Hugot Lines Para Sa Magulang นิยาย & เรื่องราว

Oo, iniwan ko ang mga magulang ko para sa lalaking mahal ko pero hindi ko hahayaan na saktan sila! "G-Ganyan ka na ba ka d-desperada Tita? Para lang magkahiwalay kami ni Elthon...i-idadamay mo ang mga m-magulang ko?!" Seryoso lang syang nakatitig sakin ngayon at nagawa nya pa talaga akong taasan ng kilay. "Ba't kase di mo nalang kami hayaan ni Elthon! Masaya na kami, masayang-masaya kam--"

"Huwag ka nang mag-abala. Kumain na ako kanina sa office kaya busog pa ako." Umupo sa kaniyang tabi ang kapatid. Kinuha nito ang isa sa mga baby mitten na natapos na niyang tahiin. Gumuhit ang isang maliit na ngiti sa gilid ng labi nito habang nakatutok ang tingin sa hawak. "Bilyon-bilyon ang pera mo . . . Ayaw mo bang bawasan maski kaunti para sa mga mitten ng anak mo? Bakit ikaw pa ang gumagawa nito? Pinapagod mo lang ang sarili mo."

huhuhu Ninang Julie maraming salamat po malaking tulong po iyan para sa nanay ko, napakabuti po talaga ng puso mo tatanawin ko po itong malaking utang na loob sayo "Sus naman itong batang ito alam mo naman na hindi ko kayo pababayaan tama na ang kaka-iyak anak hindi natutulog ang dios malalagpasan niyo mag-ina ang pagsubok na ito, "Salamat po Ninang Julie pero baka po may alam kang pwede mautangan kahit may interest pa po, "Naku anak meron man pero hindi ganon kalaking halaga ang pwede mo mautang panigurado hanggang twenty thousand lang din

Sabi ng karamihan, ang mga bata, dapat manatiling may takot at respeto sa kanilang mga magulang. Tama naman 'yun pero minsan, napakahirap gawin. Siguro'y ang perspektibo ng isang bata ay hindi pa ganoon ka lawak kumpara sa mga matatanda. Yun ang isa sa mga dahilan kung bakit sa tuwing pinagsasabihan tayo ng ating mga magulang, sobrang nakakagalit. Yung tipong gusto mo silang sagut-sagutin, galitin, at ipahiya kagaya ng ginawa sila sa'yo. O gusto mo lang talagang maramdaman din nila kung anong klaseng pakiramdam ang ginawa nila sa'yo sa mga oras na 'yun. Siguro ngay'y napakababaw ng dahilan pero sa huli, hindi mo pa rin magawa. Dahil kahit umikot man ng pabaligtad ang mundo, mananatiling magu

muling lintaya nito sa kaniya habang ginagamot nito ang malaking pasa sa tapat ng dibdib at mukha niya. Natahimik na lamang siya at hindi na nakuhang sumagot pa sa kaibigan. Tama naman kasi ito sa mga sinabi sa kaniya, e! Bakit siya natatakot na magsumbong sa mga magulang nila e, kung ikamamatay niya naman ang mga ginagawa sa kaniya ng walang kuwenta niyang asawa? Hahayaan niya na lang ba talaga na gawin sa kaniya iyon ni Hector? May karapatan siyang umayaw gayo’ng pagod na rin siyang masaktan! Physically and emotionally!

Totoo nga ata ang hinala kung narito ang babaeng nagtaksil sa aking anak. Bakit kaylangan pang magcros muli ang kanilang landas!" Labis nang nasaktan at nagdusa ang aking anak,Ilang taon din siyang naghanap sa mag-ina,at ngayong malapit nang makalimutan nang aking anak ang babaeng iyon, ngayon pa siya magpapakita ulit!" Ang inis na sabi ni Mrs.Elvie sa kanyang sarili. Nang biglang may magsalita sa kanyang harapan.

Pag labas ko ay nasa may pintuan naman ang aking mga magulang na mukhang kanina pa ako hinihintay na lumabas sa kwarto ko. Kitang kita ko naman na halos maiyak iyak si Mommy pagka kita sa akin. "Anak mag iingat ka ha. Ayaw ko na may mangyari pang hindi maganda sa iyo at baka ika matay ko na pag naulit pa ang bagay na yun. Pero may sarili kang buhay na dapat ay e enjoy mo kaya di na kita pipigilan pa kung gusto mo lumabas. Basta ang bilin ko ay mag iingat ka. Kung naramdaman mo na nahihilo ka o di kaya ay pagud ka umuwe na kaagad dito sa bahay ha. Mahal na mahal kita kayo ng mga kapatid ko at ayaw ko na may nasa saktan sa inyo dahil mas double ang sakit na nararamdaman ko pag may hindi magand

"Pa, ano ba talaga ang ginawa kong mali? Ginagawa mo ba ito sa akin dahil lang tinanggihan kong tulungan ang pinsan ko? Kaya kong intindihin na gusto niyong maging mabuti sa kanya dahil nawalan siya ng mga magulang nung siya ay bata pa. Kahit kailan hindi ako nagprotesta na mas pinapaburan niyo siya kaysa sakin. Pero sumosobra na siya at umabot sa punto na inatake niya ako gamit ang sulfuric acid, tapos si mama sa akin pa nagalit? Kung ayaw niyo sa akin bilang anak niyo, sabihin niyo lang, pa. Lalayo na lang ako sa inyo simula ngayon. Wag kayong mag-alala, babayaran ko pa rin ang bawat isang kusing para suportahan kayong dalawa ni mama." Si Ruth ay hindi pa naging sobrang determinado hanggan

litanya nito. Pumihit ako paharap sa kaniya. Sumalubong sa akin ang malamlam niyang mga mata. "Kaba?" tanong ko. Tumango naman ito. "Bakit?" "Siyempre, alam kong tanggap na ako ng mga magulang mo pero iyong mga magulang ko ibang kaso pa iyon kaya hindi ko maiwasang hindi matakot na baka magkagulo. Alam ko kung gaano kalaki ang naging kasalanan ni Mommy sa inyo, especially kay Tatay. And honestly, sobrang tuwa ko nang pagdating namin dito kanina naging mainit ang pagtanggap ng mga magulang mo sa mga magulang ko."

Namula ng husto ang aking mukha ng maisip ang bahaging iyon. Lalo pang napadagdag sa aking iniisip ang hiling ng aking mga magulang na magkaroon na kami ng anak pagbalik doon. Paano naman kami magbibigay ng anak, kung kahit halik ay hindi naman namin ginagawa. Nag uumpisa ng mabagabag ang aking kalooban sa parteng iyon. "Anong iniisip mo?" si Gerald na ang bumasag ng harang na pader sa aming dalawa. Ang kanyang mga mata ay nakatuon pa rin sa daan habang ang kanyang bibig ay bigla ng nagsara.