I Loved You Before I Knew You นิยาย & เรื่องราว

Nakatatak sa isip ko ang unang pagkakataon na nadinig ko ang 'alam mo naman na love kita'. Nasa isang meeting kami ng mga kaibigan, at bigla na lang ipinasok ng isa sa kanila ang kantang ito bilang background music. Ang mga tunog at liriko ay tila may kakaibang encantadong dumapo sa atmospera. Ito ay hindi lamang isang simpleng pag-amin ng pagmamahal; para sa akin, ito ay isang kwento ng pag-asa at mga pinagdaraanan. Как all of us have that one person na kahit simpleng talakayan lamang ay puno ng emosyon at pananabik. Dito, sinasabi ng tao na hindi na kailangan pang ipahayag sa kanila ang kanilang nararamdaman; parang isang lihim na pagkakaunawaan na nagbibigay ng lungkot at saya, tamang-tama para sa mga alaala ng kabataan.

Mahilig ako sa mga kwentong may ganitong tema. Madalas nating makita ang mga ganitong sitwasyon sa mga anime o mga serye, kung saan may mga karakter na tila hindi kayang ipahayag ang damdamin, ngunit ramdam na ramdam mo ang kanilang sigla at hirap. Ang kantang ito ay para bang tugma sa mga kwentong ito. Ang musika at liriko ay aktwal na nakakatulong sa paglalapat ng mga damdamin, magpapaalala sa atin na ang pagmamahal ay maaaring hindi palaging ipinapahayag ngunit tiyak na nararamdaman.

Ang pangungusap na 'alam mo naman na love kita' ay tila isang pasaporte sa kwentong puno ng mga pagkakakilala at pagkakaunawaan, samantalang tanging silang dalawa lang ang nakakalam. Naaalala ko rin ang mga kwentong pag-ibig ng mga matatanda sa aming barangay; mahilig silang magkuwento tungkol sa kanilang nakaraan. Ang simpleng linya na ito ay tila nag-aanyaya sa akin na patuloy na sumubaybay sa mga kwento ng pagmamahalan, nasa musika man o nasa buhay. Kaya, ang kantang ito ay nagbibigay sa akin ng pagkakataon na muling magmuni-muni sa mga tao, lugar, at panahon na hinintay at mga alaala na pinagdaanan.