Ikaw Ang Hinahanap Ko Romane & Geschichten

Hindi ako natakot na mawala ang lahat ng kayamanan ko huwag lang siya. "Damn it, where are you?" Nang maghatinggabi ay umuwi ako sa bahay. Pagod na pagod pero wala akong balak na magpahinga dahil naisip ko pang mag-ikot at hanapin siya. Mag-iisang araw na siyang nawawala. Madilim na sa labas... alalang-alala na ako. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin ko.

tanong nito. "Ah... eh... pabalik na po ako sa kwarto ko... may hinahanap lang ako akala ko kasi andito pa siya..." palusot ko. "Sinong hinahanap mo? Do you want some help? Do you want me to... help you?" Iba ang tono ng boses niya kaya napalunok ako.

Whatever this is… Hindi ko tatakasan. At hindi ko siya iiwan habang hinahanap namin ang sagot.

Hindi ko talaga makuha ang sagot. I need someone's help. Him. I guess.

"Miss kona kayo memi at dedi" ito ang lumabas sa bibig ko matapus maalala ang lahat. "Ate nasaan kana ba, kung alam molang sana kung gaano kita namimiss ngayun, sana nasa maayos kalang pangako hahanapin kita" _____

Sya ang sadya ko at hindi si Justine! Hindi pa ako nakakarating sa sinasabing silid ni Mafuyu ay napahinto na ako. Hindi na nagtagal pa ang paghahanap ko at nakahinga ng maluwag dahil nakita ko rin sa wakas ang hinahanap ko. Napangiti ako at nakita ko sa di kalayuan ang babaeng hinahanap hanap ng mga mata ko. Ngunit nagtaka ako dahil para bang may hinahanap ito at palingon lingon sa paligid.

At ang sabi niya, ako raw ang hinahanap. Kaya kahit nanlalata pa, napilitan akong bumangon. Wala akong kaalam-alam kung sino ang naghahanap sa akin at bakit sobrang daming tao sa labas. Ano na naman kaya ang atraso ko? Paglabas ko ng kwarto... Oh sh*t!

Sumilip lang ako at nakita ko naman si Vander na naglalakad na tila may hinahanap. Sino hinahanap niya? Naitanong ko yun sa aking sarili. Ayoko naman na isipin na ako ang hinahanap niya. Mas lalo lang akong masasaktan kung papaniwalain ko ang sarili ko. Tila hindi nito makita ang hinahanap kaya umalis na ito at nagpatuloy sa paglalakad na tila bagsak ang mga balikat nito.

sagot naman nito sa akin ":Bakit po? Sino po ba ang naghahanap sa akin? Tsaka, ano ba ang ginagawa ng security ng hotel na ito?" naiinis kong wika. Wala na akong nagawa pa kundi ang tuluyan nang bumangon. Kailangan ko nga sigurong harapin kung sino man ang naghahanap sa akin kahit na hinihila talaga ang kamalayan ko ng matinding antok

naiiling na wika ko habang kinikilabutan sa ideyang iyon. “So,” sabi niya at pinaglaruan ang alak sa kamay habang tamad akong naghihintay sa sasabihin niya, “he said na ipapahanap ka niya,” bahagya pa siyang natawa, “he seems to be so obsessed.” Do I need to worry about it? Kinuha ko ang isang glass at muling ininuman bago tumayo. “Hanapin niya kung mahahanap niya.”