Novel & Cerita Japanese Curse Words

Hindi umimik si Ken, tumango lang siya at mabilis akong hinawakan sa ‘king siko at hinila na palabas ng restaurant na ‘yon. “Ano ‘yong ‘arigatou’?” pagtatanong ko sa magaling na lalaki. “A simple thank you in Japanese word.” “Oh.” napamangha ako sa'king narinig. “Di ba may dinadagdag pa sila ro’n? Ano nga ba ‘yon? Arigatou guzai... Arigatou guzaimasu?” “Yeah.” he simply answered. Nang makarating na kami sa kanyang kotse ay pinagbuksan niya ako ng pinto muli. “Hop in.”

"Hajimemashite, is nice to meet you." ani Ash habang nakaupo sa sofa at kumagat sa hawak niyang pizza. "Ha-ji-me-ma-shi-te?" pagbigkas ko. "If magpapakilala ka naman you should say Suaresu, Kyarisuta Keshu Desu means I'm Calista Kesh Suarez. In japan mas prefer nila na surname first." She smiled. "Swa-re-su, Kya-ri-su-ta Keshu De-su?" patanong na sagot ko.

Feeling ko naguusok na ang ilong ko sa galit. "Damn you" "Cursing is prohibited" Damn you Gadeon! I bit my lower lip to control my anger. Kahit kailan talaga ang init init ng ulo ko sa kaniya,unang beses ko pa lang magaral dito kinaiinisan ko na siya, kinamumuhian ko na siya i don't know why pero iyon ang nararamdaman ko. Inirapan ko muna siya bago basahin ang nakasulat. First offense, caught by cutting classes. Second offense, shouting so loud in a class. Third offense, putting make ups. Fourth offense, cursing--what the hell is this?

Mukhang may iba pa itong iniisip na kamanyakan. Imbes mag-emote siya at magdrama sa gitna ng Japan na mag-isa, mukhang hindi niya yata magawa dahil sa pesteng presinsya ng binata. "Kabalo ba ka nga, yawa ka? Manyakol kang yawaa ka!" Alam mo bang demonyo ka? Manyakis kang demonyo ka! Ngumisi naman ito sa kaniyang sinabi na parang naiintindihan ang kaniyang lenggwaheng ginamit. Bisaya iyon.

Ano ba sa nihonggo ang ano po ba ang maitutulong ko sa inyo? Nakakaintindi ba 'to ng English? O 'di kaya ay Tagalog? "Furaipan o totte, korera o itamete kudasai." Napalunok ulit ako sa biglaan niyang pagsasalita. Oh my God! Basic lang ang alam ko. Ano bang sinabi niya? "Shitsurei desu ga, mō ichido osshatte itadakemasu ka?" paumanhin ko, ibig-sabihin ay kung puwede ay pakiulit ang sinabi niya.

I raised an eyebrow, teasing him. "Because I was so ashamed of myself. For protecting the wrong woman, and just for being an asshole. I'm sorry," he said, his voice almost too quiet. I stared at him, taking a deep breath. The weight of his words felt heavier than anything he had ever said before. "Well, I read the letter," I began, shifting my gaze. "What does aishiteru mean?" He froze for a moment, his eyes wide. "N-nothing. Just a Japanese phrase."

Walang dalawang isip ay tinakbo ko't isa-isang pinagsasapak ang mga ito. Makalipas ang isang minuto ay sumuko ang mga ito at nakaluhod na humingi ng paumahin sa matanda. "Moshiwakearimasenga, sore wa futatabi okorimasen (We're sorry, it won't happen again)!" Ngumiti ang matanda at tumango tango. "Waran mondai (No problem)." Pagkatapos binilhan ko muna ng mga ma-iinom ang mga ito. "Umuwi na kayo, h'wag pakalat kalat sa daan," utos ko sa mga ito gamit ang Nihongo.

Isa pa, ang huling salita na sinabi niya ay hindi ko masyadong narinig dahil hininaan niya na ang kan'yang boses. Lumakad siya paalis at iniwan akong naguguluhan. Anong ibig sabihin nang mga sinabi niya? Damn it! Bakit ba kasi hindi ako nag-aral ng ibang lenggwahe maliban sa Japanese? Dapat na ba akong sumuko sa kan'ya? Pero...MAHAL KO SIYA. Napaupo ako sa lupa tsaka sumandal sa puno na tinataguan ko kanina.

patuloy na pag iyak niya "W-wala kang k-kasalanan Jew, g-ginusto k-kung iligtas ka. H-huwag mong s-sisihin ang s-sarili mo, h-hindi ko kayang m-makitang mapahamak ka." hirap na wika nito na lalong nakapagpaiyak sa dalaga "Huwag kana magsalita, please? H-hold on, malapit na tayo. H-huwag kang pipikit Dave. Lumaban ka! Hindi ka pwedeng mamatay."

Iyong mapapagalaw ka hindi dahil sa takot, kundi dahil confident siya sa lahat ng iniuutos niya. That night, a drunk Japanese called my name, and I approached him with a smile despite the fact that it was already 10:30 p.m. Sobrang susuko na ang paa ko sa ngawit sa katatayo mula pa kaninang alas onse ng umaga. "Omae wa baka na no?" sigaw niya sa wikang Nihongo. Hindi pa man ako nakasasagot ay inihagis niya sa akin ang mainit na sabaw ng ramen.