Novel & Cerita I Know That I Know Nothing

Hindi magawa’ng mag sink-in sa utak ko ng mga sinabi niya. “H-He doesn’t know about you. A-Ang alam niya. Ako ay ikaw at ikaw ay ako. Wala siya’ng alam na minsan ka niya’ng nakilala dahil pilit ko iyong inalis sa isipan niya. A-Amarie, patawad.” Hindi ako makapaniwala. Ayoko’ng paniwalaan ang mga sinasabi niya.

Simple lang, basic rules, gather information. “Tama, kailangan kong ituon ang buong atensyon ko sa kung ano ang alam ko at kung ano pa ang pwede kong malaman, instead of entertaining whimsical jokes,” pangaral ko sa sarili ko. Kinuha ko ang cellphone ko at binuksan ko ang notes ko.

saad nito Tanging pang tango lamang ang akin sinagot, at pinikit muli ang akin mata.tila inaantok naman ako, ganito palagi simula ng amg umpisa akong mag lihi ay sa tuwing nakikita ko na ang mukha ni JC, inaantok na ako. Hindi ko namalayan nakatulog na pala ako.

galit na sabi nito. I know. I was just no one. Until now, I'm nothing.

sigaw ko sa kanya. "Oh! Trust me. I know everything. Every. Single. Thing. Ikaw. Ikaw ang walang alam." makahulugang sabi niya. Nangunot ang noo ko. Magtatanong pa sana ako pero nagsalita ulit siya.

Sinampal ko ito para mabawasan ang dinidibdib ko. "I KNEW EVERTHING! KASABWAT MO SI DERICK! MAGKASABWAT KAYO!", I shouted. Pero tumawa lang ito na talagang demonyo na ang pag-iisip. "Buti naman nalaman mo agad. Pero kawawa ka, kasi may hindi ka pa alam.", sambit niya ulit. "A-ano pa ba ang hindi ko alam?", kinakabahan na bigkas ko.

Ang sabi nila may mga bagay na mas maigi pang manatiling nakatago nalang kung wala naman iyong magandang maidudulot. Ika nga, the things you don't know won't hurt you. But not for my case, not for me. It may work for others but not on me. The more I don't remember things the more my curiosity is eating me and I am scared that in the end I will really lose my sanity.

“That’s good.” Sandali siyang tumigil at pinagmasdan siya. “Did you remember anything?” Bahagyang nagbago ang ekspresyon ni Kael. Unti-unti siyang umiling. “No.” “Nothing.” Dagdag pa niya. Napatingin siya sa lupa. “I feel like… there are so many things I should know. About myself. About my life. But it’s all empty.” Mahina ang kanyang boses.

Say what he knows! "Ano? Tell me what you know!" "Everything! I know everything! I'm the one who caused this all! I've been doing this for so long without a problem then you showed up!" "Ano?" hingal na hingal na sabi ko. Sa sobrang inis ko kanina, hindi na normal ang paghinga ko. Pati siya, hingal na hingal siya. Tinignan namin ang isa't isa. Pareho kaming pagod at hingal. Pareho kaming naiinis sa nangyayari.

Tumindig ang lahat ng buhok ko sa katawan nang marinig ko ang malamig at malalim na tono nito kasabay ng pagsilay ng maliit na ngiti sa kanyang pulang labi. Bahagya itong humakbang palapit sa'kin kaya naman napaatras ako. "D-Do I know y-you?" Nanginig ang boses ko. I know that's the most stupid thing na sinabi ko, because I clearly know who he is. But I can't damn think of anything.