Iwan Mo Kahit Pamilya Mo Pa

“Alam ko kung ano ang pinagdadaanan mo,” sabi niya kay Hannah, habang nakatitig sa mga mata nito. “Alam mo?” napamaang na lang si Hannah ng marinig ang sinabi niya. Ang mga mata nito ay unti unting nabasa na parang binubukalan ng tubig. “Oo– alam ko ang lahat ng nangyayari sayo, Hannah.. At marahil.. Natatandaan mo na kung sino ako,” sabi niya sa babae. “Ni-ninong Edward–” halos pabulong lang ang tinig na iyon, subalit puno iyon ng pagsusumamo at parang paghingi ng tulong. “Anong nais mo?” tanong niya kay Hannah, determinado siyang tulungan ito sa abot ng kanyang makakaya. “Nais ko silang magdusa.. At magsisi sa mga ginawa nila sa akin. Nais kong lumubog sila at masaktan, gaya ng mga ginawa nilang kahayupan sa akin ninong. Gusto ko silang gumapang sa putik kung saan sila nagmula. Nais kong bawiin ang lahat ng pag aari ko!” umiiyak nitong sabi sa kanya. Nahabag si Ed sa babae. Pinagmasdan niya ito ng husto. "Pwede kitang tulungan, pero may kondisyunes ako sayo.." sabi niya dito. "Kahit ano ninong, gagawin ko, sabihin mo lang!" determinado ang mga mata ni Hannah habang nakatingin sa kanya. "Pakasalan mo ako.. Nais kong magkaroon ka ng karapatan sa kayamanan ko, upang makalaban ka ng patas sa kanila. Sa papel lang tayo magiging mag asawa hannah.. nais ko lang na makapaghiganti ka.."

Synopsis: Si Gea ay isinilang na mahirap, at ang kanyang kasamang kapatid na may taglay na malubhang karamdaman ,isa syang bread winner ng pamilya ,dahil sa hirap ng buhay at desperado na matulungan ang kapatid sa pagpapagamot ay naglakas loob syang humingi ng tulong sa kanyang nobyo ngunit imbes na maawa at tulungan sya ay galit at pagtanggi ang kanyang natanggap. Nagkaroon sila ng di pagkakaunawaan at argumento sa labas ng hospital, at dahil sa galit, sinabi ng kanyang nobyo na makikipag hiwalay na sya at iiwan na nya ito dahil may iba na syang babae dahil punong puno na sya at wala naman syang napapala sa kanilang relasyon. Labis na nasaktan si Gea at tumakbo ito palayo subalit aksidente nyang nabunggo ang isang pogi at gwapong lalaki na si Ethan Vale, Ang CEO ng pinagtatarabahuhan nyang kumpanya. Nang makita syang umiiyak dahil sa kalagayan ay agad nyang sinabi. "Perfect timing!,I need a contract Wife,and you need money,gusto mo magtulungan tayo?pakasalan mo ako,bibigyan kita ng pera, " At dahil wala na syang ibang pagpipilian dala na rin ng matinding pangangailangan ng kapatid at kahirapan ay pumayag sya kaagad. Agad naman nilang inayos at pinirmahan ang kasunduan at inisip na isa lamang itong bussness deal at walang kahit na anong feelings na involved. Ngunit sa paglipas ng maraming taon ay unti unti silang nagkaroon ng malalim na kumunikasyon sa isat isa , nagkaroon ng kahulugan ang bawat galaw at pag aalaga sa bawat isa, at bakit nasasaktan sya kapag nakikitang nahihirapan si Gea sa kanyang pamilya at kapag napag uusapan ang tungkol sa kanyang nakaraan.

"Zack, tatlong taon na tayong kasal, at ni minsan ay hindi mo pa ako sinipingan. A-ayoko na, Zack, hindi ko na kaya pa, kaya naman sumusuko na ako sa pagsasama nating ito para maging masaya ka na kasama ang tunay mong minamahal. H-hindi ba't ito naman ang gusto mo? Ang makalaya sa kasal na ito?" Garalgal at may halong pait na tanong ni Rhian. "Pagkatapos ng gabing ito, hanapin mo na siya at puntahan. Ngunit sa ngayon, isipin mo na lang na kabayaran ito sa pagmamahal na inilaan ko sa iyo sa loob ng nakaraang mga taon..." Matapos sabihin iyon ni Rhian, yumuko siya at mapangahas na hinalikan sa labi si Zack na ngayon ay nasa kaniyang ilalim, naghahalo ang kaniyang kasabikan at kawalan ng pag-asa. Parang isang gamu-gamo na siyang dumapo mismo sa apoy na siyang tutupok sa kanya. "Rhian, ang lakas ng loob mong gawin ito!!!" Alam niyang marumi ang kanyang mga paraan. Gusto lang maangkin ni Rhian ang asawa sa una at huling pagkakataon. Pagkatapos ng gabing ito, siya ay lalayo. Ngunit ang una at huling na pinagsaluhan nilang dalawa ay nagbunga at sa kanyang pagbabalik ay muli silang nagkita... “Zack, bitiwan mo ako! Baliw ka ba? Nasa isang pribadong silid tayo! Maaaring may pumasok anumang oras!” Ang kanyang ex-husband na ‘hindi siya minahal ay hinahalikan siya ngayon... ngayon, ito naman ang naghahabol sa kanya!

“Alam mo ba kung gaano mo nilagay sa kapahamakan ang sarili mo the moment you stepped into my house? It means that you are now under my possession and when I say you’re mine, you’re mine. No one can take you away from me, you have no right against your own body because that is mine too Glory, there’s no turning back!” Ralph Romualdez. Iyon na ang itinatak ni Ralph kay Glory, sa simula pa lamang ng relasyon nila ngunit ayaw ni Glory sa ganong klase ng pagmamahal dahil naranasan niya na iyon sa dating asawa na si Enrico Villanueva. Nakaka trauma, nakakatakot, nakakalungkot. Iyon ang palaging nararamdaman ni Glory kaya ginawa niya ang lahat ng paraan na magagawa niya makalaya lamang mula sa malupit na asawa, nagtagumpay siyang makipag divorce dito ngunit kung kailan handa na siyang magmahal ulit ng iba ay bigla namang sumulpot si Ralph na siyang nagpapabalik ng trauma kay Glory, lahat ay ginawa niya maiwasan lamang ang manliligaw na si Ralph ngunit paano kung isang trahedya ang maganap at kung kailan mahal niya na ito ay bigla pa itong makalimot? Maaalala pa kaya ni Ralph ang pagmamahal at panunuyo niya kay Glory? At matanggap niya pa kaya ang naiwan niyang kambal na anak dito?

(SPG WARNING. READ AT YOUR OWN RISK!) Nasubukan mo na bang pumasok sa isang situationship or so-called fùck buddies? “Masarap ba?” tanong ni Eros kay Mayella, habang dahan-dahan na ibinabaon ang mahaba nitong sandata sa kaloob looban ni Mayella na hindi na alam kung papaaano pepwesto. “Mm, b-bilisan mo pa Eros.” Dahil sa winika ni Mayella ay mas binilisan ni Eros ang galaw sa ibabaw ni Mayella. Tila nabingi sila sa sariling mga ungol na bumabalot sa buong kwarto hanggang sa matunton nila ang ikapitong langit. Humahangos silang dalawa bago nagtama ang mga mata nila. Natanaw ni Mayella ang asul na mata ni Eros na sobrang ganda at tila bituin ito kung kumislap. Ngumisi silang dalawa bago muling hinalikan ang isa’t isa. “I-Isa pa?” gigil na bulong ni Eros habang pinaglalapat ang kanilang mga labi sa bawat balat ng isa’t isa. “K-Kaya mo pa ba magwalo?” bulong ni Mayella at humihigpit ang hawak sa mga braso ni Eros na bakat na bakat ang biceps. “Of course, Mayi. Kayang kaya,” usal ni Eros at mabilis na ibinaon ang sandata niya sa ikawalong pagkakataon.

"Hello Bestie.. Kumusta?" sagot ni Roldan sa kabilang linya. "Bestie, help!!!! Hindi ko na kaya" habol ang hininga na sagot ni Carissa. "Bestie, what happened.... Saan ka ngayon pupuntahan kita" natataranta na sagot ni Roldan. Humihikbi na sumagot si Carissa " Dito sa park Bestie.. Please puntuhan mo ako.. Hindi ko na kaya... Nakipaghiwalay na siya sa akin...... Ang sakit...... Sakit.." sumisigok na sagot ni Carissa. Halatang pinipilit na lang nitong magsalita. "Saang Park Bestie??? Please hold on.. Wag mong masyadong isipin ang problema.. Pupuntahan kita diyan promise.. Send mo sa akin ang location mo ok????... Tarantang sagot ni Roldan. Hindi sumagot si Carissa.. Patuloy lang ito sa pagluha. " Hello Bestie naririnig mo ba ako?? Send mo sa akin ang location mo Para napuntahan kita." halos nagmamakaawa na wika ni Roldan. Alam niya kasi na wala sa huwesyo ang kanyang kaibigan baka mapahamak ito. "Bestie please magsalita ka naman. Sige na send mo na sa akin kung saan ka. Paalis na ako.... Nandito na ako sa kotse." wika ulit ni Roldan. Nag-umpisa na din ito magdrive. Maya-maya pa ay nareceived na din niya ang location kong saan naroon si Carissa. Agad niya itong pinuntahan at natagpuan sa isang upuan. Nakayuko ito at halatang hirap sa paghinga. Nang mahawakan ni Roldan ay agad niyang itinaas ang mukha ni Carissa. Nagulat siya sa hitsura nito. Maputla ito at nakapikit na. Bakas sa mukha nito ang mga luha at paghihirap. Agad na niyakap ni Roldan ang kanyang kaibigan. Maya-maya pa ay naramdaman niya itong lumungay-ngay sa kanyang balikat. Bumagsak din ang mga kamay nito. Nataranta si Roldan ng marealized niya na nawalan ng malay si Carissa . Agad niya itong binuhat at isinakay sa kotse. Pinaharurot agad niya papuntang hospital.

"Vee bumangon ka muna! Ipapakilala ko sayo iyong bago mong bodyguard." Kahit inaantok pa ay bumangon ako at bagot na tinignan si Daddy. "What? Bodyguard na naman! Ayoko na nga ng ganyan eh! Nakakasawa na--" napahinto ako sa pagsasalita ng may lalaking pumasok sa kwarto ko. "Sino siya?" "Vee meet your new bodyguard, James Villianuevva." "Ito? New bodyguard ko? Seryoso ka dad?" "Yes, and I am sure magugustuhan mo siya. Magkakasundo kayo sa mga bagay-bagay, lalo na kung mag sho-shopping ka at pagdating sa mga makeup--" "Babae lang ang mahilig mag shopping at mag makeup dad." Saad ko at napatampal sa noo ko. "I'm gay." Muntik ng malaglag iyong panga ko sa sinabi niya.

Pegunungan Yin Wu, Pegunungan Kabut Tersembunyi penuh aura mistis. Di sana ada pintu gerbang alam dunia manusia dan alam dunia gaib. Desa Lu Zhong (Desa Lonceng Hijau) yang berada dikaki Pegunungan Yin Wu menyimpan misteri. Hutan Yin Wu banyak ditumbuhi pohon Beringin besar dan sangat tua, sal

“Aray masakit dahandahan naman sa pagpasok! Sh*t ang sakit pala! Ayaw ko na! Ayaw ko ng tumikim ng malaking hotdog," Sigaw ko rito habang siya ay walang tigil sa pagbayo. “F*ck ang sarap mo! Sh*t malapit na 'agad akong labasan! " “Taina 'wag mong iputok sa loob, ayaw kong maging single Mom." “Ayan na lalabas na! Malapit na!" Sigaw ni Marcos sabay hugot ng kaniyang ari nilalaro upang sa tiyan lumabas ang likido. Dahil sa pagod kaagad akong nakatulog. Ang sakit sh*t bakit ko ba isinuko ang aking bataan sa kaniya? Lord sinabi ko po na titikim ako ng biyaya mo pero bakit doon pa sa mayroon ng nagmamay-ari. Dios ko ang sakit sakit pala. Paika-ika akong lumakad hanggang makarating sa banyo. Paglabas ko sa kuwarto nakita ko si Marco sa kusina na naghahanda ng aming almusal. “I'm sorry!" Bungad niyang sabi sa akin pagka-upo ko sa upuan. “Don't worry alam ko naman ang limitasyon ko at kong saan ako lulugar. Nadala lang tayo sa tukso so please 'wag na nating pag-usapan. Let's eat," yaya ko rito kahit na gusto ko ng umiyak. “Ginusto ko iyon! Hindi ako humuhingi ng tawad dahil ayaw ko kun'di humihingi ako ng tawad dahil hindi mo deserve lalo na't ako ang nakauna sa'yo." Paliwanag niya sa akin habang lumalapit sa akin at hinawakan ang aking mukha. Hinawakan ko ang dalawa niyang kamay. “As I've said its okay. Don't mind it at 'wag na nating isipin 'yon. Let's pretend na walang nangyari lalo na 'pag dumating na si Yamir." “So I'll go ahead na may lakad pa ako. Bye Marcos!" Paglabas ko sa pintuan niya nalungkot ako at napaiyak. Mas masakit pa kumpara sa pagkawarak ng virginity ko. Alam kong mali pero mahal ko na siya.

Isang simple at introvert na probinsiyana at isang guwapong playboy at may ari ng isang malaki at sikát na kumpanya, ang nagtagpo ang mga landas. Bagaman hindi pansinin at mababa lang ang kanyang pinaggalingan, hindi inaasahan ni marigold na matitipuhan siya ng isang Chardon Atanante. Ngunit dahil nalalaman niyang playboy ito at halos araw araw kung magpalit ito ng nobya ay hindi na umasa at nag assume pa si marigold. Kahit na a attract pa siya dito ay hindi na lang niya pinapansin ang kanyang nararamdaman at ipinagkikibit-balikat na lang niya ito. Ngunit, paano kung ang mapag dominang CEO ay ipagpilitan ang kanyang sarili kay marigold at ituring siya na parang pag aari na siya nito, may magagawa kaya si marigold? Ipagtatabuyan ba niya ito? "Everything in this company are mine, including you! Kaya pirmahan mo na 'tong contract to make you legally mine." — Chardon💕