kang saktan. Pwede kang patayin. Pero paano nga ba masasabing sapat ang pagmamahal? May tamang sukat ba para dito? Para masabing hindi ito sobra at hindi rin ito kulang. “Don’t do this, Arc. Don’t love me too much. Because I’m afraid that I might hurt you even if it’s not my intention. Natatakot akong mawasak ka nang dahil sa akin.” Humikbi ako.

"Hindi rin ako sure, I dont have time to fall in love, I dont have time to have a family and be a wife" "Ganoon? hmmmm mukhang magkaiba nga pala talaga tayo, ako kasi, I want to fall in love again, I want to be happy within again" "Really? paano mo naman nasabing magiging masaya ka once ma-inlove ka ulit, people usualy say that once you fall in love, you will feel the pain and hurt too, so ano ba ang masaya roon na sinasabi mo?"

Ako lagi yung nasa bottom line. And the feeling is hell. Sobrang hindi mo gugustuhin mapunta sa ganito kagulong situation. Nagtatalo ang puso at utak ko. Naglalaban yung love at hatred. I wish I just never got the chance to fall in love again kung sa huli sa pain pa din ang bagsak. It's too much to handle. Napayakap na lang ako sa sarili ko. I felt lost. It's like I'm losing myself already. Parang, I'm just holding to the idea that I love her. And because of that, I'm staying despite the fuck up I am dealing over myself.

Huni ng mga ibon at sariwang hangin na tumatabig bahaya sa mataas kong buhok dahilan para iipit ko ito sa tenga kada minuto. "Truth really hurts...Kagaya lang sa love, akala mo totoo hindi pala..." agad akong napalingon sa katabi ko na ngayon ay nakangisi ng malawak. "Hugot? Saang basurahan mo pinulot ang hugot na yan?"

aniya habang nakangiti. Tama ba ang dinig ko? Make love ang sinabi niya instead of s*x? Bakit yon ang ginamit niyang term eh, hindi naman namin mahal ang isa't isa? Libog lang naman ang nararamdaman namin. Walang love na involve!

hila ko sa kamay ko saka siya mabilis na tinalikuran at lumabas ng kaniyang silid. Pabagsak akong nahiga sa aking kama habang sapo ang aking dibdib na kanina pa nagwawala! Ganito ba talaga ang feeling ng in love? Napangiti ako at nakagat ang aking pang-ibabang labi. Hindi ko kasi mapigilang kiligin habang inaalala yung mga panghaharot niya sa akin kanina... Talaga bang liligawan niya rin ako?

Sabog nanaman ang butchi nito. "I hate you! You, mean, hateful boy!" she screamed. Binuksan ko ang pinto at inilapit ang mukha ko sa mukha niya. "The more you hate the more you love, sabi nila there's a thin line between hate and love. Hate, in fact, is also a reflection of love,” litanya ko sabay sara ng pintuan. Natawa ako sa mga mata niyang nagliliyab sa galit. At hanggang sa sumapit ang hatinggabi ay natatawa pa rin ako.

Sumakit na naman ang dibdib niya… yung pamilyar na pakiramdam na hindi niya maintindihan. Parang may humihila. Parang may tumatawag. “Why does it hurt every time I think of loving someone else?” bulong niya sa sarili. Sinubukan niyang isipin si Danica. Mabait. Maalaga. Andiyan siya palagi. Pero sa tuwing iniisip niya ang salitang love, may ibang mukha ang pumapasok sa isip niya. Babaeng umiiyak. Babaeng may matang puno ng tapang at lambing.