Broken Screen Prank Novels & Stories

“Damn it! Did you just all prank me? How dare all of you do this to me.” Miro even wiped-off his tears while holding his glasses while chuckling. “Your face was indeed priceless! You looked like you were about to be peed in your pants, Sota. Sana ay inilabas ko ang cellphone ko para i-record iyon. Paniguradong kikita ako ng malaki at pandagdag na rin iyon para sa donation drive ko.” Inis na inis naman sa amin si Sota dahil do’n.

Mainam din ‘yon kasi unti-unti na s’yang napapalapit sa kanyang mga kapatid. Akmang pasakay na ako sa kotse ko nang biglang tununog ang phone ko. Nasa loob ito ng bulsa ko. Akmang ilalabas ko ito upang sagutin ang tawag nang bigla itong dumulas sa kamay ko. Bumagsak ito sa lapag, padapa. Nang damputin ko ito’y umilaw ito. Picture ni Athena ang nasa lock screen ko at bigla akong kinabahan kasi basag na ‘yong tempered glass ng phone ko at nakatapat sa mismong mukha ni Athena ‘yong crack nito.

tanong ko agad. “Narinig kong umiiyak. Napadaan kasi ako sa room niya, parang may kausap siya sa phone tapos umiiyak,” sabi niya kaya hindi ko maiwasang maging apektado kasi kahit ako ay naaawa rin sa kaniya. “Ganoon talaga. Normal na sa taong broken ang ganiyan, lalo na’t sariwa pa ang lahat, makaka-move on din ‘yan,” sabi ni Buchukoy na minsan ay seryoso rin.

"Sir, isang bilyon 'di ba? Pwede bang cash 'yan? Kahit kalahati muna bago ko sabihin kung nasaan siya? Hehe." Agad kong ibinato ang headset sa lamesa. "Prank caller! Mga walang hiya!" Hindi lang 'yun ang huli. Buong gabi, dumagsa ang libo-libong tawag. May mga nagpapadala ng edited na litrato sa email ko para lang makuha ang pera. May mga nagpapanggap na sila ang kidnapper at humihingi ng deposit sa bank account. May mga tao namang tumatawag lang para mang-asar o kaya ay magtanong kung totoo ba ang reward.

Kahit anong pagpilit niya, wala siyang laban sa lakas ng lalaki. Walang pakundangan, sinira ni Sixth Brother ang suot niyang palda, at habang hawak siya ay nagsimulang kalasin ang sariling sinturon. “Sorry, the number you dialed is currently unavailable.” Ang cellphone na nahulog sa sahig ay tuloy-tuloy pa ring tumatawag sa emergency contact. Pero ang tanging sagot lang mula rito ay ang malamig na automated message na iyon.

Confusion appeared on his face, but he quickly replaced it with a heartbreaking laugh. I looked at the guy who was pretending to be disabled. The corner of my lips curved up before I let go of the live lizard I had caught, right on his face. Good thing I didn't crush it. The guy, scared of the lizard, stood up. He quickly ran away, carrying his props and taking Gabriel's three hundred dollars. I remember him. I often see him in this city, doing different scams. I was almost a victim on my first day in the city. "Hindi ka ba marunong kumilatis? Or sadyang bulag ka lang?" I said. He looked confused about what I said.

Agad ko itong sinagot habang pinapahid ang luha sa pisngi ko. "Hello? Sino 'to?" tanong ko. Unknown number siya. Sino kayang scammer 'to? madaling araw pa lang tumatawag na. "........" "Hello? Sino ka sabi?" ani kong muli sa kabilang linya ng hindi ito sumagot. "Hello si..." "Hey Ethan let's go! Ang tagal mo naman ka-"

"Kung hindi namin aalisin ang virus, hindi mo magagamit ang iyong telepono." "Kung gano'n, anong silbi kung bawiin ko?! Sinong tarantado ang magtatangkang gumawa ng prank na ito sa akin?! Haha! Ang kapal ng mukha nilang subukan na pagbantaan ang aking buhay? Tignan natin kung mamamatay ba talaga ako sa loob ng tatlong araw!" Sabi ni Christopher, "Hahanapin ko ang taong ito!"

Ysabelle: Yeah, I can love me better than you can. Tart: typing I was waiting and looking at my screen for his reply before I will say it's just a prank. But minutes gone he is still typing then later he wasn't active anymore. Ysabelle: It's just a song, Tart. It's a prank! Sinubukan ko pang tawagan ang phone niya pero hindi niya na sinasagot. Hanggang sa natapos nalang ang break ko pero wala na akong natanggap na reply mula sa kanya. Malungkot akong bumalik sa trabaho. Bigla akong nakonsensya sa ginawa kong prank kay Knoxx. He's probably mad at me right now. Ayaw pa naman nun na pina-prank siya.

Sandali siyang na tahimik na inaarok sa kanyang isip ang biglaan pag-agaw ko nang atensyon niya. "W-what?" nalilitong aniya sa akin. Bahagyang inilayo ang ulo niya sa akin para makita ang hinahanap niyang katanungan. "It’s a prank! Uunahan na kita. Nasaan ba ang kamera para makapag-hi naman ako?" Hinanap kong muli sa paligid namin ang kamera ngunit wala pa rin. . . "Akala mo magtatagumpay ka, ha!?"