Novel & Cerita Hustle Quotes

Magiging lugmok na naman ako, mauulit na naman po ba ang nakaraan Tita Jackie? Kung sakaling maulit na naman po ang nakaraan. Please Tita ipangako mong huwag mo nang ilayo sa akin ang aking anak. Kakayanin ko po kahit wala silang ama. Courage is not the absence of fear, but rather the judgment that something else is more important than fear. Hindi na ako takot sa hamon ng mundo. Hindi na rin ako takot sa mga panghuhusga ng mga tao. I will be successful because I start moving toward a worthwhile goal. A dream doesn't become reality through magic; it takes sweat, determination and hard work. Ang mga anak ko nalang po ang magiging inspirasyon ko sa aking tagumpay. Ayoko ng nakatagpong muli aman

“Kahit ilang beses ko pang ulit-ulitin na nagawa ko ang mga iyon at nagtagumpay ako kahit wala kaming pera, hindi nila maiintindihan kasi hindi nila kailanman naranasang mamuhunan sa mga pangarap nila at kakayahang magsikap. They have everything while I have nothing but only my dreams.” He just nodded and didn’t speak. I know he was just giving me time to let out everything. I will not waste that chance then. Humarap ulit ako sa dinadaanan namin. I am so, so tired of the elites invalidating successes that weren’t gotten from wealth nor connections but instead from diligence and persistence.

'Di siya sumagot at blangkong tumingin sa kawalan. "'Whatever the mind of man can conceive and believe, it can achieve.' Those are the other words written next to the viper." Tiningnan ako diretso sa mata ni Lilith na para bang nag-aalala. Favorite quote ni daddy 'yon galing kay Napoleon Hill. "I-I'm a loss at words pero, salamat at sinabi mo sa'kin kahit na gago ako kausap. Alam kong cringe dahil sa'kin manggagaling pero, dito lang ako lagi para sa'yo." Napakamot ng ulo si Lilith dahil siguro sa hiya. Ngumiti ako dahil kay Lilith at ginulo na rin ang buhok niya.

Mainit at malambot ang kamay niya, gaya ng dati. “You’re such a stubborn girl, Vanessa. Just like my son.” Napangiti ako nang bahagya. “I’ll take that as a compliment.” “It is a compliment,” sagot niya agad. “Stubborn people survive. Stubborn people thrive. Stubborn people build empires.” Napailing ako habang natatawa. “I’m not building an empire. I’m literally just trying to survive my deadlines.” “Same thing,” sagot niya. “Every empire starts with one small step. One job at a time.”

Gusto ko 'yong paghihirapan ko talaga. "Cas, listen. Life would be easy if you used a connection. You are still the one who will do the work, right? You are talented, you have the qualifications. You can—" "I know but I want to work for it. Kasi Dustin, para sa akin? Masarap magtagumpay kung simula't-simula pinaghirapan mo 'yon. I believe in myself. Someday, I'm gonna be popular. I'll be one of the runway models in Victoria's Secret fashion shows. I'll reach for my dream. Ako lang ang gagawa at magpapakahirap no'n, Dustin."

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

nagsisisi kong sabi. "Kaya napakahalaga talaga na minsan kailangan muna nating kilalanin ang tao. Sabi nga sa isa sa inspirational quotes na madalas na makita ko, 'Everyone you meet is fighting a battle you know nothing about. Be kind. Always.'" Nasapol na naman ako. Ano ba iyan, ang hirap umilag. Kung bala lang ang mga salita na sinasabi ni Draken, malamang ay kanina pa ako deads.

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.