Hugot Lines Para Sa Magulang Novels & Stories

Lahat ay may guhit na dalawang linyang kulay pula. "I'm not a barren! Hindi ako baog! Buntis ako at magkakaanak," humihikbing sambit ni Abi. Sobrang nababalot ng saya ang puso niya. Ang pinapangarap niya at hinihiling sa itaas ay nagkatotoo!

Isang malakas na halakhak ang isinagot ng huli habang pababa kami sa hagdan. “Anyway, Congrats! Welcome to the world of under husband… I mean understanding husband. Hahaha!” Bati nitong may kasama pang halakhak. “Thanks, Bro! Expect it yearly, I make her pregnant every year!” Ani kong nakangisi “Okay, then good luck!” Nakita namin sina Mom and Dad na nakaabang, kaagad kaming lumapit dito at nagbigay galang sa pamamagitan ng pagmano.

Hindi na lamang siya nagkomento sa isinagot nito sa kanya bagkus ay nanatili na lamang siyang tahimik at nakamasid lang sa dagat. "Problemado siya ngayon dahil napakalaki ng gulong ginagawa ng mga magulang mo sa kanya at sa mga ari - arian niya." Mahina pero may bahid ng galit na saad nito. Napalingon siya rito pagkarinig na naman ng mga magulang niya. "Ano ang ibig mong sabihin?" Naguguluhan niya tanong rito.

Pasaway ba talaga magulang namin? Kayong mga magulang dahil gumawa kayo ng milagro. Wag naman kayo puro sarap lang. Isipin niyo yung maaring consequences at kaya niyo na ba magkaroon ng papalamunin, bibihisan, pagpapaaralin at mamahalin na higit pa sa sarili ninyo?

"Ngunit hindi ko rin kayang makita silang lumaki na hindi ako ang tanging magulang na naroroon para sa kanila. Hindi ko kayang palitan ang pagmamahal ko sa kanila sa kahit anong bagay." "At hindi mo kailangang palitan iyon," sagot ni Gina, ang tono'y puno ng lakas. "Ang pagmamahal mo sa mga anak mo ay hindi matitinag ng kahit na anong laban. Ang nangyayari ngayon ay isang pagkakataon para sa mga bata na magkaroon ng dalawang magulang. Ang mga susunod na taon ay magiging isang bagong simula, at hindi mo kailangan takutin ang sarili mo sa mga bagay na wala ka pang kontrol. Gamitin mo ang pagkakataong ito para ipakita sa kanila na kahit ang magulang ay kayang magtulungan."

Dugtong pa nito. Napag-usapan nga namin tungkol sa aming nakaraan ng kakambal ko at ng aking magulang. Inamin ko sa kanila ang aking tunay nararamdaman. Bakas sa akin ang pagkainis sa kanila. "Ano ka ba, iha. Mahal ka ng mga magulang mo." saad ni Yaya Helena. "Huwag mong sabihin 'yan. Baka may dahilan lang sila kung bakit. Talikuran mo na iha ang hindi magandang nararamdaman mo sa inyong magulang at kapatid." Paalala at advice sa akin ni Yaya pero hindi pa rin ako kumbinsido dahil sa sakit rin naranasan ko. Hindi gaano kadali pero pinilit ko lang ngumiti sa kanila pagkatapos.

At ako ay napahinto. "Can I hug you?" Malambing na tanong nito. Jusko, para naman tayong bata nito. Pero hinayaan ko nalang siya. "Sure." Ang tanging nasagot ko while looking at Mommy's angry expression. Grandpa Lolo hug me with tears in his eyes. Bakit ang drama nila? Hindi ako maka relate! Because I don't know what's going on. "You grow up well, beautiful and healthy." Masayang sabi nito. At ako ay ngumiti lang sa kanya.

Pakiusap ni Hara sa kanyang ina na halos hindi na maipinta ang mukha. Mariing umiling si Helena. "Hindi." Matigas niyang saad, "kung nagsabwatan man kayong dalawa na linlangin ako at kung papatagalin pa ito ay mas lalo ko lamang kayong bibigyan ng pagkakataon para hahanap ng magpapanggap na magulang niya."

] [Huwag po kayong mag-alala, mga mahal kong magulang, sapagkat natututuhan naman ng mga bata ang mga aralin, teksto, at bagong salita sa klase at sa after-school care. [Tungkol po sa kahilingan na dagdagan ang mga takdang-aralin, gagawa po ako ng nararapat na hakbang ukol dito.] Pagkatapos kong maipadala ang mensahe, mabilis namang tumugon ang magulang ni Malou, na isa ring miyembro ng parent committee. Tinitigan ko ang pulang tanda sa para sa GC na iyon, biglang bumilis ang tibok ng aking puso, at mabilis kong binuksan ang message…

“N-Naku, Dad. Sobra naman na po ata ‘yon. Nakakahiya na po.” “Haist, no! It’s okay. Anything for you and my grandchild. H’wag ka nang tumanggi pa, ha? Bukas na bukas ay magpapadala ako ng personal midwife mo, okay?” “Sige po, Dad. Wala naman akong magagawa.” Ngumiti si Lirah. “Yes. I will insist.”