Hugot Lines Tungkol Sa Pamilya นิยาย & เรื่องราว

Lahat ng mga pinakita nito sa akin ay isang huwad lamang pala dahil may agenda itong iba at yun ay ang makapag higanti sa pamilya ko. Hindi ko alam kung anong kasalanan ng pamilya ko dito. Pero kilala ko ang mga magulang ko. Kahit ipaputol ko pa ang mga kamay at paa ko ay hindi sila kailanman may inagrabryadong tao. fair ang mga ito. Mas marami nga ang nanloko sa kanila pero ponatawad pa rin nila. Kaya kung ano man ang sinasabi ngayon ni Camela ay hindi ko alam kung totoo.

“Sinasabing higit pa sa magkaibigan ang namamagitan sa kanila. Nakakahiya naman kung totoo! Paano kung malaman ng lahat na ang inaanak ay naging manliligaw ng sarili niyang inaanak? Sira ang dangal ng pamilya nila.” Ang mga salitang ito ay mabilis na kumalat tulad ng apoy sa tuyong damo. Dumaan ito sa bahay-bahay, sa mga pamilihan, at maging sa mga sambahan. Sa loob ng maikling panahon, ang dating iginagalang na pamilya nina Gino ay naging sentro ng usap-usapan—minsan ay may pagtataka, ngunit madalas ay may paghamak.

“Ang pagbagsak ng presyo ng stock market ay maliit na bagay lamang—ang tunay na problema ay ang matanda ng pamilya Gener!” “Galit na galit siya at balak gamitin ang batas ng pamilya! Natatakot akong hindi mo pa naririnig ang tungkol sa batas ng pamilya nila—hindi iyon biro! Isang bakal na latigo na ihahagupit sa katawan. Noong nakaraan, isang empleyado ng branch ang nagkamali at halos mamatay matapos ang tatlong latigo!”

Parang ang isip niya ay sabay-sabay na hinahabol ng maraming bagay—ang identity leak, ang media, ang Jiang family, at ang biglaang katahimikan sa kabilang linya. “May nangyayari sa pamilya ko…” mahinang sabi niya. Tumigil si Huo Lin. Hindi na niya tinanong kung ano. Sa halip, tumayo siya. Isang hakbang. Dalawang hakbang. Hanggang sa nasa harap na niya ito. --- “Niannian,” mababa ang boses niya, “tingin mo ba… kaya ka nilang sirain?”

Kahit anong mangyari, hinding hindi ako maniniwala sa pamilyang ito. Nabalot ng matinding katahimikan ang silid. Matapos ang pakiramdam na parang walang hanggan, sa wakas ay kinuha ni Hanley ang mga resulta ng paternity test mula sa mesa, na sumulyap sa kanila saglit.

Hindi ito agad nagagalit sa mga bagay-bagay pero kapag tungkol na kay Yzainna ay ang bilis nitong sumabog. Si Yzainna nalang kase ang tanging pamilya nila. Sabay na namatay ang pamilya nila ni Lucé. Kapatid na rin ang turing ni Lucé kay Yzainna kaya hindi na siya magtataka kung ganito na lamang ang galit nito nang malaman na pupunta ng Pilipinas si Yzainna. Saka may iniiwasan si Lucé roon sa Pilipinas para sa kaibigan kaya ayaw nitong mag-isa si Yzainna pupunta roon. Galit na galit ito sa taong iyon.

"Ano ang ginagawa ko? Haha, nakalimutan mo ba ang pusta na itinakda mo sa iyong sarili? Para sa susunod na buwan, lilinisin mo ang buong paglalaba ng aming sambahayan! " Si Hugo ay tila iiyak na. Galing siya sa isang pamilya na may mayamang kasaysayan na may taunang kita na higit sa isang milyong dolyar. Ngayon, talagang lumubog siya nang napakababa upang maglaba ng isang tao sa isang buong buwan. Ito ay masyadong nakakahiya na hindi siya makapagsalita.

"Naka-line up na ang kasal ng kapatid mo sa end of the year. Hinihintay lang namin 'yang pera mo para pambili niya ng sasakyan na worth 300,000, tapos 'yung matitira, pambayad sa dowry ng girlfriend niya. Elena, makinig ka... 'pag ang kapatid mo hindi nakapag-asawa, ikaw ang habambuhay na susumbatan ng pamilyang ito. You’ll be the ultimate sinner." Pakiramdam ni Elena, mas malakas pa ang family drama na ito kaysa sa signal number 4 na bagyong dumaan. Pagod na pagod na siya. Ubos na ubos. Ang bahay na dapat ay safe haven, naging disaster zone. Ang mga unos sa buhay niya, laging nanggagaling sa sarili niyang kadugo.

Hindi ba siya nag-iisip tungkol sa pamilya namin at ang sarili lang niya ang iniisip? "Honey, may paraan naman para maresolba natin ang problemang ito, 'di ba? Hindi naman pwedeng bigla na lang babagsak ang kumpanya natin, paano na lang ang mga kaibigan ko at ang dignidad ng pamilya natin!" Napakunot ang noo ko habang nakatingin sa kanila. Mag-ina nga silang dalawa. Actually, simula pa nang hindi pa dumadating ang bagong asawa ni papa, may negosyo na sila ni mama.

"Grabe ka nanay! Pag lumalabas tayo, iniisip ng mga tao na lola kita. Alam mo bang nakakahiya yun?" Natawa ako, isang tunog na mapait at hungkag. Asawa, ina, anak—ang tatlong tungkuling nagbigay kahulugan sa aking existence. At narito sila, ang aking pamilya, na nakapila para maghatol. Nagbulungan ang mga taong nanonood mula sa ibaba. "Kung kahit na ang kanyang pinakamalapit na pamilya ay iniisip na siya ay walang halaga, siya sigurado ay isang kabiguan."