Novel & Cerita Hugot Lines Sa Pamilya

Ang bahay na dating malamig ay naging mainit dahil sa pagdaragdag ng isang pamilyar na kapamilya. Tiningnan siya ni Mrs. Beauch nang may kasiyahan: "Baby, kung may nagawa si Sigmund para masaktan ka, susuportahan ka ng buong pamilya namin para makipaghiwalay, pero wala naman siyang ginawang hindi tama. Ang gusto lang naman ng pamilya namin ay ang magsama kayo.” "Mommy, wala talagang nangyari sa amin!"

Wala siyang paki sa maaari kong maramdaman basta para sa kanya, kailangan naming makaahon sa malaki naming utang. Bigla na ngayong nag-play ang video na kung saan ayon ang ginawa nila ng kapatid ko kanina, marami ang tumingin doon at nagsilabasan ng cellphone nila para ganoon din nilang video-han. Wala nang tigil ang pagbuhos ng luha ko dahil nasasaktan din ako sa nakikita ko, hindi na ako makahinga nang maayos, hindi ko kinakaya. Masyadong mabigat sa akin. Gulat ang makikita sa mukha mula sa pamilya ko, pero ang pamilya ni Neon ay wala 'man lang karea-reaction.

“I… I was just trying to win Hiraya back. You may not know this, Uncle, but she and I have been together for five years.” Uncle Hugo’s one brow flicked. “Oh?” “I got mad when she told me she is your woman, that she is warming your bed every night—” I was caught unprepared when another punch landed on my face. This time, my nose bled. Nagpipigil rin ako dahil iniisip ko na lang ang magiging lagay ng pamilya ko oras na kalabanin ko si Uncle Hugo. We were just from the third branch, not as powerful as the main family. Katunayan, kung hindi lang dahil sa pangungulit ng mommy ko sa ibang miyembro ng pamilya, hindi ako makakadalo rito.

Iniisip ko pa lang hindi ko na alam kung anong mukha ang ihaharap ko sa pamilya natin kung sakali. Napabuntong hininga rin si Juanito, at medyo iritable na. "Ganoon rin ang pakiramdam ko. Ang mga kapatid at pinsan ko ay paniguradong gagamitin iyon para maliitin ang pamilya natin. Dahil sa narining ni Quina sa usapan ng mag-asawa, hinawakan niya sa parehong braso ang kaniyang mga magulang.

Nilingon ako nito sandali bago binalik ang mata sa daan. Nakitaan ko ito ng awa para sa akin. “Nakakahiya dahil nagawa nilang ilihim sa amin na may kapatid kaming mas matanda sa akin. Nakakahiya dahil nagawa ni papa na iwan ang una niyang asawa at anak dahil nakipagrelasyon siya kay mama… nagtaksil sila at ako ang bunga. Akala ko talaga ay perpekto ang pamilya namin pero hindi pala.” Hindi ito nagdadrama, kita ko ang pagkapahiya sa maganda nitong mukha.

Bakit naman eh, bakit pag may mag-cocomfort sa'yo mas lalo kang naiiyak HUHUHU! " Siguro gano'n ako kawalang halaga sa kanila para pabayaan nila ako *hik, siguro masaya na sila ngayon *hok, masaya na sila dahil wala na ako *hik ang akong nagdadala sa kanilang problema. Mahirap bang intindihin ang gusto ko * hik *hok, gusto ko lang naman na kahit isa man lang sa aking pangarap ay masuportahan nila ako *hik, pero kainis lang dahil para lang akong sampid sa pamilyang 'yon, na di binibigyan ng atensyon, ni kahit mga efforts ko ay di nila kayang bigyang pansin at ma-apreciate ito *hok. Langya lang Kyle bakit pa ako napunta sa pamilyang parang di kayo magkapamilya kung magturingan *hik.

CHAPTER 13 "AGAD-AGAD?" tanong ko nang makabawi mula sa pagkatula. “Bakit? May problema ba kung ganoon ang gawin natin?" Tumayo ako at tinalikuran siya. Malalim ang hugot ko ng hininga. Parang baradong barado ang dibdib sa maaaring kahihinatnan nito. "How about our family? Tanggap ba nila? Payag ba sila? Hindi ba sila magtataka?" sunod-sunod kong tanong.

“Gusto kong umuwi ng La Union.” Napahinto siya sa pagtawa at napakunot-noo. “Why?” “I suddenly miss my family. Ang tagal kong ‘di na sila nakikita.” Kahit pa nakakausap ko sina Mama sa chat, sa video call or call ay ay iba pa rin kapag talaga ‘yong nakikita at nakakasama ko sila. Ang mga Kuya ko’y may sarili ng pamilya at busy din kaya minsanan ko ring nakakachat.

Hindi sila natatakot sa sinuman at kahit na ang pinaka maimpluwensyang pamilya sa S Country ay hindi magagawang lipulin sila. Kung sumiklab ang digmaan sa pagitan nila at ng isang pamilya, maaari silang palaging humiga at muling lilitaw sa ibang pagkakataon. Nagkaroon pa rin sila ng oras sa kanilang panig.

"Ano ang ginagawa ko? Haha, nakalimutan mo ba ang pusta na itinakda mo sa iyong sarili? Para sa susunod na buwan, lilinisin mo ang buong paglalaba ng aming sambahayan! " Si Hugo ay tila iiyak na. Galing siya sa isang pamilya na may mayamang kasaysayan na may taunang kita na higit sa isang milyong dolyar. Ngayon, talagang lumubog siya nang napakababa upang maglaba ng isang tao sa isang buong buwan. Ito ay masyadong nakakahiya na hindi siya makapagsalita.