Is Gabriel A Fallen Angel Novels & Stories

“H-He was…my best friend. S-Sabi ko sa kaniya best man ko siya sa kasal ko…at ninong siya ng anak ko…pero…hindi na niya…nahintay…” Shaniya squeezed her eyes. Pagkatapos ng burol na mapagparusa sa mga pusong lumuluha sa pagkawala ng isang kaibigan, anak, at kapatid—heto sila. Handa nang ihatid sa huling hantungan ang nag-iisang mabait na taong kilala ni Shaniya. All of them are hiding a devil inside them, but Gabriel is like an angel. He doesn't have evilness within him. He was pure. Maybe that's why he was named Gabriel.

"Stop treating your sister as your rival, Cathya. She's the Afreet's fallen angel, understood?" ••• End of Chapter 2.

Patuloy lang ako sa paglalakad palabas ng simbahan nang mapalingon ako sa isang larawan ng isang taong may pakpak. Isang anghel. Talaga ngang nakaka akit ang mga larawang may kinalaman sa mga anghel dahil magagandang uri sila ng nilalang, sabi ng mga nakatatanda. Ngunit ang isang iyon ay kakaiba. Bukod sa napakalaking mga pakpak niya ay kulay itim rin ito. Naka upo siya sa isang bato habang ang mga pakpak niya ay nakatiklop lamang, animo'y tinatakpan ng mga ito ang kaniyang h***d na katawan. Dama ko ang unti unting oag bilis ng tibok ng puso ko. Hindi ko maiwasang hindi iangat ang kamay ko at damhin ang larawan sa aking mga daliri. Hanggang sa isang imahe ang lumabas sa isipan ko. Madilim na

malamig niyang sabi. Dahan-dahan niyang iniangat ang tingin at sinalubong ang mga mata ni Gabriel. Ngunit malinaw sa kilos niya na wala siyang balak tanggapin iyon pabalik. Nakatayo si Gabriel nang tuwid, maayos ang tindig. Sa likod ng kanyang salamin, ang kanyang mga mata ay kalmado at walang mababasang emosyon. Malayo na ito sa lalaking nakilala ni Heather noon. Ang dating impulsive, prangka, at sweet na lalaki ay tuluyan nang nawala. Ang natira ay isang cold, distant, at controlled version ng sarili nito.

Ang mundong kinagisnan ni Maria ay tuluyan nang nagkapira-piraso. Habang nakatitig siya sa kaniyang anak na si Gabriel na dahan-dahang tumatayo mula sa platform, hindi ang kaniyang munting anghel ang nakikita niya. Ang mukha ay kay Gabriel, ang maliliit na kamay ay kay Gabriel, ngunit ang mga mata—ang purong itim na mga matang walang kislap ng kabataan—ay pag-aari ng isang demonyo.

“There’s a man in Istanbul. A defector from the Genesis Project. He calls himself Ezekiel. He knows Vortex’s full codebase.” “What are you saying?” Gabriel asked. “I’m saying if we find him, we might learn how to suppress Vortex’s essence… and let Gideon grow as your son—not as a deity.” China looked at Gabriel. “Would you still love him? Even if he’s not biologically yours?” He met her gaze. “With every breath I have.” She nodded. “Then let’s find Ezekiel.” 48 hours later. Istanbul, Turkey. In the heart of a war-torn district, under the ruins of a collapsed church, Gabriel, China, , and Sierra entered the catacombs.

Kumain na lamang siya para pagtakpan ang namumula niyang pisngi… Nang umangat na naman ang paningin niya sa binata. Bakit parang nakikita niya nagmumukhang anghel si Gabriel. Oo, mukhang anghel na nga ito kahit medyo may mali sa ugali nito lalo na nga ang pangalan nito galing sa isang archangel. Sinubo nito ang pagkain na niluto niya at naghihintay siya sa reaksyon nito. Ngunit bigo siya dahil walang pagbabago sa mukha nito.

"Sa tingin mo dahil na kay Gabriel ka, matatapos na ang connection natin? Nagkakamali ka dahil pagsisisihan mo ang desisyon mong pumasok ka sa buhay ni Gabriel. Hindi mo siya kilala katulad ng pagkakakilala ko sa kaniya." "Kahit anong sabihin mo, hindi noon mababago ang pananaw ko sa pagkatao niya. Ang alam ko, ibang-iba si Gabriel sa iyo. Si Gabriel, angel sent from above at ikaw....devil from hell!" madiin niyang sabi na mas nagpalabas sa galit at inis nito. Marahas na naman nitong hinawakan ang braso niya at matatalim na nakatingin sa kaniya.

Iniangat ko ang aking mukha at naguguluhang tumingin sa kanya, "Ano po ang ibig niyong sabihin?" "Kapag may isang anghel na binigyan ng Panginoon ng isa pang pagkakataon para bumalik sa lupa, mayroong Fallen na magiging balakid sa kanyang pagbabalik. Upang humadlang sa nakatakdang mangyari." Paliwanag ni Saint Gabrielle. Napakunot ang noo ko. Ei sa wala akong maintindihan, "Ano po ba yung Fallen?"

Hindi ko kayang mawala ito sa ngayon, kahit na wala akong ibang gusto kundi ang masira, umiyak at sumpain si Gabriel hanggang sa impyerno. “Bakit mo ginagawa ito?” Tanong ko na malapit ng umiyak. “Hiniwalayan mo ako at pinalayas mo ako, Gabriel. Umalis ako, tulad ng gusto mo at hindi na kita muling ginulo. Bakit hindi mo magawa ang pareho? Bakit gusto mong baliktarin ang buhay ko?"