Is Gabriel A Fallen Angel นิยาย & เรื่องราว

halos pabulong na tanong ni Paola, habang pilit na pinapanatili ang kanyang poise sa harap ng maraming tao. Ngumisi si Gabriel, isang ngising puno ng panunuya. "My brother is many things, Paola, but he is not a fool. Sa tingin mo ba ay hahayaan niyang mabitag siya ng isang babaeng tulad mo nang ganoon kadali? You killed a decoy. Isang lalaking sumailalim sa plastic surgery para maging kamukha niya—isang sacrificial lamb."

Isang napaka importanteng lugar kung saan pinapamugaran ng iba't ibang uri ng anghel. Fallen angels are the right term, well it's because sila ang mga klase ng anghel that serves their desires and lustful ultimacy. Money is the password for this society, it is discreetly just for the filthy underground world of bachelors na mismong parokyano ng nasabing club. It is run through upgraded technology called TITANIUM, a safe and easy way not to be trace by someone, lalo na sa access ng taxes and government rules and policy. It is a site with a regular updates and fresh from the sea of bitches and elite woman from all around the world. The highest bid owns the price and legally do whatever they wa

“H-He was…my best friend. S-Sabi ko sa kaniya best man ko siya sa kasal ko…at ninong siya ng anak ko…pero…hindi na niya…nahintay…” Shaniya squeezed her eyes. Pagkatapos ng burol na mapagparusa sa mga pusong lumuluha sa pagkawala ng isang kaibigan, anak, at kapatid—heto sila. Handa nang ihatid sa huling hantungan ang nag-iisang mabait na taong kilala ni Shaniya. All of them are hiding a devil inside them, but Gabriel is like an angel. He doesn't have evilness within him. He was pure. Maybe that's why he was named Gabriel.

"Stop treating your sister as your rival, Cathya. She's the Afreet's fallen angel, understood?" ••• End of Chapter 2.

Patuloy lang ako sa paglalakad palabas ng simbahan nang mapalingon ako sa isang larawan ng isang taong may pakpak. Isang anghel. Talaga ngang nakaka akit ang mga larawang may kinalaman sa mga anghel dahil magagandang uri sila ng nilalang, sabi ng mga nakatatanda. Ngunit ang isang iyon ay kakaiba. Bukod sa napakalaking mga pakpak niya ay kulay itim rin ito. Naka upo siya sa isang bato habang ang mga pakpak niya ay nakatiklop lamang, animo'y tinatakpan ng mga ito ang kaniyang h***d na katawan. Dama ko ang unti unting oag bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko maiwasang hindi iangat ang kamay ko at damhin ang larawan sa aking mga daliri. Hanggang sa isang imahe ang lumabas sa isipan ko. Madilim na

“You kidnapped his nanny. That’s not strategy, that’s provocation.” A low chuckle escaped him. “Good. Let him feel provoked. Let him lose his balance. That’s when men like Xerxis make mistakes.” Damien’s jaw tightened. “And the girl? You’re using her as bait?” Hades flicked ash into the tray. “She’s a pawn. A tool. Whatever word you prefer. She exists to serve a purpose.” “And when she’s served it?” Hades finally looked up, eyes cold and sharp as steel. “Then she’s nothing.”

malamig niyang sabi. Dahan-dahan niyang iniangat ang tingin at sinalubong ang mga mata ni Gabriel. Ngunit malinaw sa kilos niya na wala siyang balak tanggapin iyon pabalik. Nakatayo si Gabriel nang tuwid, maayos ang tindig. Sa likod ng kanyang salamin, ang kanyang mga mata ay kalmado at walang mababasang emosyon. Malayo na ito sa lalaking nakilala ni Heather noon. Ang dating impulsive, prangka, at sweet na lalaki ay tuluyan nang nawala. Ang natira ay isang cold, distant, at controlled version ng sarili nito.

Ang mundong kinagisnan ni Maria ay tuluyan nang nagkapira-piraso. Habang nakatitig siya sa kaniyang anak na si Gabriel na dahan-dahang tumatayo mula sa platform, hindi ang kaniyang munting anghel ang nakikita niya. Ang mukha ay kay Gabriel, ang maliliit na kamay ay kay Gabriel, ngunit ang mga mata—ang purong itim na mga matang walang kislap ng kabataan—ay pag-aari ng isang demonyo.

sabi ni Gabriel bago e-end ang tawag. Walang malay na nakahiga si China,nakakabit sa kanya ang maraming monitors. Hindi umalis buong gabi si Gabriel sa kanyang tabi. Binabantayan ang kanyang katawan habang lumalabang makarecover, her vitals spiking and calming in unnatural rhythms. Ava was gone. Vanished without a trace. But in her place, she left a note taped to the wall. “He will choose between love… and destruction.”

I didn’t do anything. “I’m going to ask you again…ganon na ba ako kasama sa paningin mo? Ganoon na ba, hah? The great grandson of Gregorio Velasquez, seeing me as a killer now? Really Gabriel?” I looked at him, disappointed. Cold stares, sharp jaw line, and even the promises he said, questioning why did the god of love let this thing happen? Am I to cruel? Did I made a lot of sin? “Oo, ganun ka sa paningin ko. Ganoon ka ilarawan ng isip ko.”