It's A Tie In Tagalog Novels & Stories

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Hindi 'yon ang saktong tanong para sa sarili ko. Am I okay? Ito. Ito dapat. Okay pa ba ako? Kaya ko ba pa 'yong sakit tuwing nandiyan lang siya sa paligid ko? Kaya ko ba bang 'wag balikan ang nakaraan habang nakatitig ako sa mga mata niya? Napabuntong hininga na lang ako habang iniisip ang mga 'yon. Ngunit nagulat ako nang tawagin niya akong muli. "Ellie. Let's go home, together."

"Tay?" Yumugyug ang balikat ng itay niya saka siya nito kinabig at niyakap nang mahigpit. "P-patay ang sanggol, anak," ani ng Itay niya sa pagitan ng paghagulgol nito. Napatingin siya kay Juancho na umiiyak na rin sa tabi ng Itay niya. Inaantay niyang magsalita ito at sabihing nagbibiro lang ang Itay nila.

kibit balikat niya "Hindi pa" anito 'Hindi pa'. Ibig sabihin lang may tyansa pa siyang ipag patuloy ang pag lalandi dito at kailangan niyang mag madali na madevelope sa kanya si Gab bago pa siya maunahan ni Millet! Napangiti siya. "Anong nginingiti-ngiti mo dyan" naka kunot ang noo na tanong nito. Nakatungin na rin pala ito sa kanya.

Pagpapaliwanag ko pang muli sa kanya. "Pero STEM kayong tatlo at ako lang ang nahiwalay." Malungkot pang sabi nito. "Hoy! Nasa iisang school lang naman kayo. Hindi ba kayo nagsasawa sa isa't isa? Lagi na nga kayong magkakasamang apat. Simula yata pagkabata kayo, kayo na ang magkakasama. Mga hindi mapaghiwalay a****a." Sabat naman ni Kuya James kaya sinamaan siya ng tingin ni Ate Jamie.

sagot niya at saka muling nagsalin ng alak sa kaniyang baso. "ANONG MASASABI MO kay Rain Tyler?" Nakangiting tanong ni Maribel kay Roxanne. Bahagyang nagulat si Roxanne kaya napatingin siya kay Maribel. "Guwapo siya," tipid niyang sagot. "Hindi lang guwapo! Sobrang guwapo!" hiyaw ni Maribel habang nangingisay-ngisay pa.

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Na noo'y ang aking kasama ay " siya" Sa tuwing pag sapit nang kabilugan nang buwan, ay hindi namin nakakaligtaang pumunta rito at sabay na tutunghayan ang kumikisap na liwanag ng buwan. Di alintana ang lamig,sapagkat magkayakap kaming dalawa. Napagawi ang aking mga mata sa kinaroroonan nang malaking punong akasya na siyang tambayan naming dalawa.

Alam niyang may mali sa sinabi niya. “I just want to say I love you, but Natalie taught me that the Tagalog for I love you is p@tang ina mo.” inosente niyang wika, tiningnan ni Jaydon si Natalie na tumatawa pa rin. Tinaasan ni Natalie ng kilay si Jaydon saka siya tumayo. “Natalie,” tawag ni Jaydon sa kaniya.

I made her cry over and over again. "hushhh baby stop crying please.,it hurts seeing you cry, i won't leave you again hmm? mahal kita baby mahal na mahal kita at masakit para sa akin na makita kang nasasaktan ng ganito ng dahil sa akin" nakikisabay narin ang mga luha ko. I could feel how my heart aches because of its abnormal beating. It was beating too fast and i'm having a hard time because of it.