Death Is Inevitable Mga Nobela at Kwento

She hugged me tight and I returned it too. Ngayon na lang kasi kami makakalabas. Sa susunod baka wala na... My heart contorted rigidly at that thought. Hindi na kaya kahit ang bone marrow transplant dahil hindi kakayanin ng anak ko ang surgery. She's now in the intensive unit care and there was never a day where I prayed to God for health. Na sana... 'wag muna ngayon. The doctor told us that there is uncertainty of how long she'll live. I've now finally accepted that God will soon take her away from me. We don't take a hold of our lives. It's something that we cannot take a hold of. That's part of life. Birth and death are the two things that are constant here on earth. We live and soon die.

Tumikom ang mga labi ni Nolan. Idinagdag ni Hernandez, “Natatakot sila sa paghihirap na mararanasan nila mula sa pagtanda, sakit, at kamatayan. Mga bagay na parte ng buhay ayon sa law of natura. Walang gamot sa mundong ito na makapagbibigay ng immortality sa sinumang tao. Pero, gagawin nila ang lahat para maalis ang sakit na mararanasan nila dahil sa mga karamdaman at maiwasan ang cancer.

Kung tatanggapin ko ang kapalaran ko, papatayin rin ako. Death was inevitable. Death sucks. Pero hindi ko alam kung bakit ako nalulungkot ngayon. Sa kamatayan ba o sa katotohanang, walang makaaalala sa akin kapag namatay na. Wala man lang malulungkot o manghihinayang kapag nawala na ako.

Bawat minuto na lumilipas ay mas lalo pang lumalaki ang apoy at tinutupok ang buong lugar. Napuno ng hiyawan at paghingi ng tulong ang seldang kinabibilangan ko. Natataranta ang lahat, nagwawala, at umiiyak sa sakit. At mukhang ito na ang kapalaran namin, ang katapusan naming lahat—ang mamatay. Buhay pa man ay gusto na nila kaming sunugin sa impyerno. Malugod kong tatanggapin kung mamatay ako rito. Makakasama ko na ang asawa ko. Hindi kami roon maghihiwalay.

Gusto niyang makalabas si Maureen sa bansang iyon ng maayos at makauwi sa kanyang pamilya ng buhay. Tungkol sa buhay at kamatayan, naging manhid na siya. Baka nga ang kamatayan ay isang uri ng pagpapatahimik. Kung mamamatay na siya, baka mababaon na din ang lahat ng sakit at lungkot na pinagdadaanan niya. Kung mawawala na siya sa mundo, hindi na siya makakaranas ng pagdurusa.

Tiningnan niya ako sa aking mga mata at mababakas dito ang pagod, kalungkutan at galit. “Isang sumpa ang pamumuhay ng mahigit sa isang milenyo. Wala kang karapatang magmahal ng isang mortal. Maaaring samahan ka nila sa buong buhay nila ngunit sa huli ay iiwan ka rin nila. Paulit-ulit mo silang panonooring mabuhay ngunit paulit-ulit mo rin silang panonooring mamatay. Isang sumpa ang pagiging immortal,” ang sambit ni Keres. Natahimik ako sa kanya’ng sinabi. Ngunit kamatayan nga ba ang sagot? Napatingin ako sa aking mga kamay. Wala akong karapatang kunin ang buhay niya. Sino ba ako para gawin iyon?

wika niya na mas nagpaiyak sa akin. "Masakit lang kasing mawalan ng mahal sa buhay, doon pa talaga sa araw kung saan mo hinihiling na sana huwag muna siyang mamatay," mahina kong wika at napalunok na lang ng aking laway. We wished for someone to live longer, but we can't alter what is destined. All we have to do is to accept the fact that people die everyday, even it's like dying inside to witness them die.

Yesterday, something inhumane taints our blood, turning almost everyone into killers. In just a few hours, mayhem and misery claim so many innocent lives. Most of them don’t get the chance to say goodbye to their families. Some don’t even realize their entire family is also dead. The most solemn part of it all is that they die alone, without knowing the reason for their ill fate.

Hindi pa ako handa na mamatay; hindi pa ako handa na iwan ang mga tao na importante sa akin. Hindi ko maiwasan ang maluha dahil sa naririnig ko buhat sa doktor. Ganito ba talaga kabilis lamang ang buhay? Isang araw masaya ka tapos isang araw ay malalaman mo na lamang na muntikan ka nang mamatay? Wala talaga na kasiguraduhan ang buhay at nakakatakot na hindi natin alam kung hanggang kailan na lamang tayo.

For someones who dies, everything ends once they died. They return to the heaven that's all. The one who gets trouble is who left behind. It's extremely troubling because only memories will remained.