Hunter Hunter Dark Continent の小説・ストーリー

At isang katotohanan ang sumasakal sa utak ko: Kung mapatay ako rito… mag-isa siyang hahabulin ni Hunter. At hindi niya alam kung saan ako. Hindi ko puwedeng hayaan 'yun. Hindi ko siya puwedeng iwan. Umabot ako sa central chamber — isang malaking bilog, puno ng abandoned machinery. May mga crane, cables, debris — controlled chaos. Perfect arena. At doon ko siya hinintay. Hindi nagtagal— CLANG. CLANG. CLANG. The Hunter emerged from the shadows, dragging a malfunctioning leg, pero buo pa rin ang intent.

Agad na binuksan ni Aemond ang pinto ng kotse at sinundan agad ang dalaga. Nagkatinginan ang kambal, sabay na kinuha nito ang armas nila at sumunod din. Ganun din ang ginawa ni Hunter na kanina pa tahimik at nagmamasid din. Well, tamang chill lang naman si Hunter dahil alam nitong yakang-yaka ni Nynaeve ang mga taong narito. Hindi ng mga ito kilala si Nynaeve at hindi nila alam na ito si Black Raven, ang pinakamalupit at magaling na assassin at mercenary sa buong mundo. Isang hacker na kinababaliwan at hinahanap ng mga kapwa assassin din dahil malaki ang patong nito sa ulo.

Hindi niya alam kung saan siya lulugar. Hindi niya alam kung dapat bang magalit o maawa. Ngunit sa bawat paghinga niya, lalo lang lumalalim ang kaba sa dibdib niya. Lalo na’t alam niyang paparating na si Hunter. Nang marinig niya ang tunog ng mga sapatos na papalapit, napalingon siya. At ayun siya si Hunter Velasquez. Suot ang dark gray British suit, perpektong ayos, walang bahid ng pagod, parang isang karakter mula sa mamahaling pelikula.

Nakaramdam ako ng awa para sa aking kaibigan na sa halip mag-enjoy dito sa Island ay hindi pa ulet niya magagawa, dahil kailangan niyang ipahinga ang kanyang mga paa. “P’re, na check mo na ba ‘yong mga kinuha natin?” tanong ni Tristan kay Hunter. “Inilagay ko lang sila sa isang pale, pero hindi ko pa natitingnan,” mabilis na tugon ni Hunter. “Oh, okay!” Tumayo si Tristan at pagkatapos ay kinuha ang sinasabi ni Hunter. Tumingin si Tristan kay Hunter. “P’re, ang dami mo rin pa lang kinuha,” seryosong sabi ni Tristan.

But I don't have any mercy. Hawak ang 45 caliber, no wasted seconds. Isang putok, nagulantang ang lahat. Nagkalat ang dugo na umaagos mula sa ulo ng babae na ngayon ay wala ng buhay. Sigawan at takbuhan ang namayani, ang maingay na tugtog kanina, ngayon ay nagmimistulang palengke sa sigawan sa baba ng dance floor. I look at Clint and Levi. They just shrugges their head at may tinawagan para linisin ang bangkay.

It's inside the black envelope Sir Lance gave me. Matyaga ko syang inabangan at kahit hanggang sa pag tulog nya ay gagawin ko. Dahil alam ko ang kapalit nito pag pumalpak ako. Pagsapit ng alas dyes ng gabi. Tahimik na ang buong village, may mangilan ngilan na bukas pa rin ang ilaw ngunit ito ay malayo kung saan ang bahay ng senador. Saktong 12:00 AM, Maingat akong umakyat sa bakod kung saan nakapwesto ang cctv at sa likod nito ako dumaan kasabay ng pagkasira ko rito.

She’s hacking a freaking bank account? “Nababaliw ka na ba? Gusto mo ba talagang mapahamak? Kung gusto mong makulong, huwag mo akong idamay,” ang mahinang sambit ko sa babaeng kaharap ko. “Easy. May consent tayo ni Peridot. Kaya walang problem d’on. Isa pa, gumawa nang hidden document si Peridot na in case na may transactions sa joint account nilang mag-fiancè na hindi niya alam ay matic na i-lolocked ang kanilang bank account,”ang sabi niya at humigop siya ng Dark Choco na frappe.

Each one of them was skilled, capable of dodging bullets and returning fire with deadly precision. B*llets flew past Dark, but none of them hit him. Even the b*llets seemed to be scared of him. The sn*pers, stationed on the rooftops, continued to eliminate the Bulldogs trying to aim at their boss. Dark moved swiftly, sh*oting every enemy in his path. With every encounter, he k*cked their ass*s, slammed f*sts into their stomachs, and sh*t their h*ads without mercy. His fury burned hotter with every step, knowing that his family-Cassandra and his kids-were inside the hospital. He needed to wipe out every last one of these bast*rds to reunite with them, to finally meet his two little m*nsters.

tugon ni Hunter saka hinithit ang sigarilyong hawak. “Ganon? Eh, pano yung kambal mo?” tanong ni Dark Angel dahilan para matigilan si Hunter at mapalingon sa kaniya.

Muli niyang sabi at mabilis siyang umalis sa kama, tumayo siya sa aking harapan bago mabilis na inalis ang ang mga telang naka balot sa kanyang ibabang katawan. Oh! Damn, para akong hihimatayin sa nakikita ko ngayon. It was a cold and quiet night as the big moon in the sky was weeping blood and the beast in front of me was exploding with ferocity, ready to eat what was served in front of him. Tonight is really my last day of being a virgin, I'm nervous but I will wholeheartedly let the beast on top of me pop my cherry tonight. ©laprincesadelaluna