Japanese For Faith Novels & Stories

"J-Just do anything you want, Klyton---" "It should be babe, not Klyton." What the h*ll. "Anong katarantaduhan---" "You should talk calmy. Japanese people hold their temper like how they hold a glass of wine on their hands," sermon sa'kin nito. Palihim naman akong napairap. "F-Fine." "Put your hands on my arms, okusan." "Okusan?" "It means wife."

And I never thought a message could help me to get tears in my eyes. From Kazuki: Good evening, Jaslene. I just wanted to share one of the Japanese proverbs I loved. Ashita wa ashita no kaze ga fuku. In English translations; 'tomorrow's winds will blow tomorrow.' So, this proverb reminds us that 'tomorrow's another day' and 'to not worry about the future'. Just keep your own track, Jaslene. It's okay to be distant at times, but I hope you will be able to learn to lean on someone too. Good night! Sleep well, and have a peaceful tomorrow!

Nginitian niya ako pagkatapos niyang ilatag lahat sa mesa, na sinuklian ko rin ng magalang na ngiti bago niya kami tuluyang iwan at bumalik ulit sa may counter. Humalukipkip ako pagkatapos at nilingon ang halos hindi na maramdaman ang presensya na si Riel. "I'm just proving I can do more than speak English," pabiro kong sagot sa kanina pa niyang tanong. "I worked hard to learn it. Japanese isn't easy." Akala ko ay mananahimik na naman siya ngunit tinawanan lang niya ako, pero 'yong tawa na walang kasamang humor.

Gumapang ako paakyat sa kama at nilokot ang sarili kong katawan. Masaya ako na malamang narito lang ako sa Davao. Ngunit hindi sila nagsasalita ng Bisaya, sa halip ang naririnig ko ay Japanese language, kaya hindi ko naintindihan ang ibang mga salitang sinabi nila sa pamamagitan ng drugged-induced haze. Dapat pala ay mas nagsanay ako noon sa isang klase sa "Japanese Language" sa halip na "English". Karamihan sa mga taong nandito ay mga bisaya, ngunit di ko lang akalain na kaya din nilang magsalita ng "Nihongo"

" (mom and dad) "Ahh. So sad baby, I really miss you na, be with me kudasai." (please) "Three days palang naman kami dito sa Japan, baka sa linggo makakabalik na kami." "Hai. Watashi w*, anata o aishiteimasu Anthea." (Okay. I love you anthea) "Watashi mo. Jibun o daiji ni shite kudasai. Mwuah! Sayonara denstah." (Me too. Take care of yourself baby. Goodbye Denstah.)

Isang walang katapusang madugong aura ang bumalot sa maliit na bansa ng Japan na parang lason na ambon. Tumawa nang malakas si Shura Spiderwoman. “Tao, sa tingin mo ba iisa lang ang Aoda Sasaki? Sasabihin ko sa’yo ang totoo. Ang mga banal na panginoon mula sa sampung pinakamalaking shrines sa Japan ay pawang mga miyembro ng Shura tribe. Sa lalong madaling panahon, ang Shura tribe ay makakabalik na sa mundong ito. Pagdating ng panahon, ang mga tao ang magiging baboy na kakainin namin. Hahahaha!”

“Konbanwa. Kitekurete arigatō, matakitene. [Good evening. Salamat sa pagpunta, balik ulit kayo]” Nakangiti kong bati sa kanila. Jusko minimorize ko pa iyon ng paulit-ulit. Amused na ngumiti pabalik sa'kin ang dalawang dalaga. “Moshikashite nihonjindesu ka? Anata wa ryūchō ni hanashimasu. [Are you perhaps a Japanese? You speak fluently]”

ramdam ko na sa kaniyang sinasabi ay hindi na niya ako pinapaniwalaan at kinakampihan. Ano bang mali sa sinabi ko? Tama naman ah. Tyaka dahil ba sa sobrang kabaitan niya ay hindi na niya ako papaniwalaan dahil lang doon, meron din namang tinik ang magagandang halaman ah. "Matalino ka Aya, use it para maintindihan mo ang mga bagay. This week ay pupunta ako sa Japan for business, sasabihan ko si Vince na samahan ka paminsan-minsan diyan sa bahay ng tita mo"

Isang beses itong mabilis na tinanguan ni Betsy sabay iwas ng tingin dahil nababalisa talaga siya sa paraan ng pagtitig nito. “Can you tell us some Japanese words? Well, aside from ‘Arigato’ of course because that's all I know! Ha ha," madaldal na pagpapatuloy ni Amanda. Pisti! Napamura na naman siya. Paano ba ito? Iyon lang din ang alam niya! Ingles lang naman ang ginagamit nila ng kliyente niyang haponesa kapag nag-uusap sila. Ipapahamak pa talaga siya ng unat nato. Piktosan ko ‘to sa matres eh. Nasa isip niya.

Meeri's POV Hinawi ko ang aking buhok na humaharang sa aking mukha habang pababa ng hagdan. It's Sunday, meaning, church day! Medyo matagal na rin akong hindi nakapupunta sa church, uh well, hindi Christians ang mga Japanese.