Unbelievable In Tagalog Novels & Stories

sabi ni Senyor na nanggagalaiti sa galit. I am 16 year old, Grade 11 in High School when i experienced that i need to work with my mother since my father left us we flied here in Cebu and start a new life, just me and my mother. Ngayon nakakulong ang aking ina ay wala akong ibang ginawa sa gabi kung hindi umiyak at hindi na makapasok sa eskwelahan dahil nagkalat na ang pangyayaring iyon since De Marquez is famous here in Cebu. Araw-araw ay napunta ako sa mansiyon ng De Marquez dahil sila lang ang may kapangyarihan para pakawalan ang aking ina sa kulungan

pero may kakaiba sa puso ko. Bakit...bakit parang wala na? "Akala ko...akala ko hindi na nila ako mahahanap. Ang tagal na ng panahon pero wala pala talagang imposible sa mga taong maraming koneksyon. Nahanap nila ako rito at patuloy na ginugulo sa pamamagitan ng pagsesend at pagmemessage ng mga kung anu-ano na nakakatakot. Hindi ako makatulog ng mga panahon na iyon, kung kaya uminom ako ng alak nagbabaka sakali na maibsan ang takot ko. At tama nga ako, sa alak nawawala ang takot ko. Sa alak naranasan ko na wala akong kinatatakutan na kung sino. Hanggang sa malulong ako rito at hindi ko na kaya pang tumigil. Parang...parang iba na ako, hindi ko na kilala ang sarili ko. Sa mga panahon na iyon

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

Napaismid ako. "Kung ayaw mo 'di huwag. Sanay ka kasi na nakukuha ang gusto mo sa isang iglap, puwes ako hindi! Paghirapan mo muna ako." pagtataray ko. "At sa tingin mo ba madali paniwalaan ang bagay na ganito. Na biglang magbabago turing mo sa akin. The almighty Bryan Del Mundo likes Ms. Porky!" sarkastiko kong saad saka napanguso. Siya naman ang napailing. Medyo nahiya pa sa huling sinabi ko, napakamot sa kanyang batok. I have an unsual feeling about him. Oo at may duda pa rin ako sa kanya. But why I feel like I can trust him.

malamig na sabi ko sa kanila. "Unbelievable." Narinig kong sabi ni Damian. Tinignan ko lang siya at hindi na ako nakapagsalita pa. Ang tanging gusto ko lang mangyari ay makaalis na roon. "Yeah, it's so unbelievable." Sabi naman ni Kylie kaya sa kaniya akong muli napatingin.

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

Inosenteng sabi ni Lana. Lalo lamang natawa ang mga magulang ng bata. "Walang masamang mangarap, anak. Pero pakatandaan mo na hindi lahat ng prinsepe sa mundong ito ay mabuti. Mayroon din sa kanila na aabusuhin ka at sasaktan kaya mag-iingat ka sa lalaking mamahalin mo balang araw, ha?" Pangaral naman ng Papa niya.