Its A Prank Novels & Stories

Lahat ng mga online shops number ay kanila ng pinaimbestigahan sa mga naghihintay sa cyber security division group na nasa kabilang gusali lang-ang Sion headquarters. Sumunod naman nilang binuksan ang mga data sa out going call. Ilang out going calls ay ang prank calls na ginagawa ng buntis sa mga taong hindi niya kilala. May isang prank calls na nagtawanan ang mga mandirigma. Tila napalitan ang boses ng kanilang amo dahil sa pagtatakip nito sa kaniyang ilong. "Good evening madam. Ako nga pala ang cab driver na susundo sa iyo at ako'y nasa harapan na ng iyung bahay."

Kahit masalimoot ang nangyari sa dalaga . Tila nainis naman si Mela dahil ilang gabi siyang hindi pinatulog ng mga ito .Nakailang ulit sila nagtanong at nangulit tapos hindi pala. Di ba nila alam na halos mamatay na siya sa kakaisip kung kaya ba niyang kausapin ang kanyang kaibigan. "oh my goshhh just a prank ...haler ang tanda niyo na marunong pa kayong magprank "

Napansin naman ‘yon ni Tita kaya nagtaka siya. “Hoy anong nangyayari sayo?” Nanginginig kong pinakita sa kaniya ang message at maging pati siya ay nagulat at natakot. “Jusko,” yan na lang ang tangi niyang nasabi matapos basahin ang message na natanggap ko. ‘Hindi kaya nanloloko lang ‘yan?” tanong niya. “Tita aantayin pa ba nating sabihin niyang it’s a prank? Paano kung totoo? Tita kailangan na natin umalis dito sa bahay.”

May mga iilan na pumupunta doon sa itaas kaya palagay ko ay okay lang naman siguro kung aakyat ako. Kung talagang totoo ang sinasabi ng caller, pwede naman siyang sumigaw para humingi ng tulong eh nakatawag nga siya sa akin. Prank siguro ito dahil impossible namang may mangyayaring madumi dito mismo sa bahay ni Marcus. Mahigpit din ang security sa may gate kaya walang makakapasok na masamang tao.

ibinalik niya ito Kay Karson at sabay talikod. "hayyyyst! Prank caller," Napapikit si Izzy ng mariin matapos marinig ang naging reaksyon ni Karson. "Paanong magkakaroon ng prank caller Samanta lang business number niya iyon." sa isip-isip ni Izzy.

9:53 PM "Sa tingin ko kaya mo naman siyang buhaying mag-isa, miss. Hindi mo na ako kailangan pa." Is he insane? Ang tapang ng apog ng lalaking ito ah. Hahayaan ka ba namang palakihin mag-isa ang batang dinadala mo? Is he irresponsible enough to abandon his child kahit wala siyang maalala? Papatulan ko na talaga itong lalaking ito ngayon. Nakakainis ang response niya sa prank ko at kung paano niya haharapin ang mga responsibilidad niya kung sakali mang totoo na nakabuntis siya. Minsan talaga may mga malalaman ka dahil sa pangpa-prank eh pero dapat ay hindi deadly ang prank mo. Hindi naman deadly itong prank na ito kaya push! 9:58 PM

Napabuntunghininga ako sa sobrang kaba. At biglang nagtawanan ang dalawa! Just what the f*ck?! "Dad? Daddy?" Tanong ko pero tawa parin sila ng tawa. Napailing nalang si Mommy at pinipigilan na huwag matawa. Naku Mommy, baka maka utot ka diyan kapag pinigilan mo. Syempre hindi ko sinabi 'yon sa isipan ko lang ito. "Ito ang pang malupitan naming prank hahaha." Ang nakatawang sambit ni Dad.

Dahil sa pinaghalong gulat at sakit ay hindi ko na magawang makapagsalita. Sarry Arlene Montero, leader of Scorpion and MY REAL MOTHER?! If prank man 'to ni Sandy hindi ako natutuwa! Hindi ako kailanma'y matatawa sa prank na katulad nito! "Stop with your lies, Sandy. I don't have time for your prank! Itulog mo na lang 'yan." "I'm not pranking you! Hindi ako magtitiis ng lamig dito sa labas kung wala naman kwenta ang sasabihin ko sa'yo!" bulyaw nito sa'kin.

One night while working at the club, someone grab me from behind my back, akala ko typical na prank show ng mga gang members dito at mga mafia pero nagkamali ako. I was pinned down at muntik na akong ma rape, buti nalang at they just decided to ripped off my clothes instead. Another time and experienced another kind of shit, nang papasok na ako sa call center one morning, someone snatched my bag and slapped it in my face dahilan para matapon ang hawak kong kape. Ilan lang yan sa prank wars ng Numeros at hindi ko na ito hihintayin na mangyari pa sa aking pamilya.

"We'll take it one step at a time, Evelyn. And remember, this is just an agreement. We both know what we want from this." PAGKATAPOS ng usapan namin ni Mr. Martinez, bumalik ako sa desk ko, pero hindi ko maalis sa isip ko ang kakaibang sitwasyon na napasukan ko. Pretend to be in a relationship? It felt surreal, almost like a plot twist in one of those romantic dramas na pinapanood ko noong hindi pa komplikado ang buhay ko. Pero ngayon, ito na ang realidad ko—isang papel na kailangan kong gampanan, hindi lang para kay Mr. Martinez, kundi para na rin sa sarili ko.