Novel & Cerita Inevitable In Tagalog

Dagdag pa nito at tumingin sakanya. "You want it right? You want me." Siguradong-Sigurado ito sa bawal salitang binitiwan nito. "Oo. Alam ko, alam ko ding mali ito pero kung ito ang tanging paraan para lang mapansin mo handa kong gawin. " Sabi niya na nakipaglaban ng titig dito, ito ang nag-iwas at tumalikod na ito sakanya.

May pangungutya nitong saad sa dalaga, “come inside, unless may iba ka pang paraan para iligtas ang isang bagay na gustong-gusto mon a makuha.” Naikuyom ni Danica ang mga palad, hindi niya akalain na darating ang pagkakataon na muli niyang makikita ang lalake. Maraming beses niyang inisip ang mga pwedeng mangyari at ang mga salitang una niyang sasabihin pag nangyari ang ganoong pagkakataon.

Reply niya with a smiling emoji in the end. "I know that I've been waiting for two years and that's fine, pero gusto ko lang malaman if may patutunguhan ba ito? Huwag ka sanang magalit, takot lang kase ako na baka may makilala ka and I want to know kung may pag-asa pa ba ako o wala na, huwag kang mag-alala dahil anumang sagot ang isagot mo, I'll be fine." Sent Halos hindi ko mapindot ang send button noong unaa pero naglakas loob ako para isend yun.

tawag ko nang mahina habang nakatitig sa nagliliyab na apoy sa harap namin. "Bakit, baby?" tugon niya sabay halik sa buhok ko. "Kahit... kahit matapos na ang twenty days natin... kahit bumalik na tayo sa Maynila... hinding-hindi ko makakalimutan ang gabing ito. At hinding-hindi ko makakalimutan ang mga alaalang iniwan natin dito sa Mountain Province."

She knows what and who I want to forgot. I heard her signed. "Sabi ko naman kasi sayo hiwalayan mo na iyang hayop mong asawa. Hindi ka magiging masaya sa piling niya. Magdudusa ka lang sa mga kamay niya. I know, it's hard at first lalo na at mahal muna siya pero stop torturing yourself. He is not even worth it," may inis sa boses nitong wika sa kabilang linya.

Lahat ay binigay nang mapangiti ka lang~ Ba't 'di ko nakita na ayaw mo na Ako ang kasama, pero hanap mo siya. --- While waiting to arrive, I felt an unusual feeling. --- At kung masaya ka sa piling niya Hindi ko na pipilit pa Ang tanging hiling ko lang sakanya 'Wag kang paluhain At alagaan ka niya~ Saan natigil ang pagiging totoo Sa tuwing mababanggit na mahal mo ako~ Ba't 'di mo inamin na merong iba Ako ang kayakap, pero isip mo siya.~

Sumandal ito sa likod ng kanyang inuupuan. "Napagtanto kong isa kang tao kaya minabuti kong dalhin ka rito dahil ito lamang ang alam kong ligtas na lugar para sa'yo. At kung hindi kita madadala rito sa lalong madaling panahon ay mawawala na ang nakabalot na amoy sa iyong katawan na naiwan sa'yo ng isang Fecanes at paniguradong kinabukasan, may balitang makakarating sa akin na may isang taong nilapa at pinagpyestahan ng mga bampira."

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.