Novel & Cerita Japanese For Faith

malungkot na pahayag ni Tito Lucian “Pero hindi po ako susuko, Tito! Papatunayan ko po kay Faith na malalagpasan namin ang pagsubok na ito!” matatag na sagot ko at sana nga, magawa ko ito dahil hindi ko kayang mabuhay ng wala sa akin si Faith We can get through this at may tiwala ako sa Diyos na hindi niya kami pababayaan.

"I will fly to Japan later night, Ate. Aalamin ko ang lahat lahat dahil alam ko na Japan ang may kagagawan ng lahat ng ito." "We will, Fiona! We will! Alalamin natin at pagbayarin natin sila sa lahat ng ginawa nila sa mga magulang natin!"

Hindi umimik si Ken, tumango lang siya at mabilis akong hinawakan sa ‘king siko at hinila na palabas ng restaurant na ‘yon. “Ano ‘yong ‘arigatou’?” pagtatanong ko sa magaling na lalaki. “A simple thank you in Japanese word.” “Oh.” napamangha ako sa'king narinig. “Di ba may dinadagdag pa sila ro’n? Ano nga ba ‘yon? Arigatou guzai... Arigatou guzaimasu?” “Yeah.” he simply answered. Nang makarating na kami sa kanyang kotse ay pinagbuksan niya ako ng pinto muli. “Hop in.”

paliwanag ng matanda. "Nagpapasalamat ako sayo mula sa kaibuturan ng aking puso!" sagot ni Fujiko, ayaw niyang tumanggi dahil nasa panganib pa ang buhay ng kanyang pamilya. Sa tulong ng pamilyang Yamashita, magkakaroon na sila ng pagkakataong makalaban ang pamilyang Kanagawa at Hanyu...!

Matagal nang lumipad ang kanyang mga iniisip. "Diyos Jordan, Diyos Jordan." Dalawang beses na tinawagan ni Jiumo Kasyapa si Jordan bago bumalik sa katinuan si Jordan, "Naku, pasensya na Master Jiumo. Na-distract ako. Mga kilalang monghe kayong lahat. Ang nilalamang pinag-uusapan ninyo ay talagang mahirap para sa para maintindihan ko. Hindi ko kayang makipagsabayan dito. Maaari mo bang gawing mas simple? Hindi mo ba magagamit ang wikang Budista?"

Iyong lesson dito: basta keep tue faith, always forgive, trust, constant at huwag ipikit kung hindi talaga para sayo. Grazie, YsanneCwrites/ Ysanne Cross

Bitbit iyon ni Baste, dahil gusto niyang siya ang magsuot, kahit na maliit lang naman iyon at hindi masyadong mabigat. Napakagat ako ng labi habang nakaupo sa dulo ng slide at yakap ang sarili, pinipigilang umiyak. Pero kahit anong gawin ko, ayaw magpaawat ng mga mata ko at tinuloy ang pag-iyak. I’m not good at Japanese, unlike the Sierras who can fluently speak other languages as if it’s their mother tongue. English lang ang alam ko, pero hindi naman marunong ang mga Japanese mag English, kaya ang hirap makipag-communicate.

"Baka'iroo" sabi ni Mafuyu. [baka'iroo/baka yaroo] your idiot in japanese. "Ayan kana naman Mafuyu, nagsasalita kana naman ng salita nyo. alam mo naman nasa pilipinas tayo mag japanese ka."-Lance. "Sorry naman. kakagaling ko lang kasi sa meeting, lahat sila mga japanese. syempre mahahawa ka talaga."-Mafuyu.

JAPAN Corporate Business Center 2 PM Nakahanda ang interpreter para kay Rosanna sa Conference Room ng Japan Music Entertainment. Masayang-masaya silang makita ang singer. “Kon’nichiwa!” Bahagyang yumukod si Rosanna. Mayroon naman silang kasamang magsalita ng Ingles kaya hindi na iyon mahirap sa kanya para makipag-usap sa mga Hapon. Hindi pinatagal ni Rosanna ang usapan. Lahat ay masaya na makita siya.

pambabara ko sa kanya kaya napailing siya at nagpatuloy na lamang sa pagkain. “Tinuturuan kitang huwag maging maarte sa pagkain, Cel. Healthy naman ang mga ‘yan ah. Anong gusto mo? Puro frozen foods? Hotdogs, ham, mga pang-paikli ng buhay? At saka wala tayo sa Pinas, narito na tayo sa Japan. Hindi Tokyo ang mag-aadjust sa atin, kundi tayo mismo,” sermon na naman niya. I almost choke kaya napainom ako ng tubig.