Novelas y relatos de Imperfectly Perfect Quotes

Unang-una sa lahat walang ibang tatanggap sa atin kundi sarili rin lang natin at tayo rin lang mismo ang walang alinlangang magmamahal sa mga imperfection at kakulangan natin sa pansariling satispaksyon. “Just keep it well, huwag mo hayaang mahuli ka dahil baka hindi mo magustuhan—” “Imposible naman na walang nakakalusot diyan?” putol niya rito na siyang ikinabigla rin nito.

" Kenjie and Tamara, believe in their love today as do all of us who have gathered to witness their marriage. As they go into the next great chapter of life, they do so with confidence knowing that their search has come to a fruitful end." Napahagulhol naman ako. I was hoping for the next chapter of our love. But how? If hindi na siyang magising. Sobrang sakit, pero patuloy lumalaban ako para dalawang anak namin. "He’s not perfect. You aren’t either, and the two of you will never be perfect. But if he can make you laugh at least once, causes you to think twice, and if he admits to being human and making mistakes, hold onto him and give him the most you can. But he will give you a part of him

bulong pa niya sa tainga ko. "And I love you too, so much, Kenji." sagot ko na walang pag-aalinlangan. At sa buong magdamag, pinagsaluhan namin ang aming pagmamahalan. We felt liberated; we felt free to show and make each other feel how much love we have for one another. Alam ko na hindi magiging perpekto ang buhay namin. It is far from being perfect, but beyond the imperfections, having each other is what makes it imperfectly perfect. At hindi ko ipagpapalit ang pag-ibig na ito sa kahit na ano.

"Masyado ka lang cynical sa usaping pag-ibig dahil 'di ka pa nagmamahal. Hindi ka ba nagkaka-crush man lang?" Ibinaling niya ang mukha kay Pierce at umiling na nasa bibig pa ang ice candy. "Ang tigas naman ng puso mo kung ganoon." "Siguro nga matigas ang puso ko." "Takot ka lang sigurong magkamali. You seem like the kind of person who hates regrets. You want to be always right. 'Di naman kasi laging ganyan. Hindi mo malalaman ang pakiramdam kapag 'di mo susubukan. Loosen up, queen. Your life is too perfect. Hindi naman maling lumabag ka ng ilang rules sa buhay mo. It makes you more human."

Hindi siya nagulat nang bumukas ang pinto. “May gusto lang sana akong sabihin,” panimula ko. “Sige.” “Hindi pa tayo perpekto. Pero sa araw-araw na ganito, naiintindihan ko na... hindi mo kailangang maging perpekto para piliin.” Tumayo siya. Lumapit. Hindi siya nagmadali. “Basta araw-araw, pipiliin kita nang totoo. Walang takot. Walang games.”

Parang bata siya kung gumalaw at umasta at kung hindi naman ako nagkakamali ay mukhang kasing-edad lang sila ng kapatid ko. I can't help myself but to shook my head at the irony of life. Noon, ang pamilyang ito ang kinaiinggitan ko pero ngayon? I just realized that there's no such thing as perfect. Walang perpektong pamilya. Walang perpektong relasyon. Walang perpektong pagsasama. Walang perpektong magulang. Walang perpektong anak. Walang perpektong buhay. You really can’t have it all. Hindi ko mapigilang maalala kung paano ko nakumbinsi si Adele tungkol sa family outing na ito habang nakatitig sa bangayan nilang mag-aama.

Naalala ko tuloy, yung moment na may debate kami tapos ako yung magdedepensa tungkol sa statement na, ‘Nobody’s perfect’. “Talaga namang walang perpekto sa mundong ito. Lahat tayo may mga bagay na di magandang nangyari sa buhay natin. Lahat tayo may pagkukulang na natatangap sa mga taong kakilala natin. Worst nasasaktan din tayo ng taong nagmamahal sa atin. Kaya naniniwala talaga ako na ‘Nobody’s perfect.” At sa classroom namin kung recitation na ang usapan, walang susuporta sayo. Kanya-kanya kayo supporta sa sarili dapat. Natural yan sa star section.

Karamihan sa kanila, isang beses niyang nilabasan, at iyon lang. At malayo ako sa perpekto. Lumilitaw ako sa replicate at nakikita ko ang napakaraming imperfections. Kung kahit na ang perpekto ay hindi sapat para hawakan siya ng mahabang panahon, kung gaano ako kapuspos sa aking sarili na isipin na ako ang babaeng magbabago sa kanya. Ngayon na ang aking nakakalason na katangian!

Her father walk towards her at sinalubong niya naman ito ng yakap "I'm sorry dad, for making you worry and I'm so sorry for running away., I know I'm not a good daughter.." "Anak there is no perfect daughter, that's ridiculous., I have a five imperfect children and I love them all" Nangilid ang luha niya sa sinabi nito. ''I love you dad.. " " I love you too anak.. you might be imperfect but, I know you will be the perfect mom and a perfect wife someday like your mother, I wanted you to be happy and we are always here to support you" " Thanks dad"and she hugged him again.

"Mahirap ipaalam sa iba ang tunay na iyong sinapit. Ngunit, naalala ko na sinabi ko na pala ito sa iilang tao. Sa mga taong akala ko totoo at mapapagkakatiwalaan, pero, hindi rin pala. Ikaw lamang ang tunay na naging sandalan ko at totoong tao na handang samahan ako. Napakabait mo at sobrang perpekto." Napailing-iling naman ako sa huli niyang sinabi. Napangiti pa ako nang tipid. Hindi makapaniwala na iyon ang kaniyang nasa isip. "Walang perpekto sa mundo. Tandaan mo. Lahat ng tao na tumatapak sa kalupaan na ito, may tinatago rin na kasamaan." Seryoso kong sambit. Narinig ko naman kung paano ba siya mapabuntong-hininga. "Tama ka. Wala talagang perpekto sa mundo."