It's Fine In Tagalog Novels & Stories

Natawa siya habang umiiling. "Marunong ka pa pala magtagalog," biro niya sa pag-asang mababago niya ang usapan nila. "Yeah, just in case I get to hook up with a Filipina woman, at least I know how to say 'himasin mo ng mabuti ang---" Agad niyang ibinato rito ang football kaya natigilan ito. "Anong himasin?" natatawa niyang komento. "What? Isn't that the tagalog word for 'caress'?"

Love you guys! Drop kayo ng napakagandang comment! Taming the Dangerous CEO [TAGALOG] Fated to Mary the Devil [TAGALOG] Doctor Alucard Treasure [TAGALOG] Alpha King Checkmate [TAGALOG] Nine Months [Tagalog] Love you all! And thank you sa supporta ng napakarami!

“May exam daw kayo. Kokopyahin mo na lang ang notes niya.” “Okay,” sagot ko. “Wala na bang gagawin dito?” “Sure ka? Kaya pa?” tanong niya. “Kaya pa,” sagot ko, diretso ang tingin. — What are they talking about? I still don’t understand some Tagalog words… Kinanta ko ang Be Mine ng Infinite. Tumatawa ang mga kasama ko. “Why are you all laughing?” tanong ko. “Is it love at first sight?” biro nila.

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

Malalagpasan din niya ang pagiging masokista niya. "I see, thank you for loving me Cataleya, " malumanay na sabi nito. Pinakatitigan siya nitong mabuti. "I have one favor sa'yo please... " "Ano naman 'yun huh? " At parang ngayon niya gustong magpalamon sa lupa. Ngayon niya naramdaman ang pagkahiya sa pag-amin niya. "Pwede mo ba ako tawaging 'expensive' in Tagalog? "

matabang kong pahayag. "Nasaan ka ba at pupuntahan ka namin ni Shane," ani nito. "No Mom, I'm fine I can handle this. Go home straight and take some rest," iyon lang at in-off ko na dahil alam kong hindi ako tigilan ng ina ko.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

kwento niya. Naghagilap ako ng maisasagot pero wala akong mapiga sa utak. Natatakot akong magsalita dahil baka mautal lang o mali ang aking magiging sagot. Ni hindi ko nga alam kung bakit dinala niya ako rito na kaming dalawa lang. "Hey, are you okay?" untag niya sa akin. "Po? Ayos lang po ako," sagot ko kaagad. Mabuti na lang at hindi ako nabulol.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”