Ikaw Ang Hinahanap Ko นิยาย & เรื่องราว

"What's your name again?" Hindi na ako makasagot sa kanya dahil binundol na ng kaba ang aking dibdib. "Come here, we have to go. I think ikaw yung hinahanap nung mga lalaki nung isang araw." muli niyang tinitigan ang mukha ko at malakas pa itong napamura. "Shit ikaw nga....ikaw nga yong nasa larawang hinahanap ng mga lalaking yun."

Uulit-ulitin ko sa'yo Ang nadarama ng aking puso Ang damdamin ko'y hindi lang sa'yo kahit kailanma'y hindi mag babago Ikaw ang laging hanap-hanap sa gabi't araw ikaw ang nais kong sa tuwina ay natatanaw ikaw ang buhay at pag ibig, wala na ngang iba sa 'king puso'y tunay kang nag-iisa Di ko nais na mawalay na kahit sandali sa aking piling kahit buksan pa ang dibdib ko Matatagpua'y larawan mo Ikaw ang laging hanap-hanap sa gabi't araw ikaw ang nais kong sa tuwina ay natatanaw ikaw ang buhay at pag ibig, wala na ngang iba sa 'king puso'y tunay kang nag- iisa

Tila nakahinga ito ng maluwag sa naging sagot ko. Makakatakbo ba ako e masakit pa hinaharap ko tapos nanlalambot pa mga hita ko. Este ibig ko sabihin hindi mahahanap at mahahanap pa rin naman niya ako panigurado kahit takasan ko siya. Saka wala naman akong dahilan para takasan siya. Alam ko na kailangan talaga namin mag-usap. Hindi pa lang ako ready sa ngayon.

kuryosong tanong niya. Nanlaki ang mga mata ko at agad na tumingin sa sahig. "Nahulog kasi 'yung hikaw ko. Hindi ko mahanap." Umakto ako na hinahanap ang hikaw ko. Agad naman nila akong tinulungang hanapin 'yon. Agad akong yumuko at nagkunyari na nahanap na ang hikaw ko. Iginalaw ko lang ang hikaw na nakalagay sa tainga ko para magmukhang naglalagay ako ng hikaw.

"Ano palang ginagawa mo rito? At bakit naligaw ka yata rito sa ospital? Imposible naman yata na ako ang sadya mo, 'di—” “Ikaw nga ang sadya ko. Kailangan kita.” Napanganga ako. Mukhang in love yata sa akin ito talaga… pagkakataon ko na ba? “Hinahanap ko ang coat ko.” Napangiwi ako. Buwesit… akala ko ako na ang hanap eh. “Nasaan ang coat ko?” Napanguso ako. Ang yaman-yaman eh coat lang hindi makatulog. At hinanap pa talaga ako.

Hindi lang ako nakatiis dahil ang tahimik at super traffic pa. Ikaw pa rin pala ang hanap-hanap parap-pap Na kahit magpanggap 'di matatago na ang 'yong yakap Ang hanap-hanap parap-pap-pap 'Di nagbabago ikaw ang hanap-hanap

ramdam ko na rin ang pagbilis ng tibok ng aking puso. Mahina siyang nagmura saka siya napilitang magsalita. "Siya iyong kumopkop sa amin. . . at hindi ko alam pero h-hinahanap ka niya." Napahinto ako at napakagat-labi. "Ba't niya ako hinahanap?"

"Bakit ang hirap naman yata niyang hanapin? Imposible naman yata iyon." "Baka may malaking tao na involve kaya nahihirapan siyang hanapin ng tauhan ko." Napataas ang kilay ko. Sino naman kaya ang involve doon? Hmm, ang byenan ko? Kumuyom ang aking kamao.

Concern na sabi ng binata. "Well kong meron one in a million hahanapin ko sya hahaha. Malay mo broken rin sya gaya ko. At hinhanap nya ko. Magahahanapan kami para masaya." "Are you that desperate para maghanap kung saan-saan lang? Shan iniingatan kita di masaktan pero ikaw mismo naghahanap ng sakit mo. Lagi na lang. Paulit-ulit mong ginagawa."

Bumuntong hininga pa ito at sabay ibinaba ang mga kamay niya. "So, you mean gusto mong hanapin natin? Ako–ikaw? Tayo, maghahanap sa kanila?" Ngayon ako naman ang galaw ng galaw sa kamay ko. Gusto niya pa akong isama sa lost soul hunting. Jusko!