Novel & Cerita Inevitable In Tagalog

Naupo s'ya sa kama habang mariin na nakatingin sa mukha ng babaeng pinakasalan n'ya. "I don't know what happened pero maniwala ka man o hindi, mahal na kita asawa ko. Takot na takot ako ng mawala ka. Para akong nawalan ng lakas ng mga oras na iyon and then I realize that I love you wife. Mahal kita, mahal na kita. If you ask me how and when it happens— well... hindi ko din alam. Basta nagising na lamang ako isang araw na ganito na ang nararamdaman ko sayo," puno ng sinsiridad na sabi n'ya sa asawa.

“P-po?” “Sugata o kesu.” Hindi ako masyado magaling umunawa ng mga salita ng Japanese pero ang binanggit niya ay mas lalong nakapagpataas ng kilay ko. Sugata o kesu means to disappear. Anong ibig niyang sabihin? Sinong nawala? My eyebrows furrowed as I look at her. “A-ano po yon?” muli kong tanong dahil hindi ko siya maintindihan.

Kj ka remember? Hayss. Oo nga naman. Bahala na si batman. Sana naman walang pang bubully na maganap sa outing nato. Nakakasawa na. Maingay ang loob ng van habang nasa byahi kami dahil sa mga tawanan at tuksoan na nangyayari. ''Hoy ang tahimik mo jan. Makisabay ka naman.'' tawag ni Nica sa atensyon sabay sundot sa may tagiliran ko.

"Heavens! Isang malakas at madiin na ulos ang pinakawalan ni Salem saka ko naramdaman ang mainit na likidong pumuno sa aking hiyas. Hinihingal kaming parehas, ngayo'y nakasandal na ako sa matipuno niyang katawan habang siya nama'y nakasandal sa punong naging manonood sa aming mainit na pinagsaluhan. Pinagsaluhan ng gabing 'yon. At kailanma'y imposible nang mangyari muli. Mataman kong pinunasan ang mga luhang bumabasa sa aking pisngi.

Bakit kukunin ni Kelvin ang kotse niya? Nakita ko kung paano hinagis ni Alejandro ang susi na mabilis namang nasambot ni Kelvin na malapad ang ngiti sa mga labi. "What's the meaning of this?" tanong ko sa kanila. Sabay-sabay silang napalingon sa akin. Tila nagulat sila nang makita ako. Akala siguro nila ay nasa taas ako. "I told you, I won on a bet," sagot ni Kelvin habang dinadama ng daliri nito ang kotse na nasa harapan niya.

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Mas ligtas. Masakit. Lalo sa dibdib. At alam kong hindi lang ito pisikal. Ito 'yung sakit na walang gamot. 'Yung alam mong mahal mo ang isang tao, pero hindi ka kailanman mamahalin pabalik. Tama ba ang desisyong tanggapin ang alok niya na bigyan ng pagkakataon ang pagsasama namin?

bakit parang ang corny? “Ang dami mong alam,” saad ko saka ko siya inirapan. Tumawa naman siya. Sabi niya, “Promise me first, saka ako lalapit. Baka kasi habulin mo na naman ako ng hampas,” aniya. “Isa!” “Promise—” “Dalawa!” Hindi na niya ako pinaabot pa sa pangatlong bilang dahil agad akong natahimik sa susunod niyang sinabi.