I Didn't Know Novels & Stories

damn! "Why didn't you tell me about this ate? We made video calls almost a day for fucking 4 years pero never mong binanggit sa akin ito?" i suddenly felt upset and i can't hide it at the moment..,i believed i had the right to know about it right? it was about kailey the woman i love the most..damn it.!

look I am now! Kinakabahan ako at nate-tense sa dinner date namin mamaya. Lahat first time ang mga nangyayari ngayon sa akin kaya para akong tangang nakatulala sa kawalan at 'di alam kung ano ang dapat kong gawin. I don't even know how to court a girl! "Ano ba kasing ginagawa mo dito?" naiinis kong tanong sa kanya.

Hindi rin ako makasigaw at kaagad nandilim ang paningin ko hanggang sa tuluyan akong nawalan ng malay. I don't know what happened next. I don't know what happened. I don't know anything. I don't know. Wala akong alam. Hindi ko maalala.

Ngumiti ako sa kanya pero hindi iyon nagtagal dahil bumalik na naman sa isip ko ang mga naisip ko kanina. “What’s the problem?” “I feel like I don’t really know you at all.”

"Ano ba yan! Kainis ka naman sagutin mo kasi ako ng maayos!" Sigaw ko sa kanya at nagulat ako ng tignan nya ako. Katulad kanina ay cold parin ang mga mata nya pero andodoon ang tapang sa kanyang mga tingin. "When I say I don't know I really don't know. I just woke up one day and I'm here. Even who am I, I really don't know. My personality, my family, if I had friends I don't know" Natahimik ako sa sinagot nya

Paano ko lalandiin ang boyfriend niya hindi ko nga siya kilala? "Sorry, I don't know you. At hindi ko din kilala ang boyfriend mo kaya hindi ko alam ang sinasabi mo." "HIndi mo ako kilala kaya may lakas kang loob na landiin ang boyfriend ko." I took a deep breathe. Kumukuha ng pasensiya. Ayokong makipagaway dahil hindi ko naman party ito at inama lang naman ako dito nina Iuliankaya hindi naman talaga ako imbitado. Nakakahiya kung gagawa ako ng eksena. Nakatingin na sa amin ang ilan.

Marami akong katanungan na tanging siya lang ang makapagbibigay ng sagot. I want to clarify things. Like, how did she know my name? Because the last time I check, we were strangers when we did it. Wala akong alam tungkol sa kanya at ganoon din siya dahil wala naman akong sinabi sa kanya. Sa pagkakatanda ko.

“Hindi ko alam.” “That’s not an answer.” “Iyon lang ang meron ako.” His gaze stayed on me. I hated it. Parang kitang-kita niya lahat. Lahat ng excuses ko. Lahat ng guilt. Lahat ng parts na pilit kong tinatago kahit sa sarili ko. “I barely knew him,” sabi ko. “I know.” “Then bakit ako?” “Because barely is not the same as never.” Napatikom ang bibig ko.

Nagtatakang saad ni Merdi. I don’t know Merdi, I don’t know. And I just hope that it was only a normal headache.

Kumunot ang kaniyang noo, ipinatong niya ang kaniyang dalawang kamay sa magkabilang gilid ko bago dumukwang papalapit sa akin. “Don't tell me you didn't know?” sh*ta! Jowa ko na pala siya ng hindi ko alam!