Prinsipyo Novels & Stories

Bahagyang kumunot ang noo ni Vincent “Prinsipyo?” “Opo.” Kalmadong tumango si Mayumi. “Dahil ang prinsipyo ng isang tao ang nagtatakda kung magiging compatible ba sila sa loob ng sampu, dalawampu, o limampung taon. Kung hindi nila kayang magkasundo sa mga pinakamahalagang bagay ngayon, paano sila magsasama habambuhay?” Natigilan si Monica. Unti-unti siyang napatingin kay Mayumi.

Ngunit imbis na bumigay, pinilit niya ang isang malamig na ngiti. “Ang mga prinsipyo mo, Jasmine, ay idealismo lang. Sa totoong mundo, iba ang galaw. Hindi laging nananalo ang hustisya,” aniya, pilit na sinasabi ito upang palakasin ang loob niya.

Edukado rin si Charlie, kaya alam niya na ang lahat ng bagay sa mundo ay sumusunod sa isang pangunahing pisikal na tuntunin at ang law of energy conservation ay isa sa mga tuntunin na ito. Ang pangunahing prinsipyo ng law of energy conservation ay hindi magagawa ang enerhiya mula sa wala, pero hindi rin ito maglalaho sa kawalan.

Hindi ko alam kung bakit ko tinanong iyon. Siguro dahil gusto kong marinig ang sagot. O baka dahil takot akong marinig ito. Alexander Hindi ako nagdalawang-isip. “Hindi kita pipiliin kapalit ng prinsipyo,” sabi ko. “Pero pipiliin kita kasama ng prinsipyo.” Lumapit ako sa kanya. “Kung may mawawala man,” dagdag ko, “hindi iyon dahil sa’yo. Kundi dahil sa sistemang takot sa pagbabago.”

Hindi dapat sila makitaan ng kahinaan. “Tatlong daan na nagsasanay, nabawasan na ng labinglimang mahihina. Kung magrereklamo kayo o nagpapakita ng kahinaan dito, mas mabuting umalis na kayo rito sa pagsasanay na ‘to o hindi kaya ay patayin niyo na lang sarili niyo! Ang isang kasapi ng Blood Organization ay hindi mahina! Kaya kung ‘yan ang gusto niyong iparating sa’kin… huwag niyo na ‘tong ituloy pa. Hindi namin kayo tinuturuan upang maging asal hayop. Mahiya kayo sa mga magulang ninyo na nakapasa sa pagsasanay na ito. Isipin niyo kung bakit kayo ang nilagay sa pagsasanay na ito. Ang pagsasanay rito ay kung paano kayo maninindigan at makikipaglaban sa lahat ng nakahandang kapahamakan sa inyo

"Prinsipe?" Napaurong ako patalikod no'ng makita ko ang Prinsipe na papalapit sa amin. Tulad ng kinasanayan ay nakapaskil na naman ang seryosong mukha nito na hindi mo magawang titigan ng matagal. Napakamao ang dalawang kamay ko sa hindi maipaliwanag na dahilan. Bakit ba kabadong kabado ako kapag nandiyan na s'ya?

“Operation Suyo?” “Opo.” Halos mapaupo nang tuwid si Theo. “Sir, ayon sa nabasa ko, may three categories po ang panunuyo. Apology, consistency, and emotional accountability.” “Paano pa mag-apologize? Bilhan ko kaya siya ng condo,” biglang sabi niya. “Car. Jewelry. Bag.” Napasulyap si Theo sa rearview mirror. “Sir, huwag material na bagay ang unang ibigay ninyo.”

Hindi ko papayagang ganituhin kami ng mga walang hiyang mga ito. Never in my dreams na magpatalo sa mga nakakasalamuha ko. My prinsipyo akong tao, kung itrato ka ng tama tratuhin mo rin sila ng tama pero kapag binastos ka nila, bastusin mo rin. May kasabihan nga na kapag binato ka ng tinapay batuhin mo rin sila ng tinapay pero kapag binato ka ng bato pwes batuhin mo rin ng dobleng bato.

Tumango si Vidson. “Kung sigurado ka, ituloy mo, susuportahan kita. Ang mahalaga ay sumunod sa pangunahing prinsipyo natin, kung sampung piso ang gastos, dapat isang daang piso ang kita. Naiintindihan mo?” “Naiintindihan ko po ‘yan.”

Ito ang Huling Prinsipyo. Ang Architectural Community ay tahimik muna, at pagkatapos, sumambulat ang palakpakan. Hindi ito palakpak para sa engineering o profit; ito ay palakpak para sa katotohanan. Ang Legacy ay na-codify na. Ang Disenyo ng Kaligayahan ay naging Design Principle na ng mundo. Niyakap ni Lia si Rafael sa stage. Ang Architectural Journey ay nagpatuloy, nakasulat sa pag-ibig, walang katapusan sa walang-hanggang gabi.