Tips In Tagalog Novels & Stories

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

“G-gusto mong maputukan, ha . . . S-sige . . . Ito na!” Nagtagis ang mga ngipin ni Michael. Mahigpit nitong hinawakan ang kaniyang balakang saka mas pinabilis ang paglabas-pasok sa kaniya. Tirik ang mga matang napanganga siya, napatingala naman sa kisame si Michael, hanggang sa pumulandit ng sabay ang kanilang mga katas. “Ugh, shit! Sarap!” nanlalata na sabi ni Michael.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

Muli siyang naupo sa likod nito habang nakayakap sa akin ng mahigpit. "Kumapit kang mabuti. Baka malaglag ka, sayang ang binti mo. Magagasgasan," saad ko bago nagsimulang mag-pedal. Hindi ko alam kung saan magsisimulang maghanap pero kailangan makauwi na ang batang ito bago pa dumilim.

napakagat ako ng labi. "dont bite your lips. i can do that." muli nyang sinakop ang labi ko. i can taste the biiter of his Tears. i dont know kung bakit sya lumuluha ngayon. he is now kissing me in a gentle way. in his own way which is making me satisfied. "dont go far away from me, Babe. Huwag mo na akong iiwasan. Huwag na nating pigilan ang mga damdamin natin. Oo, kasalanan ito pero handa akong magkasala araw-araw basta maging akin ka lang."

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Ang singkit nitong mga mata ay masungit na nakatingin sa kaniya habang ang isang kilay ay nakataas, “go, tell me your sorry.” Kung hindi lang siguro marunong magpigil ang binata ng inis ay pinagsalitaan na niya ito ng masama ngunit bilang isang lalaking may pinag-aralan at kapatid na babae ay hindi niya iyon gagawin.

tanong ni Kate. Here is the accurate Tagalog translation: "Buti na lang at nagising ka sa tamang oras. Kakatapos ko lang iproseso ang mga papeles mo para sa paglabas mo, at binigyan na tayo ng doktor ng permiso na umuwi. Kailangan na lang nating hintayin ang nurse na tanggalin ang dextrose mo," sagot ni Kei. Makalipas ang ilang minuto, isang nurse ang lumapit sa kama niya at tinulungan siyang tanggalin ang karayom mula sa kamay niya na nakakonekta sa dextrose.