Novel & Cerita In God's Perfect Timing Quotes

"—everything has a perfect timing. In our case, siguro ay mas bless tayo. Magkakaanak rin sila in god's perfect time." "I guess you're right. Sana lang talaga at magkakaroon na rin sila." Lahat naman talaga ay may nakalaang mga oras. Kung ngayon ay para sa aming dalawa ni Bard. Sure ako na sa susunod ay sa kanila na naman.

"Every single day of my life I thank my lucky stars..." I thank God, so much... Because even I'm not a perfect person, he still gifted me a person like you. "God really had to spend extra time, when he sculpted your heart, Reigan..." You are the most wonderful person I've ever meet. And you're the reason... that's why I became a better person today.

Who would have thought na ang babae na nakabangga n'ya sa harap ng coffee shop at tinawag s'yang pangit dati ay s'ya ng asawa n'ya ngayon at patay na patay sa kan'ya. Mahina s'yang natawa sa naiisip. Dahil hindi lang naman si Autumn ang patay na patay sa kan'ya. Pareho naman silang hindi mabubuhay kung wala sa tabi ang isat-isa. Iba talaga maglaro ang tadhana at malaki ang pasasalamat n'ya na sa tamang babae s'ya iginiya nito. Tunay nga ang kasabihan na everything has a perfect timing. Kailangan mo lang hintayin ang araw na yan at huwag magmadali.

“Paano kung hindi ito tama? Paano kung maling panahon na naman ‘to?” “Alam mo kung kailan lang nagiging mali ang panahon? Kapag pinipilit mong hintayin ang perfect timing na hindi naman dumarating. Minsan, kailangan mo lang tumalon. Kahit hindi ka sigurado. Kasi kung hihintayin mo pa ang ‘tamang oras,’ baka mawala na siya.”

Nathaniel leaned forward. “But here’s the truth your trainers won’t tell you—” Tumingin siya sa dalawa. “You don’t need to be perfect. You just need to be present.” Nagulat ang kambal. “People don’t follow perfection,” dagdag niya. “They follow sincerity.” Biglang nagsalita si Elera, mas mahina ang boses. “Mom… Dad…” “Yes?” sabay sagot ng magulang. “Paano niyo po nalaman… na ready na kayo noon?”

At sa simpleng ngiting iyon, para bang may sinabing mas malalim kaysa sa anumang salitang maaari niyang marinig. “You smiled,” aniya, hindi makapaniwala. “Hindi naman bawal, ‘di ba?” tugon nito nang mahinahon. “Hindi. Pero parang may nahulog sa timeline ng universe.” Umiling lang si Theodore, ngunit hindi niya binawi ang ngiti. At para kay Dorothy, iyon na ang pinakamatamis na sandaling naranasan niya sa buong linggo.

Pilitin ko man pero wala pa talaga. Tapos ngayon, kung kailan akala ko katapusan na ng lahat saka naman gumawa ng paraan si God. Totoo nga yung kasabihan na, God has perfect timing; never early, never late. It takes a little patience and it takes a lot of faith but it's worth the wait. Wala akong gano'ng faith at mas lalong wala akong inaantay na darating. Pero ngayon napatunayan ko ang kasabihan na 'yon. Walang katapusang pagpupuri at pasasalamat at galak ang aking puso. Habambuhay ko itong tatanawing isang napakalaking biyaya galing sa Dios.

"Minsan ba, inisip mo na bakit parang hindi ka mahal ng Panginoon? Bakit ang saya-saya at ang ayos-ayos ng buhay ng iba tapos kung ikukumpara saiyo? Ang layo-layo?" Dahan-dahan akong tumango. Ngumiti ito sa akin. Umayos ng upo. Parang gina-gather nito ang mga nasa isip niyang mga kaalaman at payo. Hindi pa natatapos itong usapan namin ay ramdam ko ang pag-gaan ng aking pakiramdam. "His timing is incomparably better than your own. The truth is, His timing will rarely ever line up with yours. But hang on tight, when the pain and desperation of your situation threaten to overwhelm you. Because He may seem late but He's always exactly on time."

“You are always being tested. God constantly watches your response to people, problems, success, conflict, illness, disappointment, and even the weather! He even watches the simplest actions such as when you open a door for others, when you pick up a piece of trash, or when you’re polite toward a clerk or waitress.” - The Purpose Drive Life. Hindi pa ako nakakasagot nang magsalita si Lee. “You’re good at ruining a moment, Lee.”

" Parang tumigil ang mundo ko. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin. Tama siya baka dapat nga naming malaman. Pero natatakot ako sa maaaring resulta. “Okay lang naman love, in Gods perfect timing . Darating din ang panahon na yun!” Sagot ko sa kaniya. Hinalikan niya ako sa noo. "Whatever happens, I’m here. Hindi kita papabayaan, okay?" Ngumiti ako at pilit pinapalakas ang loob ko. Pero habang nakapikit ako, hindi ko mapigilang mag-isip: "Paano kung may mali sa akin? Paano kung hindi ko siya mabigyan ng pamilya na gusto niya?