Invisible In Tagalog Novels & Stories

Sabi niya at nagbasa ulit sa comments Napanganga ako ng makita ang pangalan ni Fatima dun.. nanuod pala siya kagabi bakit hindi niya sinabi saakin. Fatima Vine Vistral: HINDI KAMI MALANDI SADYANG MAGANDA LANG KAMI KAYA LAPITIN KAMI NG LALAKI.. HINDI MO KASI MAINTINDIHAN KASI WALANG LUMALAPIT SAYO, MUKHA KA KASING ASO AW AW.

Kabanata 7 Gusto *** POV: Joey Dimaapi “Ba-o?” Mahina at mabagal na pag-uulit ni Ivan sa sinabi ko. Napatango-tango naman ako habang hawak-hawak ko ang tiyan ko dahil sa sobrang kakatawa. “You mean… A coconut shell?” Pag-i-ingles na naman ni Ivan. Pero wala akong pake. Eh sa natatawa ako eh.

Kabanata 18 — Ang Tunay na May-ari ng Pangalan Nanigas ako nang makita ko ang aninong nasa likod ni Vincent. Hindi ko makita ang mukha niya. Tanging mabagal na mga yabag ang naririnig ko habang papalapit siya. “Sinong tao ‘yan?” tanong ko. Napangiti si Vincent. “Mas mabuting siya mismo ang magsabi.”

Lahat ay binigay nang mapangiti ka lang~ Ba't 'di ko nakita na ayaw mo na Ako ang kasama, pero hanap mo siya. --- While waiting to arrive, I felt an unusual feeling. --- At kung masaya ka sa piling niya Hindi ko na pipilit pa Ang tanging hiling ko lang sakanya 'Wag kang paluhain At alagaan ka niya~ Saan natigil ang pagiging totoo Sa tuwing mababanggit na mahal mo ako~ Ba't 'di mo inamin na merong iba Ako ang kayakap, pero isip mo siya.~

" tanong nito . ''sabi ko wala naman kundi ang sarili ko lang naman ang mahal ko wala ng iba kako ..lasing na tayo besh punta na tayo matulog at gabi na '' iniligpit na niya ang ibang bote ng alak .Hindi naman malakas ang alcohol percent ng mga alak na ininom nila kaya alam pa nila ang kanilang ginagawa . '' gusto kong umuwi besh ''

"Siguraduhin ninyong wala nang buhay sila pareho bago iwan." Nanlaki ang luhaang mga mata ni Dylan nang magkaroon ng putukan sa paligid. Ang inang duguan ay mabilis siyang niyakap kahit hirap na itong huminga upang maprotektahan siya. Dahil sa pagkataranta at gustong humingi ng saklolo ay tumayo siya. Biglang may bagay na tumama sa kaniyang ulo na ikinatumba niya. Ngunit bago pa siya nawalan ng malay ay nakita pa niya ang duguang ina na gumapang palapit sa kaniya at niyakap siya. May taong lumapit sa kanila ngunit hindi niya nakikita ang mukha.

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

Nanatili na lang akong nakadungaw sa bintanang nasa likuran ko upang makita ko ang daan patungo sa destinasyon namin na sa totoo lang ay hindi ko alam. "Mama para ho!" pasigaw na wika ni inay sa mamang driver. Itinigil ng mamang driver ang jeep saka kami bumaba dala dala ang mga gamit namin. "Ikaw bata ka, alam mo ng natutulog ako bakit hindi mo agad pinara, ayan nakalagpas tuloy tayo" pagalit niya sa akin. Grabe hindi ko naman alam yung lugar paano ko ipapara? Si inay talaga oh!

Reklamo niya. Inalis nito ang mukha nito sa kanyang leeg at nakipagtitigan sa kanya habang may ngisi na nakapaskil sa mukha nito. "Remember our condition, sweetheart? Ako ang masusunod at papayag ka sa lahat ng gusto ko. At gusto kong angkinin ka ng paulit-ulit ngayong araw and there's nothing you could do kung hindi ang magpaubaya sa akin." And with that, he kissed her again at wala na nga siyang nagawa kung hindi ang magpaubaya na naman.

Parang sira ulong santa clause. "Every year ay ginaganap natin ang class hunting na siyang hahasa sa abilidad ninyong lahat. Mapabampira man, asong lobo, o 'di kaya ay mangkukulam isama narin natin ang taga ibang mundo na bigla-bigla nalang dumating sa mundo natin dahil lumayas." "Sira-ulo talaga." Rinig kong bulong ni Virgo. Nang tignan ko si Madrigal ay nakangisi itong nakatingin sa gawi ko.