I Didn't Know Novels & Stories

"It is when you don't know what you want." Tahimik siya. At sa pagkakataong iyon, ako naman ang napatingin sa kaniya. Dahil tama si Diana sa isang bagay. Hindi pa namin alam kung ano ito. Hindi ko alam kung bakit hinahanap ko ang presensya niya. Hindi ko alam kung bakit gusto kong marinig ang boses niya. Hindi ko alam kung bakit masakit isipin na baka isang araw, hindi na niya ako kailangan sa bahay na ito.

pagpapaliwanag niya sa akin "So wala na akong alam sa nangyayari sa buhay mo, wala na din akong pwesto sa lugar mo" sabi ko at lumabas ng unit niya. Hindi naman ako galit na hindi niya ako mapapatuloy sa condo niya, nagtatampo lang ako dahil parang hindi ko na siya kilala, parang hindi ako bestfriend niya. Wala na akong alam sa buhay niya. Masama ba iyon? Masama bang magtampo ako dahil ang ganitong bagay huli ko na malalaman.

I don't mean it, I'm just — I wanted to go home right now. "O-okay. Wait me there," hindi na ako sumagot pa at binaba na ang tawag. Inikot ko ang mata ko sa lugar at naghanap ng sign, nagbabakasaling malaman ang lugar na binabaan ko. I don't know this place and I don't know where am I! I'm not familiar with places and locations and it's my weakness when I'm travelling, because I always get lost.

Tahimik lang siyang nakatingin kay Munde ng ilang minuto bago sumagot. “I don’t know.” Sagot niya na ikina taas ng kilay ko. Anong I don’t know? Hindi mo alam na pamilyado ka na o hindi? Anong klaseng sagot ba iyan? Yes or no lang naman, what do you mean you don’t know?

Paulit-ulit na bumabalik sa isip niya ang eksena sa video. Ang engrandeng fireworks show. Para sa ibang babae. Samantalang siya— kahit sa libing ng sariling ina— wala ang kanyang asawa. Inakala niyang busy lang ito. Kaya kahit gaano kalaking problema ang dumating, sinarili niya lahat. Hindi siya nangulit. Hindi siya nagreklamo. Pitong araw siyang tumatawag.

[translation: I didnt know. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at humugot ng malalim na hininga. “Please don’t be sorry, Cyd. You didn’t do anything. This doesn’t involve you. I was even surprised to know you’re a friend of Aiden.”

I was shocked and couldn't process it in my mind. I was so stunned that I couldn't respond to what he said. Patuloy pa rin siya sa paghalik sa aking leeg habang ako ay hindi alam kung ano sasabihin. I don't know how I would answer. Noon naman ay hindi ko gusto. Hindi ko pa siya lubusang kilala. But now that I know some of him, I still don't know. I'm not even sure if I know all about him.

Because to them, I didn't exist. I should have known about it from the fact that I didn't meet them. Nagtatanong ako kay Dad but he would just tell me that they're busy, they're in the US, and all other excuses. Minsan na akong nagtaka, but I never really dwelled on it. "Hindi ko alam na kaya nilang gawin 'yon," she said, her eyes now full of tears.

Unfamiliar events. Hindi ko na alam kung nasaan ako. Para akong dinadala sa ibang dimensyon ng utak ko at wala akong magawa para pigilan iyon o patigilin man lang. Everything happened in a snap.

dugtong nito. Nagsimulang gumulo ang isipan ko. Nagtatalo ang puso’t isipan hanggang sa hindi ko na alam kung ano ang isasagot. Nakita naman ni Mia na hindi ako sigurado kaya't napabuntong hininga ito. “I don't know,” naiusal ko. I really don't know. It all happened too fast. I didn't get to decide wisely about myself because I was busy prioritizing my family.