Novel & Cerita It's Over In Tagalog

sagot nitong hindi pa rin makatingin sa kan'ya. "My God Kiah! Kaya ka naloloko kasi mabilis kang magtiwala!" inis niyang saad habang masama ang mukha na nakatingin dito. "'Di lahat ng kaharap mo ay mapagkakatiwalaan mo, okay? Matuto kang makiramdam!"

umiiyak na sabi ko. "I know it hurts so bad. Kahit ako ay hindi makapaniwala na wala na si Agatha. Hindi natin inaasahan ang nangyari at sobrang sakit din para sa akin, but we have to be strong. I know everything happens for a reason," sunod-sunod niyang sabi sa akin pagkatapos ay nahimigan ko ang pagkabasag ng boses niya. Gulong-gulo ang isip ko ngayon at wini-wish ko na sana ay panaginip lang ang lahat nang ito.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

Tado talaga. End.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

sigaw ko nang magsimula siyang hatakin ako. Bumuntong hininga siya at hinarap ako. Maraming estudyante ang paroon at parito dahil uuwi rin siguro ang iilan. Tapos na ang finals pero babalik kami sa Martes dahil sa Christmas party. "Lilinawin ko lang sa'yo kung nalilito ka man, okay? I like you, kung hindi mo maintindihan ita-translate ko sa Tagalog, gusto kita. Kaya kita gustong ihatid ay dahil gusto kita at gusto ko safe ka. Tiniis ko ang hindi ka tawagan at i-text dahil alam kong magagalit ka sa'kin. Anna, tapos na 'yong finals week. Pagod na pagod ako pero makita ka lang nawawala na ang pagod ko."

Nag-iwas siya ng tingin. "What did you do to me?" inis na wika ni Diane. Ngumiti siya ng may paumanhin. "Sorry about that. Anyway, since you already know my secret and I know yours, how about a deal? Kung sasabihin mo sa iba ang sekreto ko, sasabihin ko rin sa iba ang sa iyo. Siyempre, wala naman akong balak magsinungaling at i-deny lahat ng nalaman mo. Pero ikaw ba, kaya mo bang malaman ng lahat na hindi na kayo mayaman?"

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

tila mapanuksong tanong niya " Syempre naman ate.. magkaibigan kami ". paliwanag ko ngumisi naman siya..." Magkaibigan ba talaga? or magka-IBIGAN ". pang-aasar nito " Para kang baliw ate.. kaibigan kasi.. friends kung sa English ". kaunti nalang maiinis na ako pinanlakihan ako nito ng mata.." Asuss!alam ko budhi mo!lumalandi ka nanaman ah ". landi agad?

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.