Is Gabriel A Fallen Angel นิยาย & เรื่องราว

Chapter 54 "How come na nasaksak ka?" iritable na tanong ni Gabriel kay Fiona after makita na nagmulat ng mata si Fiona. Pagak na natawa si Fiona at tinanong kung nasa langit na ba siya. Nakakita siya ng anghel na salubong ang kilay. "Are you kidding me?" Sapo ni Gabriel ang noo. Napaingit si Fiona na hawak ngayon ang tagiliran at umupo.

Nang sila Exodus, Gael at Gabriel nalang ang naiwan ay biglang pinatay ni Gabriel ang TV gamit ang remote control at hinarap ang dalawang magkapatid. "What are you doing here? Ito na nga lang 'yung time na makakasama ko si Marilyn tapos eeksena pa kayo?" Inis nitong sabi na ikinahinto nina Exodus at Gael. "Ano? Pinuntahan ka namin dito dahil bukod sa gusto naming makita si Marilyn ay nag-aalala rin kami sa'yo, Gabriel. Kaibigan ka ni Marilyn at-" "Kaibigan niya na dapat niyang magiging boyfriend at pakakasalan. Pero dumating lang kayo sa buhay niya ay pinagpalit niya na ako at iniwan!"

mahina lang ang aking tinig upang hindi umagos ang luhang nagbabadyang lumaglag mula sa aking mga mata. "Wala ka namang kasalanan dun hija. Nag insist naman si Gabriel na pakasalan ka. Isa pa, mahalaga ang pamilya para sa kanya kaya ganun na lamang ang kanyang takot na itakwil ka ng iyong daddy," paliwanag niya sa akin, "mapagmahal talaga si Gabriel, naguguluhan lang yan sa ngayon. Lalo na at nakakilala ng mas magandang babae kesa kay Lizzy. Parang nagiging defensive na siya." "Paano pong defensive?" napamulagat ako sa kanyang sinabi. Hindi ko siya masyadong maintindihan, marahil ay dahil iyon sa wala pa akong karanasan.

"Gabriella sounds great! Gusto ko. Well then, lets name my baby Gabriella! "Gabriella means God is my strength..." Napangiti siya nang sabihin ito ni Lucas. Nagpapasalamat siya sa Diyos na may isang Lucas na binigay nito para lumaban siya at magpatuloy. Para itong guardian angel niya kahit isa siyang makasalanan nilalang. Angel na handa pa rin siyang gabayan at alagaan sa kabila ng kaniyang mga ginawa.

Alam na ang kanyang kalaban ay isang salamangkero mula sa Crescent Sect, hindi nangahas si Gabriel na balewalain siya. "Ikaw ay walang pakundangan na tanga!" Sabi ni Zedekias na may halong nguso habang pinapalipad si Gabriel na may mahinang sampal. Umubo si Gabriel ng napakalaking subo ng dugo nang bumagsak ang katawan niya sa lupa. "Huwag mo siyang papasukin sa mansyon! Hindi dapat magambala si Mr. Alvarez!" sigaw niya gamit ang natitirang lakas niya.

“Ikaw talaga. Parang lagi mong alam kung kailan ako marupok.” “Hindi ko alam,” sagot ni Gabriel, tumatawa. “Nararamdaman ko lang.” At sa gabing iyon, sa ilalim ng kalangitan na puno ng bituin, hinalikan siya ni Gabriel — isang halik na puno ng pag-unawa, ng pag-aalaga, ng kabiglaanan at paggalang. Hindi ito halik ng pag-angkin, kundi ng pagtanggap.

I laid my back on the chair and breathed heavily while looking at the painted ceiling of the gazebo. "It must be hypocrite, but I am actually not. There's some things that I want to change if I could, but I can't so I can only be satisfied on my situation right now." I traced the painting with my eyes. It was a painting of angels and the blue sky. It looks so real.

Ayaw niyang maging pawn sa laban nito at ni Gabriel. Ayaw niyang maging tropeo. Ngunit ngayon na matapos paulit-ulit na yurakan ni Gabriel ang pagmamahal at katapatan niya, pakiramdam niya ay wala nang natitirang dahilan upang manatili siyang mabait. Kung kaya siyang gamitin ni Gabriel ay bakit hindi niya kayang gamitin si Xavier? Hindi mali iyon. Pareho lamang silang may sariling agenda.

Kaya humugot ako nang malalim na hininga, at bahagyang lumuhod sa harapan niya. “Binu-bully ka nila—” “Tapos ibu-bully mo sila pabalik?!” matinis na tanong nito na para bang hindi ako mas matanda sa kaniya, at hindi siya bata. “That’s bad, kuya! I hate you!” “I wasn’t like her, who belongs to heaven. An angel who keeps on forgiving and treating everyone nicely,” I said as I chuckled without any humor. “I’m her opposite. A fallen angel, living in hell.”

Gabriel's POV . With no fear, I stepped onto my Nonno's territory, and every one of his people vowed halfway to me. I keep my anger as possible because I know he has his reason of why he's doing this. I didn't see this coming, but somehow I expected this to happen. It was my fault. I failed in the mission that he gave me. I have fallen into my own trap because, once again, I have fallen in love with the woman who holds my beautiful heart's desire.