It's Prank Novels & Stories

rinig kong pabulong na sigaw ni mama. "Joke ba 'to?" natatawa kong tanong. Ano bang pinagsasasabi nila? Baka naman prank lang 'to? Oh my gosh, tatawa talaga ako nang malakas kapag prank lang ito! Nabaling ang tingin ko kay mommy na ngayon ay nag-aalalang nakatingin sa akin. Pero... ang galing naman nila mang-prank kung gano'n. I mean hindi naman sila joker or funny person para magbiro nang ganito kapersonal.

I know how much it is hurting her but I just can't go back home and pretend that we are a happy family. Muli na namang tumunog ang cellphone ko, akala ko ay si Thunder na naman ang tumatawag sakin dahil nakailang missed call na ito. I don't want to talk to him. Tiningnan ko ang caller ID ibang number ang tumatawag kaya sinagot ko. "Hello" sabi ko. Walang sumagot agad sa kabilang linya kaya nag init ang ulo ko. "Hoy kung nangpa prank call ka, wag ako ha! Wala ako sa mood makipaglokohan sayo" sigaw ko.

"Ano ba?!" "Selos na selos na ako. Kaya wag mo akong harang-harangan diyan. Nakidnap ka lang may kapalit na ako? Tabi!" hinawi siya nito at nagpatuloy ito sa paglalakad. Hindi niya hahayaang makapasok ito sa camp. Kahit na mukhang nampaprank lang pero what if ang prank nito ay gumawa rin ng eksena? Nakakahiya, kaya sumigaw siya, "Gusto mo ng yoti, hubby?!"

Hindi ko alam na marunong na rin pala siyang mamprank. “You prank me!” reklamo ko. He chuckled more. “I’m sorry. I was just teasing you,” he said. Napahinga ako ng maluwag. Mabuti naman kung ganoon dahil malapit ko nang lamunin ang phone ko kanina dahil sa kahihiyan.

natatawa sa kanyang 'di normal na kilos at sinasabi ngayon. "Lisa!?" pag-uulit niya. Ikinumpas niya ang isang kamay niya. Hudyat na kinukuha nito ang atensyon ko na 'di ko na rin alam kung saan na punta sa pagkatulala sa nakikitang mukha niya. "It’s a prank!" malakas kong sambit sa harapan niya. Itinaas ko ang isang kamay kong libre para ibaling-baling ito sa ere.

Tahimik lang kaming nakikinig sa kanya. "Kung sino man ang hindi tatamaan nito ay siyang panalo at ang prize ay makukuha ninyo sa huling araw natin dito. Now, are you ready?" "YES!!!" sabay naming sagot. "When I say IT, it means you should respond IT. But when I say, IT, IT, it means you should go and start running. Now, it's time to play. IT!" "IT!!!!" sigaw naming lahat.

I shouted and run towards my door, and harshly opened it. Sumalubong naman agad sila sa akin. Lahat sila ay nag aalala. "Insan..." "Where's the cam? It's a prank right? Uhm? Ya. Tell me now. I just caught you. Stop messing around. Tell me now. It's a prank. You did a great..." Panay ang pagyugyog ko sa kanya pero tanging pag iyak lang ang naisagot niya. Panay ang pag iling ko.

“Kung ayaw mong mawala si Tita Jackie, bumalik ka agad mula sa byahe mo.” Ilang beses kong binasa baka prank lang at mali lang ako ng pagkakaintindi pero hindi talaga. Hindi rin ako ipa-prank ni Zac lalo na kapag may kinalaman si Jackie. Ano ba ito? Hindi ako nag-aksaya ng oras at tinawagan siya agad kahit na medyo late na sa Pilipinas. Bahala na. Kung hindi niya sasagutin, tatawagan ko siya kapag umaga na. Sa kabutihang palad ay sinagot niya ang tawag ko kahit gabing-gabi na.

“Akala ko prank ’to, bro.” “Does this look like a prank to you?” malamig na sagot ni Drayce sa kaibigan, hindi man lang lumingon. Napakamot si Kaelion sa batok. “Well… medyo?” Nahatak lang talaga siya rito.

Napabuntunghininga ako sa sobrang kaba. At biglang nagtawanan ang dalawa! Just what the f*ck?! "Dad? Daddy?" Tanong ko pero tawa parin sila ng tawa. Napailing nalang si Mommy at pinipigilan na huwag matawa. Naku Mommy, baka maka utot ka diyan kapag pinigilan mo. Syempre hindi ko sinabi 'yon sa isipan ko lang ito. "Ito ang pang malupitan naming prank hahaha." Ang nakatawang sambit ni Dad.