Abot-tanaw Novels & Stories

Napapakagat-labi pa ako tuwing mahinang tumatawa si Raf kasi mali-mali inaabot ni Tyler na turnilyo. Sabay-sabay kaming tumayo nang tapos na nilang i-assemble ang robot. Ngayon ay susubukan na raw namin kung gagana ba raw ito. Pinindot na ni Raf ang on button nito gamit ang kaniyang tablet, at ganoon na lang ang palakpak naming mag-ina nang gumana nga ito.

“anak na dapat sumusunod.” Sa ibaba, rinig niya ang halakhakan ni Anthony, ang bunsong kapatid niya. Favorite ng lahat. Lalo na ng parents nila. “Ate Athena! Look, oh!” sigaw ni Anthony mula sa sala. “I built a robot! Parang legit!” Napangiti si Athena kahit pagod. “Wow, ang galing. Ikaw na talaga ang genius sa bahay na ’to.” “Of course!” proud na proud si Anthony. “Mom said I’m special.”

At maya-maya lang nagsimula na itong umataki. Isa itong robot pero naka special program ito na gawa ni Tati na kumilos na parang isang tao. Maliksi ang mga galaw nitong umataki sa kan'ya. Sinalag n'ya ang lahat ng ataki nito. Lumaban s'ya ng patayan kay Xavier. Xavier ang pangalan ng kanilang robot. They named it after their comrade na namatay sa mga kamay ng mga terorista. He was tortured na walang kalaban-laban hanggang mamatay.

Abot-abot ang kaba ko ng magsimula itong maglakad papunta sa kinaroroonan ng pinakamamahal ko. "Walang delikadesa pala ha? Then watch this!" Nawala na ang ngisi nito at napalitan iyon ng seryosong tingin habang ibinubukas ang pantalon na suot ni Roberto. Malalalim na ang paghinga ko habang pinapanuod ko kung paano upuan ni Amanda ang pagkalalaki ni Roberto. Ang pagkalalaki na umangkin sa'kin ng paulit-ulit.

"Tantan?" Ito ang anak ng kanilang kapitbahay, ang batang muntik nang makagat ng aso ilang araw na ang nakalipas. Iniligtas niya ito kaya laki naman ang pasasalamat ng lola at lolo nito sa kaniya. "Opo, ako nga po!" Si Tantan ay may dalawang cute na pigtails, kulay rosas naman ang suot nitong bestida kaya talaga namang napaka-cute nitong pagmasdan.

Ganoon naman madalas eh. Me: Eh bakit di sya mag explain? Bakit hindi nagpaalam? Joke ba sya? O ako yung joke? Knight: Cute mo naman na joke. Me: Ay ang harot na bot. Bat ganon? Knight: I’m not a bot Gab. I’m a real person. Me: Wth???! I just open up to a real stranger, dude! Patay talaga sa’kin bukas si El. Ang sabi nya Bot daw mga listener ditooo!!!!

“Nawala? Bakit nawala?” Kausap ni Tony Sandoval sa kanyang iPhone ang tauhan niyang nakasubaybay sa mag-asawang Samonte. “Ang tatanga n’yo,” nang marinig ang paliwanag ng kanyang tauhan ay bulyaw ni Tony rito, “napakaliit lang ng airport na ‘yan, nalusutan pa kayo ng mag-asawang ‘yon?”

mahaba nitong litanya. Nathan slowly nodded his head as he realized that his best friend was right. "Sige, Abo. Tama ka nga. Salamat," tugon nito na tinanguan lang ng kaniyang kausap. Ashton ang pangalan nito ngunit ang mga taong malalapit sa buhay niya kagaya ni Nathan ay tinatawag siya sa pangalang Abo.

"Hindi tayo dapat naririto" Ang malaanas na hayag ni Abtok nung bigla siyang makaramdam ng pangingilabot. Maliban kasi sa umiihip na malamig na hangin ay nanghindik din ang balahibo niya dahil sa purong kadilimang nakikita sa bawat sulok nang kanyang dinadaanan na tila ba ang buong palibot ay hindi nasisilawan ng kabilugan ng buwan kahit ito'y buong maliwanag namang nakamasid sa makarimlang langit. Ang tanging ilaw na dala lamang niya sa tinatahak na lugar yaon ay ang umaapoy na sulo [torch] na kanyang hawak sa kaliwang kamay, na bukod dito ay inda rin niya sa kanan ang kabigatan ng isang malaking palakol [stone axe] na siyang pasan din niya habang binabaybay ang lugar na iyon.

Tan. “Hi, Roby. Nasa loob ba si Mr. Tan?” kaswal na tanong ni Bea, na para bang araw-araw at oras-oras niyang kinakausap ang robot na ito. “Yes, Bea!” masiglang sagot ni Roby. “Nasa loob ng office niya ang poging-poging si River. Kapag nakita mo siya nang malapitan, siguradong maiinlove ka sa kanya dahil sa sobrang gwapo niya.”