I Am Beyond Grateful Novels & Stories

"You don't know how happy I am today." Ngumiti si Zymon. Napakamot ito sa noo. "No, ako ang dapat magpasalamat sa 'yo, Monica for letting me do this, sa oras at pagkakataong ibinigay mo para makasama ko kayo. The happiness I felt, was unexplainable, it was rare at gusto kong palaging maramdaman." "Thank you," muli niyang sabi.

at siya naman ang napaluha. “Mommy, thank you for everything.” ngayon ko lang sasabihin ito sa kanya, kaya susulitin ko na. “Thank you for treating me like your own daughter, even though my biological mom once hurt you. Words can’t express how grateful I am for your love and kindness. Sobrang blessed ko dahil ikaw ang ibinigay ng Diyos para maging mommy ko at mag-alaga sa akin. Mahal na mahal kita, mommy.”

mahinang anas ko. "I should be the one thanking you Bea. Thank you for coming into my life. Thank you for giving me light when I'm in the dark. Thank you for being there for me and for making me realize that I should continue my life and accept that they are already in peace. Thank you for the care and for loving me unconditionally. And most of all thank you for accepting my good and bad behavior, thank you for making me experience the real happiness again."

Hindi pa rin ako maka-move on sa nangyari last friday. Nakasabay ko lang naman siya maglakad pauwi at hindi lang iyon, nagawa ko siyang tulungan. First time ko magkaroon ng paki sa isang tao at natulungan ko pa siya ng hindi ako pinagtabuyan. Ang sarap pala sa pakiramdam ng ganoon. Iyong tumulong ka 'tapos nginitian ka pa ng sobrang tamis habang sinasabi ang salitang "thank you". Abot tainga ang ngiti ko ngayon dahil sobrang saya ang dumadaloy sa sistema ko. Walang mapaglagyan ang ligayang kumikiliti sa puso ko, parang gusto ko magtatalon sa kama na parang bata. I can't contain this unexplainable feelings I feel right now.

"Ehh kasi naman eh billionaire ka tapos busy ka masyado sa mga business mo tapos umagree ka sa kontrata na pinangungunahan ko. Hindi ba yun destorbo sayo? Pakiramdam ko kasi parang nasasayang ang oras at pera ko sa akin. Tapos ako ang dala ko lang ay puro paghihiganti lang ang nasa isipan ko at wala ng iba. Hindi ba ako useless sayo?" "Is it called useless when you make me happy every day? When I feel new emotions I’ve never felt before and tasted food I haven’t enjoyed in a long time? And when I finally feel like a human being and not a robot in this world because of you? Is that what you call useless?" Ang puso ko na naman parang lalabas na naman siya sa sobrang bilis dahil sa mga sinasabi

Ngunit ang pagkakaiba naman namin sa parteng iyon ay ako 'yong nang-iwan. Pinakinggan ko ang kuwento hanggang sa matapos ito. Mabuti na lang at naging masaya rin ang babaeng sender sa bandang huli dahil nakatagpo siya ng isang taong handa siyang mahalin kahit na ano man ang mga pinagdaanan niya. Thankful pa rin naman ako sa kung anong mayroon ako sa ngayon kahit na mahirap ang kinakaharap kong pagsubok. Thankful din ako lalo pa at nasa sinapupunan ko pa rin ang aking anak.

I warmly smiled and I silently whispered my prayers. Mapagmahal na Ama ng sanlibutan, thank you because I am so grateful na nandirito ako sa harapan mo ngayon kasama itong anak ko. I never asked you about it, pero pinaranas mo sa akin. God, kahit ganito lang siguro sasapat na sa akin. Masayang-masaya ako dahil nasilayan ko siya at ito, nakasama ko pa siya kahit sa iilang araw lang. Gagawin ko po God ang lahat para man lang mapasaya ko siya. Ipaparamdam ko sa kanya ang pag-aalaga ng isang ina, kahit pa hindi niya ako kilala. Masaya na ako at makukuntento rito sa munting karanasang ito. I don’t want to ask too much for myself, dahil malaman ko lang na nasa maayos siyang kalagayan at may amang

nagbago ang lahat sa akin at nakakangiti na din ako ngayun! Salamat talaga sa lahat ng nagligtas sa akin! Habang buhay ko talagang tatanawing malaking utang na loob ang lahat! Pwede na akong mag-enjoy sa buhay na malayo sa mga taong pwede akong saktan!

Why am I going to be grateful? Alana sighed. Bumangon siya at pilit na pinabangon din si Aurora. Pinaupo niya ito sa kama at hinaplos ang pisngi nito. “No matter what happens in your life, you should still be grateful. Your mother… your mother may… may have left you but you still have a father. He’s still here, he’s still here and taking good care of you. You still have your brother with you. Your grandparents, too. You should not focus on the bad things in life, baby. Because that will make you sad even more.”

I don't know if it is destiny but I thank God with all my heart sa napakalaking regalo na ibinigay niya sa akin. Sa kabila ng lahat ng pagsubok na pinagdaanan ko, hindi ko akalain na magiging ganito ang ending. Nag-uumapaw sa saya, galak at pasasalamat ang puso ko. Having all of them in my life and here in my special day were the greatest gift ever. And I couldn't ask for more but to thank God over and over again. "You look glamorous. I'm sure laglag panga ni Sir nito kapag nakita ka."