Novel & Cerita I Volunteer As Tribute

Umupo si Ivan sa tabi ni Neo na nakasalampak sa sahig ng silid ni Neo. "Pinalitan na ni Seann ang pangalan ng organisasyon nila, Black Gemini na ang bagong pangalan bilang tribute daw kay Shin. Under na nito ang Andromeda. " wika pa ni Ivan. "Eh kay Shin anong balita?" tanong pa ni Neo habang pinapahid ang luha. Medyo matino pa ang utak nya dahil napigilan na ni Ivan ang paglunod nya sa alak.

They're having a funeral there and there's a picture of Vivienne Aubrium in it and several other people who I did not recognize. " Cheers and Here's to our Organization." Sabi ng lalaki na nakamaskara. Hindi ako makapaniwala. They are having a celebration. " May they rest in peace." Dagdag nya Hindi ko ga Muntik na akong mabuwal sa narinig ko at. Which Victoria is the woman I fell in love into? " The fallen people sa pagsabog ng Yate. May you rest in eternal peace too." Napako ako sa pinagtataguan ko. My biggest transaction was in that yacht.

I trust my groupmates, I trust myself, But it does not guarantee us a good fate. Nakahilera ang 130 Tributes. I know they are intelligent, we are all intelligent in our own ways. Dala namin ang kapasidad namin at palaliman ng vocabulary ang labanan. Iba-iba ang aming pinanggalingan, iba-iba kami ng kinatawan, ng istorya pero iisa lang ang aming gusto, iyon ay ang manalo at makuha ang mga bagay na gusto para sa sarili, pamilya at lalong lalo na para sa kani-kaniyang districts.

Tapos dumiretso ako sa salamin. Mukha pa ba akong disente? O mukha na akong... well, alam mo na. Wala pang isang minuto, tumunog na naman ang phone ko. Another message from Adrian. |From: Adrian| Kung gulo ang dala ni Miguel, gusto mo ba ako na ang humarap? Napakunot-noo ako. Wait lang. This man… is volunteering as tribute? Hindi ko na alam kung matatawa ako o maiiyak.

Wala siyang nararamdaman na kahit anong awa para sa kanyang mabibiktima. Sa katotohanan pa nga ay nangangati na ang kanyang kamay na mapatay ito agad upang maisagawa na nila ang ritwal. Upang mabuhay na ang lalaking kanyang pinakamamahal. Walang iba kundi ag tatay ni gilda na si Dan na matagal ng namayapa. Ngunit muli nila itong bubuhayin ng matandang si Teresa. CARMEN POINT OF VIEW

During their free time from work, they both volunteer in the organization’s feeding programs and other outreach activities. “Sounds good,” sabat ni Knives, “something casual, but not obvious.” Napangiti si Kairi. “Pwede, pero dagdagan pa natin. Gusto ko may twist. What if... kunwari, ipapakita ko sa event ‘yung isang ‘tribute’ video for Abby—parang in honor of her work and her advocacy—tapos sa dulo ng video, ‘yun na pala ‘yung proposal?”

nakangiti na sagot ko at pinisil ni Axel ang kamay ko bilang pagsang-ayon. Umupo na ang lahat ng sabihin ng Emcee na maguumpisa na ang program. Bigla ko tuloy naalala iyong panahon na tumugtog kami para sa event na ito. May live band pa rin naman pero mas binigyan ng time ang tribute at mga accomplishment ng foundation. Magkaroon pa rin ng auction na inaabangan ng lahat. "How I wish she's here," narinig ko na bulong ni Axel habang pinapanood ang mga bata na sumasayaw at tiningnan ko siya.

Ngunit agad napalitan ang ekspresyon niya ng matalim na pagkapahiwatig nang sunod ang sabihin ng host. “And we’d like to recognize a special contributor to this innovation. Someone whose insights were instrumental in refining the system’s core logic…” Kasunod na lumabas ay ang taong pinaka hindi inaasahan ni Trixie. “She’s not an official employee of Camero Tech, but her work has earned recognition from our judges… Please welcome, Ms. Wendy Bolivar!” Parang huminto ang oras. Muling nabalutan ng sigawan at palakpakan ang buong venue.

Seryoso niyang wika. Nagulat ako sa narinig ko. "I already deposited money into his bank account, and I feel sorry for what happened to him. He's a very dedicated driver. I wish I could visit him, but I can't because it's not my responsibility. Mauro did everything." Tila nagpapaliwanag siya. Bigla akong nakaramdam ng hiya. "Judging is the easiest thing to do." Seryoso niyang sabi.