Inevitable Changes Novels & Stories

dagdag niya. Unti-unting naglaho ang ngiti ko. Nag-iwas ako nang tingin at bumutong-hininga. “Ewan ko. Basta wala na akong pake sa kanya. What saddens me are our memories. Things that changed. Hindi naman kasi dapat gan’to.” “Things are supposed to change. The only consistent in this world is change. Lahat nagbabago kasi ‘yon ang nararapat,” sagot niya.

Iyon lang yata ang magandang naiambag niya sa buhay ko. Looking back, hindi ko aakalain na ganito ang magiging buhay ko. Sa loob lang ng halos tatlong taon, ang daming nangyari. My life went from monochrome to different gradient of colors changing everyday. Although alam ko na sa sitwasyon namin ngayon ay marami pa ang puwedeng magbago, masaya ako sa kung ano ang meron ako ngayon. Handa ako sa kahit ano mang pagbabago na maaaring mangyari. Changes are constant in life, for that, we should learn how to accept and adapt to survive and continue living.

“People like to imagine that removing one person changes everything.” Huminto siya. “It rarely does.” Tahimik. “The structure survives.” “The need survives.” “The cycle survives.” At pagkatapos ng ilang segundo— idinagdag niya ang pinakanakakatakot na bahagi. “The only thing that changes…” Lumingon siya kay Yuhei. “…is who sits at the top.” Tahimik. Napakatahimik. At sa unang pagkakataon sa matagal na panahon—

It just happened. Siguro gano'n talaga. Walang makapagsasabi kung bigla ka na lang magbabago dahil unti-unti lang nila makikita ito. Once you have completely changed, they will either walk away from you, or heal with you. It's a matter of choice.

Ngunit alam ko rin na kung patuloy akong humarang sa pinto na iyon, mas lalo lamang akong masasaktan. Bigla kong naalala ang huling araw namin—ang huling yakap, ang huling halakhak, ang huling simpleng pagtingin sa isa’t isa na puno ng pangakong hindi ko alam kung totoo pa. Napakabilis ng pagbabago. Kung minsan, iniisip ko, may mga bagay na hindi natin kontrolado. At marahil, ang pagbabago ni Trevor ay isa sa mga bagay na hindi ko dapat kontrolin.

“Nandito ako para sa iyo sa bawat hakbang ng ating paglalakbay.” Habang naglalakad sila sa makulay na corridor, si Evelyn ay nagbigay ng kanyang sariling pananaw. “Ang importante rin ay ang pagtanggap natin sa mga pagbabago at pag-aadjust sa mga bagong hamon na darating. Kung magiging bukas tayo sa isa’t isa, tiyak kong magiging matagumpay tayo.”

“Ikurus sa noo mo na wala kang kaalam-alam sa pinagdaanan ko! Itaga mo rin sa bato na no'ng naging tayo, half of my story ay batid mo, pero hindi mo pa ang buong pagkatao ko! Iyon ang mga lihim na hindi ko maaaring sabihin sa iyo dahil nakaungkat na ito sa aking nakaraan!” Handa na sana akong lumayo sa hapag-kainan at magtungo na lamang sa kuwarto, ngunit hindi mapigilan ng aking sarili na muli siyang titigan sa kadahilanang may nais pa akong iparating sa kaniya na mensahe. “During our high school days, you mentioned the belief that individuals remain unchanged. That was your stance on relationships and love as we revisited memories and exhanged nonfictional stories. Although I wanted to re