Effort Quotes Novels & Stories

seryoso kong sabi sa kanya. “Paano kung ang lahat ng efforts mo ay hindi magtagumpay? Do you think you can bear all the pain? I’m just giving my opinion here. I am just stating a fact that there will be a time that your efforts might be wasted. Don’t be mad at me.”

At doon ko na-realize na minsan pala, yung simpleng effort, sapat na para mas lalo kang mahulog. Nag-eeffort din naman si Jacob. To be fair sa kanya. Hindi ako bulag sa lahat ng nagawa ng ex ko para sa akin. Hindi ko rin pwedeng i-deny na minsan, naging mabuti siya, naging present, at sinubukan din niya sa paraan niya. May mga pagkakataong ramdam ko ang effort niya—yung mga simpleng bagay na dati kong inakalang sapat na.

tanong ko sa kaniya kaya napatango siya. “That’s right. Hindi talaga lahat pare-pareho ng antas ng pamumuhay kahit na pareho lang naman ang effort na ginagawa. ‘Yong iba patapon-tapom lang din ng perang mayroon sila.” Humalakhak pa siya sa akin. Hindi ko naman mapigilan ang sumang-ayon doon. She’s right about it. Mayroong waldas na lang nang waldas ng perang mayroon sila while some are struggling real hard to be able to have it.

“Huwag mo nga akong tignan nang ganyan, Ikaw na nga itong nilutuan ang sama mo pa tumingin.” “Para ka naman kasing baliw,” “Ako na nga nagpasalamat sa ginawa ko kasi nakakahiya naman sa 'yo. Syempre nag-effort ako o ’yong pinakaguwapo, at hot sa buong mundo nag-effort sa 'yo," parang naasar pang saad niya.

“Kung hindi natin matapos, lahat ng effort ng buong team mawawala. You’re the CEO. You can’t quit now.” Diretso ang tama ng mga salita niya—parang sibat na dumiretso sa dibdib ko. Sa totoo lang, wala akong choice kundi kumilos. Kaya kahit mabigat ang ulo ko, sinubukan kong muling ituon ang pansin sa mga papel.

Baka sumpungin ito at barilin siya dahil pinagtatawanan niya ito. "So you're really laughing at my skills huh? You really don't have a debt of gratitude. Pinaghirapan ko yung gawin and you are just laughing at it." Anito. Bagamat hindi naman galit ang lalaki bigla parin siyang naguilty sa pagtawa niya. Ika nga sa kasabihan: It's the effort that counts. Hindi man masarap at nakakamatay ang lasa ay effort parin yun. "Sorry…"

She would always go for excellence. I, on the other hand, is an architect in profession. Bakit ito ang kinuha ko? Kasi ito ang gusto ko. Kaia and I both took the program that we wanted. Ang kaibahan lang sa amin ay I only do the bare minimum. I know how to make plates, but I'm not the best in it. You know what I mean? Malalamangan talaga ako ng iba and it sucks because I always try best pero hindi ko talaga makuha. Palaging sinasabi sa akin na bakit hindi ko daw lagyan ng effort yung mga ginagawa ko. I did! Ginawa ko lahat ng effort pero wala akong magagawa kasi hanggang dun lang ang kaya ko. I can't be the best!

“Tatlong bahagi lang ng effort nila ang kailangan para magawa nang perpekto ang isang bagay.” “At wala kang maipipintas sa kanila.” Mahinang ngumiti si Elle. “Minsan, hinihiling ko talagang magkamali siya kahit isang beses lang.” “O kaya ay makipag-away siya sa akin.” “Pero hindi niya ako kailanman kinakausap nang masama.” “Hindi rin niya ako tinitingnan nang malamig.”

Hindi sapat ang effort kung walang pagpili. At araw-araw, sa bawat tawag, sa bawat mensahe, sa bawat sandaling pinipili nilang manatili— doon masusukat kung hanggang saan ang kaya nilang ipaglaban. Hindi laban sa isa’t isa. Kundi laban sa distansya sa pagitan nila.

"Hindi ko ito magagawa nang mag-isa. Maraming salamat sa lahat ng nagtiwala sa akin, sa mga pumili ng tamang daan at nakakita ng kabutihan sa bawat hakbang ko." Ang simpleng mga salita ni Antonette ay nagbigay ng lakas at pag-asa sa lahat ng naroroon. Natutunan nilang lahat na hindi hadlang ang mga pagsubok at mga pagsasabwatan ng iba upang makamit ang tagumpay. Ang pagiging totoo sa sarili at ang hindi pagsuko sa maling mga paraan ay magdadala ng mas magandang bukas, hindi lamang para kay Antonette kundi para sa buong kumpanya.