I Love You Since 1982 Mga Nobela at Kwento

"That's my reply when you said that you love me, ten years ago... I love you so much, baby, since the day you bumped into me in that wild place where love doesn't really exist." THE END. . .

"Mahal na mahal kita, Leandro Montenegro. I love you since two years ago." "Oh, God.." anas nito. "That was the sweetest word I've ever heard." Halos naluluha nitong sabi. "But," kumunot ang noo nito. "Since two years ago? You're just kidding me, right? I remember how you hate me so then." "I hate you, yes. Sa dami ng ginawa mo sa akin, dapat lang talaga na kamuhian kita. Kaya lang hindi ko 'to napigilan.." kagat-labing sabi niya.

Pakiramdam niya sasabog ang kanyang dibdib sa labis na tuwa. Eight years. She loved him that long and he did not even notice. Oh to be loved by a Geri Dimarco. “I love you too, cara mia. I promise I will make it up to you,” anang binata.

Umirap siya. "Walang ibang tao dito! Ano kaba!" "Kahit na." I hugged her from the back. It's two years since our married. Napaka maasikaso niya sa akin. Palagi akong nagmamadali umuwi dahil sa kanila. Sabik akong gumising sa umaga dahil sa kanila. "I love you.." Bulong niya. Napangisi ako. "I love u more and our baby too.."

I love you. THE END.

Lumapit sya sa akin at niyakap nya ako “Sorry Cohen, akala ko kasi okay kana. Gusto ko lang naman maibalik mo ang pagtakbo dahil alam ko kung gaano mo yun kamahal” I can’t blame her. Kung may kasama man ako sa lahat ng training at competition, si Nics yun. Kita nya kung gaano ko kamahal ang pagtakbo, kung paanong pinili kong tumakbo kaysa makasama ang lolo ko noong araw na yun. “Sorry, masyado lang akong nabigla” kumalas ako mula sa pagkakayakap nya.

Saad sa text nito. "Love... Galit ka ba sa akin?" sunod na text nito. Pero di pa rin ako nagreply. Pero nag-aalala ako dahil akala niya ay Galit ako sa kanya. Magkaraan Ng ilang Oras ay naisip Kong replyin siya. "Pasensiya ka na Love Kong Ngayon lang Ako nagreply. Okey lang Ako huwag kang mag-aalala."sagot ko sa message niya.

"I love you so much, Marisse" ani ni Anthony habang marahan kaming sumasayaw sa saliw ng isang mahinhing musika. Ngiti lamang ang tanging naisagot ko rito. Parang ang awkward din kasi kapag nag I love you too ako kaagad gayong noong isang linggo ko pa lang ulit siyang nakilala. "Mula noon, hanggang ngayon. Hindi nagbago ang pagmamahal ko sa iyo" dagdag pa ni Anthony.

Wala itong pamilyang sasandalan sa labas kaya naiintindihan ko kung gaano na lamang itong nagsusumikap upang magpursigi at matupad ang pinangako nito sa akin. Ang huling bisita nito ay noong ika-17 taong gulang ko. May regalo itong kwintas na may infinity symbol na pendant. Halos pagalitan ko ito dahil gumastos pa imbes na idagdag nalang ito sa ipon nito pero nangatuwiran ito na ito daw kase ang unang beses akong reregaluhan at hindi naman daw purong ginto kaya hindi naman daw sobrang kamahalan para dito.

Masama bang humiling naman ng kahit kaunting kasiyahan? Hinilamos ko ang palad sa aking mukha sa paraang magigising ako sa rahas nito. I chuckled bitterly. Paulit-ulit akong babaliwin ng mga maling desisyon at ng malupit na buhay na ito. "Rigella," nagsusumamong aniya. I shot him a deadly glare. "I have loved you since childhood. Fell in love with you even more in college. And stayed married with you for eight years..."