It's Not Summer Without You Novels & Stories

napangiti naman siya sa sinabi ko na animoy nag iisip. "Isang araw palang nawawala si Nay Liza, bakit may problema ba kay Summer? "Nagtataka namang tanong nito. "Hindi ko na kayang tagalan iyang si Summer, at hindi ko alam kong may ideya ba siya sa pinasuk niya, Ano bang pumasuk sa kokote mo at siya pa ang kinuha mong makakasama ko rito" "Pasensya ka na Drake pansamantala lang naman dito si Summer ,sa susunod na buwan ay sa kompanya na siya ulit mag ta-trabaho.

Nakita na may lungkot at sakit sa mga mata ni Summer. "I'm good, thanks." "Kailan ka pa bumalik? "A month ago." Buti na lang at mabilis na naiserve ang kape kaya may dahilan si Summer na tumingin sa tasang nasa harap Niya at Hindi Kay Brent. "I missed you so much Sum." 'And I missed you more' Gusto sanang isatinig iyon ni Summer pero di niya ginawa. "Matagal na tayong hiwalay Brent, may sarili ka ng pamilya. Mahalin mo na lang ang kinakasama mo Ngayon."

Hinawakan pa niya ang mukha nito gamit ang kaniyang dalawang kamay bago magsalita. "Show me the world with your sunshine, let me feel the warmth within your soul. Captivate me with your bright green eyes, let me wrap my arms to you so tight, just like unending kisses you give to me tonight.." "Storm," usal pa ni Summer habang masuyo itong dinampian ang kaniyang mga labi. Isang napakatamis na pakiramdam sa kaniyang labi. Ang sandaling hinahanap-hanap niya sa tuwina. Nakakabaliw si Summer. Siya lang ay sapat na para kay Storm.

Minsan niyang kinagat ang mapula niyang labi bago ito umikot para muling magpalit ng partner. Wala itong ideya kung patapos na ba ang music? O kung anong oras na nga ba? Ang alam niya lang ay pagod na siya at inaantok ng sobra. This night is a good for nothing, she doesn't know what's happening with her being. I mean, she used to like things like this. She's not anti-social, she's a party animal. Pero dahil lang sa absence ng isang tao ay nagkakaganito siya? Para siyang nanghihina at nauubusan ng battery. Tsss!

sabi niya bago siya tumayo at umalis. Pagkaalis ng lalaki, tinignan ni Allie ang papel. Naroon ang numero ng telepono ni Blake, at isang simpleng mensahe: "You’re not alone." Habang pauwi, hindi maiwasan ni Allie ang mag-isip tungkol sa gabing iyon. Ang lungkot na nararamdaman niya ay tila nabawasan, kahit papaano. Hindi niya alam kung anong meron sa presensya ni Blake, ngunit alam niyang iba ito.

Paulit-ulit kong hinaplos ang pisngi niya. “Diba sabi mo ipag-drive mo pa ako sa lugar na gusto nating puntahan, summer this the right time to do that. Let’s do everything without hesitation this time, hmm?” Kahit alam kong wala naman akong matatanggap na sagot ay patuloy lang ako sa pagsasalita ng mga bagay na gusto ko na gawin, at hindi ko maiwasan na ma-excite.

Tumalbog siya sa kama nang bitawan siya nito roon. “What were you thinking? Ginagalit mo talaga ako.” Bumalik ang kanyang inis. “Don’t just roll your eyes on me, Summer Ivanovich. Answer me! Gusto mo bang pagpyestahan ka ng mga tauhan sa labas?” Saka pa lamang niya naalala na manipis na nightgown lang pala ang suot niya. Wala pa siyang bra! “Nakalimutan ko. Pupuntahan sana kita,” kabig niya.

Binaba niya na ang tawag kaya naligo na 'ko. "Oh, Kez?" Niloud speaker ko ang phone ko. "Kasama ka rin ba?" Tanong ni Kez. "Saan?" Balik kong tanong sakanya. Naglagay ako ng blush. "Luxur Restau." Sagot niya. "Dun kami magdidinner ngayon, paano mo nalaman?" Nakakunot noo kong tanong sakanya. "It was a reunion. Diba mag kakabatch ang parents natin? Sabi ni mama, close friends lang nila ang pupunta kasama ang family nila." Sagot ni Kez.

My phone was stolen, I still don't have cash because I gave the change earlier. "Aish! I hate my life!"